BEER

We geven het meeste geld uit aan onze naasten, dat heeft de commercie goed begrepen. In de loop der jaren zijn de gezinnen echter kleiner geworden. Inmiddels richten reclames zich op luxe voor huisdieren. Hond en kat verdienen ook luxe, schreeuwen de commercials ons toe.
     Wie gunt Bobo niet zijn Bonzo vitality maaltijd? De marktgroei is schijnbaar onvoldoende, dus krijgt de pluche beer de kind-status. Terwijl armen in de wereldsteden buiten bedelen om een aalmoes, probeert het warenhuis binnen de knuffelbeer te humaniseren: eigen vulling, kleren, shampoo, zeep, schoenen, tasje en zelfs een verjaardagsfeestje.
     Leuk voor de commercie, maar kunnen we niet beter eerst de minder bedeelden extra knuffelen?

CIJFERS

Een 'gat in de markt' is niet zo simpel bedacht. Kranten hebben dagelijks een verse opmaak, maar de puzzelpagina bleven jarenlang hetzelfde. Een uitgekauwd product zou je denken. Toch is de opmaak van de puzzelpagina onlangs wereldwijd drastisch gewijzigd: Iedereen is opeens verslaafd aan Sudoku, een simpel cijferspel uit Japan. Achteraf denk je: dat had ik zelf kunnen bedenken. Dat is echter vaak bij een hype.
     Tijdens de vakantie hielden we in ons gezin een Sudoku competitie. En de kinderen? Die hebben natuurlijk weer gewonnen. Die jonge hersenen vinden de juiste combinatie verbluffend snel, terwijl Pa en Ma met hun oude hersenen net de eerste cijfers hebben gevonden. Misschien leren de kids door die cijferspelletjes beter hoofdrekenen, iets wat er op school helaas bij in is geschoten. De jeugd wint met cijfers, maar verliest met rekenen. Jammer, want dat 'gat in hun hand' is al zo groot.

VOC

Reizen zit Nederlanders in het bloed. Ten tijde van de gouden eeuw heeft de VOC ons daar groot mee gemaakt. Waar je ook komt, je komt er Nederlanders tegen. Veel voormalige VOC-locaties, zoals Ghana, New York of Thailand huisvesten nu internationaal vooraanstaande oogklinieken.
     Het is wel zoeken naar die VOC-plekken. De Tuk-tuk's brengen je in de oude hoofdstad van Thailand naar alle toeristische plekjes, maar de 'Dutch settlement' was onbekend voor onze Tuk-tuk dame. Verscholen tussen scheepswrakken en oud roest staat een gedenkplaat van de VOC, omringd door in het gras liggende porseleinen scherven als restant van een 400 jaar geleden opgerichte handelspost.

    Gaat onze moderne VOC-variant; Het Oogzorgnetwerk, de Verenigde Oogheelkundige Centra, ook gouden tijden beleven? Hoe zullen de restanten er uit zien in 2406? Misschien worden die oogklinieken ooit vakantiebestemmingen of zouden ze dan zo verstandig zijn om tijdens de vakantie niet over het werk te dromen.

PSYCHOLOGIE

Modetrends beperken zich niet tot kleding, ook studierichtingen volgen de mode. De 'harde' vakken, zoals ict en techniek raken wat uit, de 'zachte' vakken zoals psychologie en gedragswetenschappen beleven een revival. De student lijkt meer geïnteresseerd in het verklaren van gedrag dan in de werking van een PC.
     Psychologen, zoals een Ad Vingerhoets van de Tilburgse universiteit verschijnen steeds vaker in het nieuws. Ad gaf in de krant wijze advies over vakantiebesteding: vijf procent van ons ervaart vakantie als stressvol door werk gerelateerde zorgen of conflicten. Ons gedrag tijdens de vakantie niet zoveel anders dan door het jaar heen. De gehoopte liefdesclimax blijft vaak uit, doordat we letterlijk en figuurlijk op elkaars lippen zitten.

   Toch handig die populariteit van zachtere vakken. Of is het net als de mode in de vakantiekleding; zacht en prachtig al heeft het vaak niets om het lijf?

TERRASSEN

In Nederland vraagt het wat creativiteit om je centen te verdienen als je afhankelijk bent van het weer. Een terrasje runnen aan de Costa del Sol, met dagelijks zon (Sol), een lekker Sol-biertje en een tuk-tuk, lukt iedereen wel. Maar wat doe je in een land waar een lang weekend soms gevuld is een 48 uur durende regenbui? Weinig aanlokkelijke weersomstandigheden om buiten wat geld te verdienen.
     De huidige terrassendichtheid ontstond jaren geleden na een extreme warmteperiode, inmiddels kun je zelfs in de winter ijsjes eten op het terras. Ook op een forse regenbui heeft de ondernemende middenstand een oplossing, een 10 meter hoge partytent die dient als straat-overkapping. Kun je toch droog buiten feesten. Nog even en ze trekken één grote partytent over Nederland. De hekken zijn rondom door sommige politici al flink opgetrokken, of was Nederland al een tijdje dichtgeplakt met kranten?

