dinsdag, december 01, 2009

De rode loper

Terwijl in Nederland een diploma uitreiking in Nederland vaak is verworden tot een administratieve activiteit met soms een klein woordje in een verdwaald hokje, gaat in Engeland alles nog in traditionele stijl. De tweeduizend aanwezigen op de diploma ceremonie van een Londense universiteit worden ontvangen met hoornblazers, afgestudeerden in toga met petje en in alle kleuren van de regenboog uitgedoste hoogleraren. Hoogwaardigheidsbekleders in toga’s behangen met grote metalen plakkaten completeren het middeleeuws tafereel. De rode loper ligt gedrapeerd voor hen uit. Eén voor één lopen de geslaagden eroverheen om door de rector met een handdruk persoonlijk gefeliciteerd te worden. Zelfs mijn lange zoon is onder de indruk van zijn korte loopje over de rode loper, de afsluiting van zijn onderwijstijd.

De entertainment sector kent als geen ander het effect van de glitter en glamour. Bij de Europese première van de musical over Elvis, dé icoon van de rock and roll, glimde het allemaal nog een stapje meer. Gillende meisjes voor het theater, glimmende motoren, flitsende fotocamera’s, zoemende televisiecamera’s en een uitnodiging in de hand sta ik aan het begin van de rode loper. Niet bekend met de inhoud van de roddelbladen, nooit kijkend naar RTL Boulevard zijn cast en genodigden mij onbekend. Zij stralen in de hun eigen glamourwereld, mijn parade over de loper voelt als een acteur in de verkeerde film.
Bij het vak huishouding leerden meisjes vroeger alle technieken van borduren, een vak waarmee zij later in hun onderhoud konden voorzien. Van een simpel steekje om een bandje op een stofje te zetten, tot zeer complexe creaties van diverse kleuren en stoffen. De creaties werden op het eind van de opleiding gebundeld tot een meterslange ‘pronkrol’ als proeve van bekwaamheid . Deze loper, van de simpele start tot het schitterend einde, toonde hun “souvenirs de ma jeunesse”.
Zij moesten zélf hun loper maken, zij die het in de wereld gemaakt hebben mogen over lopers heen paraderen maar hun “jeunesse” is dan vaak allang voorbij.