NIETEN

Engels wordt ook op straat steeds vaker de internationale voertaal. Op vakantie hoef je steeds minder de lokale taal te spreken en te bladeren in de pocket ' Wat & Hoe in het ...' De buitenlandse woordenschat reikt daardoor vaak niet veel verder dan 'dos cerveza's’, ‘two pints’ of ‘deux pressions'.
     Soms vraag ik me af hoe buitenlanders ooit het Nederlands onder de knie krijgen. Zo is 'niet' het tegenovergestelde van 'wel'. Het meervoud van 'niet' is 'nieten' denk je dan als buitenlander, maar dat blijkt dan ineens samenbinden met een 'nietje' te zijn. Ben je daar klaar mee dan is het 'geniet'.
     Deze samenvoeging van ‘ge’ (jij) en ‘niet’ (geen wel) lijkt er voor de vreemdeling op te duiden dat je iets niet mag doen. Typisch Nederlands: zoveel ‘niet’ , terwijl het juist allemaal wel mag. Toch heb ik wel even behoefte uit de ban te springen. Op naar het buitenland, naar mijn vakantiestek in Italië, lekker genieten!

EMIGREREN

Vertrekken naar Australië, dát is pas echt emigreren, volgens Corry Konings. Zelf verhuist onze koningin van het levenslied naar Zuid-Spanje. “Niet ver hoor, ik ben zo in een paar uurtjes teruggevlogen voor een optreden.”
Nederlanders zijn over het algemeen honkvast; we verhuizen niet snel naar elders, zelfs niet in eigen land. Daardoor verraadt de familienaam al snel de regio van herkomst; Smeets uit Limburg, Verschuren uit Brabant, en namen die eindigen op 'ma ' uit het hoge Noorden.
     Samen etend in een Nederlands restaurant vielen de Australiërs on ons gezelschap niet echt op: dezelfde huidskleur, kleding en houding. Op de taal na hebben we veel gemeen; hun voorouders komen uit deze streken. Het verschil tussen een Nederlander en een Australiër is soms veel kleiner verschil dan tussen een Hollander en een Spanjaard. Collega Coby zat in het gezelschap, ze vertrekt binnenkort naar Melbourne.
     Coby gaat naar de andere kant van de wereld, ver weg dus; emigreren. Toch zal Coby zich eerder 'thuis voelen' dan Corry. Dankzij de moderne communicatiemogelijkheden is afstand tegenwoordig meer een kwestie van gevoel dan van kilometers.

VRIJWILLIGER

Terwijl de vliegtuigen bulderend over de boomtakken scheren, spelen gehandicapte kinderen op de sportvelden in het Amsterdamse bos hun favoriete spelletje. De gehandicaptensport is nog meer dan de reguliere sport afhankelijk van vrijwilligers. Op hetzelfde terrein speelt mijn dochter met haar team een landelijke finale. Hier overstemt het bulderen van de trainer makkelijk het vliegtuiglawaai. Trainers en coaches in de topjeugd zijn vaak geen vrijwilligers meer, maar echte professionals die door de club betaald worden en vooral het clubbelang dienen. Dat clubbelang loopt jammer voor het kind, niet altijd gelijk met de ontwikkeling van de individuele sporter.
     Ook op het festival Mundial in Tilburg zijn de kaartjesknippers, de backstage-verzorgers en de barkeepers allemaal vrijwilligers. Ze zetten zich belangeloos in voor dit feest van de derde wereld, te midden van professionele musici, soundmannen en veiligheidsmensen. 
     We professionaliseren en perfectioneren steeds meer, waardoor het pure plezier soms in één beweging wordt weggerationaliseerd. Gelukkig zijn er nog altijd vrijwilligers die simpelweg genieten van de lach op het gezicht van degene die ze helpen, niet bulderend en schreeuwend, gewoon stil langs de lijn genietend.

KLETSEN

Druk met elkaar pratend stappen twee onschuldige dames ’s ochtends in de trein. Verstoord wijst een man op de stiltesticker en krijgt als reactie “Sorry hoor, meneer, maar kletsen zit vrouwen in het bloed”.

     Mannen kunnen trouwens ook flink meekletsen, al moeten ze, net als bij het dansen, vaak door de dames op weg worden geholpen.

     Tijdens de avondvierdaagse wordt er heel wat afgekletst. De hoge kinderstemmetjes kondigen zo’n loopgroep al aan, maar al snel zwelt het zwaardere, monotone gebrom van de pratende papa’s en mama’s aan. Ze hebben veel om over te praten: ze zijn onder gelijkgestemden, in dezelfde levensfase, uit een vergelijkbare sociale omgeving, zitten misschien in een dipje in hun eigen relatie, zien er nog leuk uit en lopen in een romantische omgeving. Zo’n avondvierdaagse is een ideaal alternatief voor die afstandelijke datingsite.

