donderdag, september 27, 2007

ZEGELTJES


Mijn moeder kocht haar eerste centrifuge met de spaarzegeltjes van de Centra, de voorloper van Super de Boer. De detailhandel, de retail-industrie in modern taalgebruik, is met de tijd meegegaan. Niet sparen, maar gelijk kopen op afbetaling! Auto's, keukens, banken en andere dure goederen worden inclusief kredietfinanciering aangeboden, vaak lijkt het alsof je dan 0 % rente betaalt. De winkelier zorgt voor de spullen en regelt het geld, het kan niet makkelijker.
     Gezondheidszorg moet commerciëler volgens de minister, moet leren van het bedrijfsleven. Jay Moore past het winkeliertrucje toe op de medische sector via www.myfreeimplants.com. Mannen kunnen voor $ 1,20 een berichtje e-mailen met vrouwen die sparen voor borstimplantaten. Per e-mail spaart de vrouw $1, heeft ze genoeg gespaard dan wordt het spaarsaldo rechtstreeks overgemaakt naar de plastisch chirurg. De vrouwen moeten slim communiceren om mannen aan het e-mailen te houden. Jay houdt er dik geld aan over; $0,20 per e-mail, ontvangt rente over het spaarsaldo en bedingt korting bij de plastisch chirurg.
     Internet is een krachtig communicatiemedium. De seksindustrie investeerde in de beginjaren veel geld en energie in de technische en esthetische ontwikkeling van de internetsoftware. Dat wil niet gelijk zeggen dat we alles moeten kopiëren uit die hoek. Verbieden is op internet lastig, waar geld te verdienen valt, gaat de handel gewoon door. Zo trok de Baya Beach Club veel publiciteit met een ’borstverloting’ waarvoor 325 vrouwen zich aanmeldden. Clubs als deze, kun je sluiten en verzegelen. Zijn die zegels tenminste nog ergens goed voor.

donderdag, september 20, 2007

MUP


Een dikke zaterdagkrant als de NRC kan soms onverwachte inzichten opleveren. Zo las ik dat ik in mijn vriendenkring omgeven ben met MUP-pers. Nog nooit gehoord van de MUP? Het is geen familie van de Muppets, maar staat voor midlife urban professional: mensen geboren net achter de babyboom, zo tussen 1955 en 1963, relatief hoog opgeleid en met een idealistische opvatting over carrièreplanning: werk boven inkomen.
     Mijn leeftijdsgenoten zijn beklagenswaardig. Ze worden vaak geminacht door de vrijgevochten babyboomers vóór hen en de eerste pilgeneratie na hen. Te jong voor pension en te oud voor een compleet nieuwe carrière. Ze betalen mee aan regelingen als de VUT, maar als de MUP er zelf gebruik van wil maken, zijn de regelingen afgeschaft. Een generatie die wel een nieuwe stap wil zetten, maar vaak niet durft.
     Je zou bijna medelijden krijgen, gelukkig lees ik verderop in de krant dat het voor de vrouwelijke Muppen minder somber uit ziet. Althans, volgens Joyce Roodnat in haar stijlgids wordt het leven voor vrouwen van boven de veertig elk jaar leuker: ze worden sterker, interessanter en, als ze willen, mooier. Vrouwen verwachtten het niet toen ze veertig werden, maar ook op hun vijftigste is het nog zo: ze blijven begeerlijk, merken ze aan de aandacht van mannen. Flirten is goed voor een het humeur, en wie haar vetrollen ‘love handles’ noemt en vrede heeft met gewicht en uiterlijk, leeft relaxter.
     Ouder worden heeft vaak een negatieve klank: ‘ouderdom komt met gebreken’. Mark Twain zei het al: "Het zou oneindig veel leuker zijn als je op je tachtigste geboren werd en langzaam achttien zou worden". Zou iedereen dan oud willen zijn? Acceptatie van je leeftijd lijkt uiteindelijk het beste. “There’s nothing tragic about being fifty. Not unless you’re trying to be twenty-five.”