GELUID

Met mooi weer is het lawaaierig buiten, zeker als met examenfeesten of straatfestivals de geluidsboxen flink open staan. Architecten zitten met geluid in hun maag. Een goede akoestiek is iets anders dan een geluidloze ruimte; willen we de stilte van een eerste klas treincoupé, of het geroezemoes van de tweede klas? Vooral uitschieters irriteren, de keihard pratende mobiele beller in de eerste klas of een gettoblaster in de tweede klas.
     De 'silent disco' op de Parade pakt het slim aan: iedereen een draadloze koptelefoon op en swingen maar. Een combinatie van samen dansen, dezelfde muziek zonder geluidsoverlast. Het werkt aanstekelijk, dus ik zet ook een koptelefoon op. Blijft de vraag wat de persfotograaf meer trof; geluidloos swingende studentes of 'heren in pak' met een koptelefoon op. Het zal wel de combinatie geweest zijn van 'geen geluid' en 'geen gezicht '. Gelukkig koos de fotoredactie voor de studentes, anders stonden we nog mooi op de voorpagina.

KLANTVRIENDELIJK

Verhuizen van een ongeordende bende doet denken aan mijn studententijd: leuke meiden helpen verhuizen die van tevoren geen doos hadden ingepakt en eerst de vaat nog gedaan moest worden.
     Bij mijn boekhandelaar was het laatst niet anders. Hij leek laatst een onmogelijke opdracht te hebben bedacht: 40 mensen vinden die gratis op een zondag bij een temperatuurtje van bijna 30 graden en een WK interland van Nederland op tv, vrijwillig boeken willen sjouwen en schappen inruimen.
     Je moet wel een verdomd goeie winkel zijn, wil je zonder blikken of blozen aan je klanten vragen zich om half negen te melden voor zo'n verhuizing. Hoe haal je in je hoofd! Toch bestaan ze nog, die vrijwilligers die de handen uit de mouwen steken, gewoon omdat het leuk is. Of alle boeken in de juiste volgorde staan is de vraag, maar dat studentengevoel was weer even terug, evenals de alcohol om de dorst te lessen. En ja… die leuke meiden waren er ook weer.

HONDERD

Meeste vijftigers trouw aan partner’, kopt de krant. Met al die scheidingen om me heen voel ik me bijna een uitzondering. Toch zaait zo'n bericht twijfel. Volgens het CBS zijn vrouwen gelukkiger met een nieuwe partner terwijl mannen juist tevredener zijn in hun eerste relatie. Vrouwen gaan erop vooruit met een tweede man, terwijl diezelfde man erop achteruit blijkt te gaan! Vreemd.
     Toch maar weer feesten, zoals met een bevriend stel (eerste huwelijk) dat samen honderd wordt. Een memorabel moment. Dat geldt wat minder voor het schrijven van columns, al staat de teller met deze ook op honderd. Geen nood, ik blijf toch nog even voor u schrijven, mijn trouwe leespartner.

RECEPTIES

 

Culturele manifestaties worden steeds grootser en kunnen niet zonder sponsors. Die bedrijven mogen hun Vips uitnodigen voor speciale avonden. Zo stond ik oog in oog met een schitterende creatie van Rembrandt in het Rembrandthuis. Waar je normaal moet dringen om een stukje van bijvoorbeeld zijn zoon Titus te kunnen bewonderen, stond ik nu bijna alleen omringt door een enkele minister of andere VIP. Slechts een heel select aantal Vips was uitgenodigd, al stond het nauwe straatje vol met auto's met chauffeurs, een luxe die hotemetoten zich permitteren dankzij de huidige veiligheids-hausse.
     Tijdens het hapje en drankje mag je netwerken, net als Rembrandt dat ooit deed. Deze combinatie van handel en cultuur ging hem minder goed af dan schilderen. Zelf geniet ik liever in de privésfeer van kunst en cultuur, lekker op het fietske naar het Elastiek festival in Hilvarenbeek om Trijntje, Toets etc. te horen spelen. En als je daar toevallig een hoge ambtenaar van VWS tegen het lijf loopt, ach... ritselen zit nou eenmaal in mijn bloed!

KRITIEK

Wij Nederlanders zijn meesters in het geven van kritiek, vaak ongezouten en direct. Terwijl andere nationaliteiten graag wat terughoudend zijn, staan wij graag snel met onze mening klaar. Kritiek leveren is één, kritiek verdragen is andere koek. Hoe reageren we zelf op kritiek?

     Voor de Amerikanen is Nederland meestal geen onderwerp van gesprek, tenzij het om terroristische acties komen we in het nieuws. Een relatief klein vuurwerkincident in Rotterdam haalt nauwelijks het nieuws in de Nederlandse kranten, maar staat prominent in de Amerikaanse kranten en op tv, een teken van extreme angst van Amerikanen voor onverwachte aanslagen.
     Toch wordt het anders wanneer diezelfde Amerikanen ons gaan doorlichten, zoals onlangs in de New Yorker door Jane Kramer gebeurde. Ze schilderde Nederland af als een onwrikbare en ongemakkelijke natie ten opzichte van allochtonen, verre van verlichtend. Nederlanders vermijden confrontaties liever en gaan krampachtig en lachwekkend om met ‘allochtonen’. Vooraanstaande Nederlanders wezen in hun reacties deze kritiek meteen van de hand als onwetendheid van een ‘domme’ Amerikaan zonder Europese culturele bagage. Tijdens het debat met en over minister Verdonk moest ik er even aan terug denken: misschien zijn die Amerikanen zo gek nog niet.