“Hoi Chris, netjes in het pak? belangrijke bespreking vandaag?” Zomaar een vluchtig contact vanochtend op het station met een jongen van de middelbare school. We zien elkaar hooguit twee of drie keer per jaar, maar zulke ontmoetingen blijven leuk. Regelmatig loop ik nog oude bekenden van de lagere en middelbare school tegen het lijf.
Begin juli zijn veel vrienden jarig, ook ik. Afhankelijk van de vakantieperiode vier ik mijn verjaardag met een klein groepje op de camping of met een grote club thuis. Soms organiseert de vriendenclub samen één groot feest als iedereen het beu is om avond na avond naar elkaars partijtje te komen. Sommige vrienden ken ik al meer dan 40 jaar. Die langjarige vriendschappen verlopen niet altijd harmonieus. Henk (niet zijn echte naam), bijvoorbeeld ken ik sinds de kleuterschool. We gingen samen op vakantie, zaten bij de verkennerij, en bezochten dezelfde kroegen. Zo'n vijftien jaar geleden kregen we ruzie en hadden we geen contact meer, ondanks dat we nog geen kilometer van elkaar woonden. Twee jaar geleden hebben we elkaar weer gesproken en waren we allang vergeten waar de ruzie precies over ging.
Een e-mail maakte het makkelijker om contact te herstellen. De ontvanger van de email is niet verplicht te antwoorden op je email. Henk, reageerde snel op mijn e-mailtje, ik kwam op zijn verjaardagsfeestje en hij op het mijne waardoor onze vriendschap weer helemaal hersteld werd.
Ik vraag me af hoe mijn kinderen hun schoolvriendjes blijven zien. Dankzij MSN lijken ze elkaar minder snel uit het oog te verliezen, maar of die contacten ook veertig jaar standhouden is onzeker. En of ze dan nog te repareren zijn? Dat blijft de vraag.