     Rotterdam wil het geluksgevoel bevorderen door meer sociale contactmomenten te creëren. De Ladiesrun in het hart van de stad is het nieuwste loopevenement. In Amsterdam is er al een wedstrijd op naaldhakken, dus wat maakt deze run zo uniek? Of is hiermee een nieuw ‘kletsmoment’ geboren?

GELUKSGEVOEL

Toen was geluk heel gewoon....Een liedje uit de jaren zeventig, Nederland ging ruiken aan luxe, materialisme en individualisme. Frans Halsema en Gerard Cox zongen in de jaren zeventig nostalgisch over de jaren vijftig, een tijd waarin we weinig hadden en toch gelukkig waren: geen tv, alleen radio en een kolenkachel. Inmiddels zijn we aan de andere kant van het spectrum beland; twee auto's per gezin en vakantiewoningen in Thailand of Zuid-Afrika zijn niet uitzonderlijk meer.
     Nu we de top van het materialisme naderen doemt de vraag op: maakt al die welvaart ons gelukkiger? Wat dan wel? Volgens Harvard professor Daniel Gilbert (NRC, 2007) zijn we slecht in het voorspellen wat ons gelukkig maakt en hoe lang dat gevoel duurt. Grote gebeurtenissen, positief of negatief, beïnvloeden ons geluk minder lang dan we denken, na een paar maanden zijn we vaak terug op ons oude geluksniveau. Geluksgevoel zit vooral in het heden, in het genieten van kleine momenten. Onze hersenen houden ons in het heden gevangen, waardoor we vaak denken dat “nog even iets kopen” of “één keer zondigen, even snoepen en dan nooit meer” het verschil zal maken. Niet dus, dat effect is meestal tijdelijk. Je bent het dus zelf die geluk kan maken of breken, door je vermogen te hanteren om het moment te waarderen, daar heb je maar weinig materie voor nodig.  De mediterenden hebben gelijk met hun mantra's; je wordt gelukkig met het repeteren van “ik ben gelukkig”, “ik ben gelukkig”, “ik ben gelukkig”, “ik ben gelukkig”…...

EXAMEN

 

 

Zonnetje, 23 graden en een middeleeuwse Belgische entourage, het ideale moment om met collega's op een terrasje te zitten. Zo'n zomerse juni maand is een totaal andere beleving dan december, wanneer het jaar wordt afgesloten en er ruimte is voor grote bespiegelingen. In juni staan de verwikkelingen in het gezin centraal, het is immers afronding van het schooljaar. Gaan ze over? Slagen of zakken ze? Gaan ze überhaupt verder met hun studie?
     Eén van mijn dochters doet eindexamen HAVO, het slot van een schooljaar dat in de verste verte geen 365 dagen heeft geduurd. Het examen staat bij haar niet bovenaan, eerst komen haar bijbaantje, vriendje, uitgaan, chatten en mobieltje. De studie komt misschien pas op plaats zes, nog niet eens laag als ik andere ouders moet geloven. Ze kreeg voor haar werkstuk sowieso al een voldoende, omdat haar groepje als enige het verslag op tijd inleverde!
     Je al te druk maken over de vorderingen van je kids heeft weinig zin. Het beste is ze gewoon hun gang te laten gaan en hopen dat het goed gaat, af en toe een luisterend oor te bieden en genieten als je met één van je dochters samen met je collega’s op zo'n terrasje zit. “Wat een fijne studentenstad hè pap? Ik blijf hier toch maar studeren”. Het glimlachje op mijn gezicht valt collega’s met kinderen gelijk op. Zij weten precies hoe het voelt; zo’n pintje smaakt toch nét wat beter met zo’n dochter naast je.

UNIFORM

Volgens vrouwen zijn piloten het meest sexy gekleed; hun uniform straalt zelfs meer uit dan van militairen, dokters of agenten. Uniformen zijn helemaal terug van weggeweest. Militairen in de prachtigste uitdossingen prijken steeds vaker op voorpagina’s en zelfs Paul de Leeuw opende zijn tv-programma onlangs met een stoet militairen in vol ornaat. De discussie over normen en waarden lijkt een aanjager te zijn voor de traditionele gezagsuitstraling. Uniformen zijn hot, in deze tijd betekent dat ook sexy.
     Paul De Leeuw poseerde deze week in het tijdschrift Linda met vrouwelijke 40+ BN-ers . Opvallend genoeg hadden de meeste meiden slechts een ooglidcorrectie als enige cosmetische ingreep laten doen. Ze pronkten niet in hun gebruikelijke tv-outfit maar in een niets verhullende bikini.
     Verleiden met kleding is de kunst van het bedekken. Voor sommige BN’ers lukt dat verleiden beter met hun bedrijfskleding dan met hun bikini. Een uniform mag dan gezag uitstralen, ware schoonheid zit van binnen hoe minuscuul de kleding ook is.