donderdag, september 13, 2007

LERARENTEKORT



Een jonge knappe vrouw met Indisch bloed tussen voor het merendeel saaie grijze mannen: Andrée van Es zette begin jaren tachtig de gevestigde politiek wel op de kop met haar entree als fractielid van de PSP, de partij die later opging in GroenLinks. Door haar uitstraling trok de PSP veel leraren en onderwijzers aan, zeker toen de partij campagne voerde met een iconische poster die een doorbraak werd in de grafische vormgeving: een blote vrouw met koe in een Hollands landschap. De link met Andrée was snel gelegd.
     Afgelopen zondag voelde het verjaardagsfeestje van een vriend op het strandje van de zandafgraving als een PSP-reünie; minimale voorzieningen, geen luxe, geen entreegelden, geen geluidsdragers, geen stoelen, gewoon wat zand, water, wat kleden en een tent. Een gitaarspeler, oosterse kleding, Arabisch eten: een Woodstocksfeertje anno 2007. De naturisten en de bezoekers van het "herenstrandje" keken wel op van deze verstoring van hun illegale avondplezier, maar hadden van de alternatieve oude jongeren niets te vrezen.

     Misschien wel van Andrée zelf, want die wordt binnenkort een hoge ambtenaar, directeur-generaal op het ministerie van Binnenlandse Zaken. Zou de inmiddels grijze Andrée in plaats van ordehandhaving, binnenkort ontwapenend poserend op levensgrote billboards "werken bij het rijk" aanprijzen? Slim bedacht om zo het lerarentekort te lijf te gaan; verleid bejaarde leraren terug te keren met het meisje uit hun jeugddromen. Let maar op, straks stromen ze talrijk de klassen binnen, een zaal vol leuke jonge meiden met zo'n opa voor de klas tot gevolg. Toch knap hoe Andrée telkens de boel opschudt, jammer alleen voor de jeugd van nu.

donderdag, september 06, 2007

ROOD HAAR


Eind van de zomer, nog even genieten van een zwoele avond, een ideaal moment om iets speciaals te organiseren. Jammer dat iedereen er zo overdenkt. Zo heb je niets te doen en op zo'n moment weer veel te veel.

Succesvolle concepten uit andere steden, worden vaak klakkeloos gekopieerd, zoals de Uit-markt van Amsterdam en het Preuvenement uit Maastricht. Zo krijg je een weekend vol hapjes van lokale restaurants en veel plaatselijke kunst met kunstenaars die zoeken naar vernieuwing. Dat is niet makkelijk in deze wereld. Zoeken naar taboedoorbreking, kom daar eens om in deze tijd, want welke taboes zijn er eigenlijk nog? Zelfs pornografie, altijd al een hot topic, is in de hedendaagse kunstscene nu een populair thema. Niet altijd komt daar de schoonheid van de vrouw naar voren in de moderne versies van Jeroen Bosch ’s Tuin der Lusten.
     Dan was de roodharige dag beter geslaagd. Met slechts 2% van de bevolking zijn roodharigen een minderheid, vaak gepest, geïsoleerd en letterdijk weggedoken in de schaduw. Zondag stonden ze met z'n allen in de volle zon, trots met hun porseleinen huidjes, krullende lange rode volle haarlokken en groene ogen voor de camera's. Samen oersterk wierpen ze hun schuchtere imago van zich af. Het succes van de Roodharigendag zal ongetwijfeld navolging krijgen in andere steden. Ik ben benieuwd welke lichaamseigenschappen hun eigen dag krijgen, daar zullen zeker vulgaire tussen zitten waar we rode koontjes van krijgen. Verdomd, wie organiseert de ‘Rode Koontjes Dag’?

donderdag, augustus 30, 2007

KOESTEREN



Emotionele herinneringen sla je op en koester je in je geheugen, ruimte genoeg in je hersenpan. Er blijft altijd overtollige huisraad met soms emotionele en soms economische waarde over als ouders verhuizen naar een kleinere flat. Spullen waar jarenlang niet naar omgekeken is, gooi je toch niet zomaar weg. Ons huis heeft geen kelder, geen garage en veel schuine muren, dus weinig kasten. Dat is lastig, zeker met kinderen. Maar bij een zo'n ontruiming is dit nadeel juist een voordeel, het past er bij ons gewoon niet in. Met een gevoel van opluchting dumpen we de spullen bij de tweede handshandel, de rest verdwijnt in de containers op het grofvuilpark. Het is aanschuiven bij deze ‘kathedraal’ van onze wegwerpmaatschappij. Hoe meer we hebben, hoe vluchtiger we er gebruik van maken.

