Op het dorpspleintje van het tegenover ons vakantieverblijf gelegen gehucht Lajatico verzamelen ’s avonds in alle rust de honderd ouders met kinderen, overdag werken ze bij de plaatselijk bank. In het verderop gelegen Florence veroorzaken de prachtigste scheppingen van de 15e en 16e eeuw dagelijks hectische taferelen. Uitgezonderd de hot spots en de stranden is het in Toscane opvallend rustig en dat is echt genieten.
Thuisgekomen is het land voor het grootste deel verlaten. Alles verloopt zo soepel als op een dorpspleintje in de Toscaanse avond. De trein schuift minuten te vroeg langs het perron, treinpersoneel drinkt nog een capuccino, reizigers stappen rustig in en uit en toch vertrekt de trein precies volgens schema. De rek voor de hectische tijden is een genot is rustiger tijden.
De operazanger Andrea Bocelli geeft jaarlijks een openluchtconcert in zijn geboortegehucht Lajatico. Midden op het open veld luisteren 25.000 mensen naar zijn prachtige volle stem. Alles is perfect geregeld, de zanger blijft in de mensenmenigte op grote afstand. ’s Ochtends in het rustige dorpje repeteerde hij nog in de piepkleine filmzaal, de deuren stonden wagenwijd open, je kon zo binnenlopen, een privé concertje zoveel indrukwekkender dan het grote concert.
Vanwege de grieppandemie komen nu de eerste ideeën om de schoolvakantie maar eens flink te verlengen om besmetting te voorkomen, bedrijven stimuleren thuiswerken en videoconferencing, het blijft ook straks nog lang rustig op straat. Zal de voorspelde ellende uiteindelijk een geschenk blijken te zijn geweest?