STADSTRAND

Dagelijks worden we overspoeld door een steeds groter informatiebombardement via krant, tv, internet en andere media. De groeiende wereldbevolking zorgt in een rap tempo voor een snelgroeiende informatieberg die nauwelijks nog te verwerken is. Een groot deel van deze stroom komt uit wetenschappelijk onderzoek. Omdat wereldwijd steeds meer mensen studeren en wetenschap bedrijven, stijgt het aantal publicaties explosief.
     De behoefte aan een rustmomenten groeit daardoor ook. Uit onderzoek van de Universiteit van Manchester (juni 2006) blijkt dat de neuronen die ons alert houden, ‘uitgezet’ worden na het eten. Geen wonder dat we na de lunch behoefte hebben aan een dutje. Volgens recent onderzoek (Arch Intern Med, feb 2007) hebben mannen na zo’n hazenslaapje zelfs 37% minder kans op een dodelijk hartinfarct.
     Uit ander onderzoek komt naar voren dat de nadelen van zonlicht voor sommige kankervormen niet opwegen tegen de beschermende werking van zonlicht tegen allerlei andere vormen van kanker. We kunnen dus met een gerust hart het strand op. Gelukkig is het stadsstrand aan de Maas weer open, compleet met lounge plekken. Zwemmen kan en hoeft niet eens, even een middagdutje op het strand is dubbel gezond. En blootgesteld worden aan al het bloot op het strand is misschien nog aantrekkelijker dan het dutje zelf. Toch maar eens gaan oefenen, dutten met de ogen open.

HET KIND IN ONS

Virtueel is steeds vaker reëel. Piloten maken tegenwoordig hun vlieguren voor een belangrijk deel niet meer in echte vliegtuigen, maar in geavanceerde simulators op saaie industrieterreinen. De vliegsensatie lijkt op het eerste gezicht ver weg, dat verandert razendsnel als je zelf achter de knuppel kruipt in zo'n cockpit van een Boeing 737 en de landingsbaan van Schiphol angstaanjagend realistisch nadert. Remmen, sturen en optrekken, je schiet gelijk in de stress en het weiland in, want een foutje is zo gemaakt.
     Dat gevoel doet denken aan het jongentje van vijf in zijn felrode trapauto. Vooral mannen schijnen hun hele leven gevoelig te blijven voor het herbeleven van hun jeugdervaringen, ' mannen, het zijn net kinderen'. Al hoewel, ook de vrouwen die achter de knuppel kruipen, stappen moeiteloos in een droomwereld. Begrijpelijk want vrouwen zitten niet alleen virtueel achter het stuur in het gezin, ook bij tram, trein en vrachtwagen is de heer in het verkeer steeds vaker een vrouw. Voor nogal wat mannen voelt dat als een virtuele wereld, maar nog even en de kreet 'vrouwen, het zijn net kinderen' wordt reëel.

MURPHY

Oorzaak en gevolg: zo zijn we opgevoed, want we willen graag alles onder controle houden. Als we te veel hooi op onze vork nemen, protesteert ons lichaam, die link is nog logisch. Maar wat als je vakantie al voor je huis begint met een kleine aanrijding, je al snel daarna in een lange file belandt en net als het verkeer weer rijdt, beseft dat de fietssleutel nog thuis ligt? En als je vrouw bij het uitstappen een schuiver maakt, vraag je je af: moet je de vakantie dan maar opgeven?
     Is hier nu sprake van de "wet van oorzaak en gevolg", de wet van Edward Murphy of de wet van Bedrog? Ach eigenlijk gaat het al mis met het aanroepen van Murphy. Die stelde dat "Alles wat fout kan gaan, gaat een keer fout." Dat is toch iets anders dan de wet van bedrog: "Als iets mis kan gaan, dan gaat het mis - op het slechtst denkbare moment". Vaak misbruiken we Murphy in de trant van "als eenmaal iets misgaat, blijft het mis gaan op alle fronten".
     Al is het dan geen wet, het blijft vreemd dat als het eenmaal tegenzit, het een tijdje tegen blijft zitten. Tot dat het tij ineens keert, zoals wanneer een vriend die nog niet vertrokken is naar dezelfde bestemming, je fietssleuteltje ophaalt en aflevert. Kun je toch nog lekker fietsen. Jammer van die harde koude tegenwind aan zee, maar dat is gewoon toeval.