     Op de kabel zitten inmiddels ruim 40 tv-zenders. Ook hier geldt hoe meer, hoe vluchtiger, hoe minder ik kijk. Gelukkig kan het ook anders, zoals bij het tv-programma Zomergasten. In plaats van één enkele kreet of act zien we één gast de hele avond in beeld. We leren zowaar iemand echt kennen en steken er wat van op. Zomergast Rinnooy Kan, trakteerde ons o.a. op de wetenschapper Steiner, die zich afvroeg waarom de barbaarse oorlogen WO I en II konden plaatsvinden in beschaafd Europa. Rationaliteit en intelligentie zijn geen garantie ter voorkoming van barbarisme; dictators handelen soms irrationeel, de intelligentsia accepteert soms gelaten.
     Beschaving is maar een dun laagje, zonder opbergruimte. Iets om te koesteren in deze wegwerpmaatschappij.

donderdag, augustus 23, 2007

PLATTELAND


De zomervakantie is een prettige onderbreking van de dagelijkse opstartroutine. Normaal gesproken pers ik mij iedere morgen tussen de massa reizigers die door de tunnel van Rotterdam CS het centrum instroomt. Dankzij de vakantiespreiding verdwijnt dat 'uitgeknepen darm gevoel' gelukkig een beetje.
     Nog nooit groeide de stedelijke bevolking in steden snel; het platteland ontvolkt. Tijdens de vakantie trekken we nog wel eens op naar een stil uitgestorven plekje, maar de doorsnee wereldburger zit toch het liefst tussen de massa op Lowlands, Zomercarnaval of de Bavaria cityrace.
     Door de zomerevenementen vermaakt elk weekend een half miljoen mensen zich in de stad, wat extra rust elders geeft. De grens tussen kabaal en stil, tussen propvol en leeg, tussen alles of niets, tussen ‘have's’ en ‘have not's’ wordt steeds scherper. De markt duwt ons richting extremen.
     Jarenlang hielden EU-subsidies de melkprijs kunstmatig laag. Nu de subsidies zijn verdwenen, zijn ook de koeien van het veld verdwenen. Sinds deze zomer doet de markt weer zijn werk, de melkprijs stijgt. Nog even en de rust op het platteland is verdwenen. Weldra stromen de weiden vol met koeien en vult de lucht zich met koeienstront uit een uitgeknepen koeiendarm. Dan is die treintunnel misschien zo gek nog niet, daar zit af en toe een verrassend lekker geurtje tussen.

donderdag, augustus 16, 2007

FIETSEN


Op een oude fiets moet je het leren, Nederlandse fietsontwerpers nemen die uitspraak wel heel letterlijk bij het ontwerpen van elektrische fietsen. Veel modellen zijn vooral gemaakt voor oudjes die niet meer zo makkelijk kunnen trappen.
     De DAF 55 was de eerste met de automatische versnellingsbak, speciaal ontwikkeld voor mensen die niet wilden of konden schakelen. Deze variomatic, technisch innovatief, flopte door zijn oubollige uiterlijk.
     Philips, ook uit Eindhoven, heeft daar lering uit getrokken: goed industrieel design bepaalt falen of succes van een product. Apple snapt dart als geen ander; hun iPod is pronken met de ranke vorm, iPod dat ben ik, straalt de trotse bezitter uit.
     Italianen hebben design in hun genen, hun elektrische fietsen zijn flitsend vormgegeven. Een genot om naar te kijken. Schoonheid trekt schoonheid aan. Het hele terras vergaapt zich aan de jonge diva die haar hippe elektrische fiets achteloos langs de stoeprand stalt. Misschien moet je 't leren op een oude fiets, de meesten van ons smullen toch meer van een jong ding.

donderdag, augustus 09, 2007

GOUD OF ZILVER



Ondanks alle fotootjes en filmpjes op internet blijft het telkens weer spannend of de nieuwe gouden vakantiestek goed of fout is gekozen. Al is de camping nog zo mooi gelegen, je kunt altijd dat lelijke plekje geboekt hebben dat nooit in de folder te zien is. Nog te zwijgen over de familie die rondom je heen vakantie aan het vieren is, die heb je al helemaal niet voor het uitkiezen.
     We hadden dit jaar geluk met onze keuzes. Met alle kinderen inclusief aanhang voelde het tafelen in het Toscaanse land net alsof we midden in een Bertolli-reclame zaten. Aanvullend op de gouden momenten met het hele gezin tezamen, hebben we toch nog saampjes met z'n tweetjes een paar dagen een hotelletje in Twente gedaan. Een relatie vraagt immers constant investeren, voor je het weet boek je een camping voor alleenstaande ouders.
     Alleen de bruidssuite was nog beschikbaar: grote kamer, groot bed, ligbad voor twee en zelfs een duifjeskrans met gouden ringen boven het bed. Een unieke ervaring, want we hebben geen trouwringen, nooit een 'echte' huwelijksnacht gehad en thuis pas ik amper alleen in bad. Bij het verlaten van de bruidssuite sloeg het 'terug in de tijd' gevoel om in een blik op onze toekomst. Vakantie in Twente betekent paden, bossen en lanen vol met de fietsende, goed in de slappe was zittende grijze babyboomers, de verzilvering van Nederland. De golf zal ons overspoelen zodat we over een jaar of tien in een zwaar verzilverd land leven, gouden tijden voor de oogheelkunde, dat wel.

donderdag, juli 12, 2007

NIETEN


Engels wordt ook op straat steeds vaker de internationale voertaal. Op vakantie hoef je steeds minder de lokale taal te spreken en te bladeren in de pocket ' Wat & Hoe in het ...' De buitenlandse woordenschat reikt daardoor vaak niet veel verder dan 'dos cerveza's’, ‘two pints’ of ‘deux pressions'.
     Soms vraag ik me af hoe buitenlanders ooit het Nederlands onder de knie krijgen. Zo is 'niet' het tegenovergestelde van 'wel'. Het meervoud van 'niet' is 'nieten' denk je dan als buitenlander, maar dat blijkt dan ineens samenbinden met een 'nietje' te zijn. Ben je daar klaar mee dan is het 'geniet'.
     Deze samenvoeging van ‘ge’ (jij) en ‘niet’ (geen wel) lijkt er voor de vreemdeling op te duiden dat je iets niet mag doen. Typisch Nederlands: zoveel ‘niet’ , terwijl het juist allemaal wel mag. Toch heb ik wel even behoefte uit de ban te springen. Op naar het buitenland, naar mijn vakantiestek in Italië, lekker genieten!

donderdag, juli 05, 2007

EMIGREREN


Vertrekken naar Australië, dát is pas echt emigreren, volgens Corry Konings. Zelf verhuist onze koningin van het levenslied naar Zuid-Spanje. “Niet ver hoor, ik ben zo in een paar uurtjes teruggevlogen voor een optreden.”
Nederlanders zijn over het algemeen honkvast; we verhuizen niet snel naar elders, zelfs niet in eigen land. Daardoor verraadt de familienaam al snel de regio van herkomst; Smeets uit Limburg, Verschuren uit Brabant, en namen die eindigen op 'ma ' uit het hoge Noorden.
     Samen etend in een Nederlands restaurant vielen de Australiërs on ons gezelschap niet echt op: dezelfde huidskleur, kleding en houding. Op de taal na hebben we veel gemeen; hun voorouders komen uit deze streken. Het verschil tussen een Nederlander en een Australiër is soms veel kleiner verschil dan tussen een Hollander en een Spanjaard. Collega Coby zat in het gezelschap, ze vertrekt binnenkort naar Melbourne.
     Coby gaat naar de andere kant van de wereld, ver weg dus; emigreren. Toch zal Coby zich eerder 'thuis voelen' dan Corry. Dankzij de moderne communicatiemogelijkheden is afstand tegenwoordig meer een kwestie van gevoel dan van kilometers.