Keescafé

De Kracht van het individu

2011-12-23T22:34:00.000+01:00

Kerst 2011,

De kracht van het individu

Al vroeg in het jaar kregen we te maken met een Tsunami vanwege een aardbeving in Japan, gevolgd door de kernramp in Fukushima. De natuur domineerde ook dit jaar weer de mens. Toch stond het nieuws bol van de berichtgeving over mensen. De Arabische Lente, de rellen in Londen, de dood van Osama Bin Laden en die van Gadaffi domineerden het nieuws. Inspirerende mensen, zoals een Steve Jobs, kwamen ons te ontvallen en misschien heeft u in uw directe kring ook dierbaren verloren. Begin deze week overleed de Tsjechische schrijver en voormalig president, Vaclav Havel. Met slechts enkele vrienden richtte hij Charta 77 op, hij was daarmee de grondlegger van de omwenteling van het communistische bewind naar het lidmaatschap van een vrij Europa. Havel bewees al ruim 30 jaar geleden, datgene wat in het afgelopen jaar, op vele plaatsen in vooral de Arabische wereld duidelijk werd. Het bewijs dat één enkel individu meer in gang kan zetten, dan dat we voor mogelijk hielden.

We leven in een wereld waarin ieder individu, waar ook ter wereld, met het verzenden van één enkel twitterberichtje op een mobieltje een maatschappelijke beweging in gang kan zetten. Dat is een omslagpunt in de geschiedenis van de mens, mediakracht in de handen van de individuele burger. Het geeft ieder individu de mogelijkheid om een sluimerend breed gedragen gevoelen te verwoorden en die woorden een kracht te geven die de sterkste kanonnen tot zwijgen brengen. De Arabische Lente startte met de actie van één Tunesische man. De jonge fruitverkoper Mohammed Bouazizi stak zichzelf in brand uit protest tegen zijn uitzichtloze situatie. Wael Ghonim, een Egyptische werknemer van Google, schreef op 26 januari dat internet de politiek zou gaan veranderen in Egypte, en hij had gelijk. De volgende dag werd hij geblinddoekt afgevoerd, maar de lente was die dag in januari al begonnen.

De kracht van deze individuen is anders gericht dan in het afgelopen jaren waar materialisme en persoonlijk gewin voorop stonden. Een materialistische wereld waarin een John Hammergen, als directeur van een farmaceutisch bedrijf, trots is dat hij dagelijks 300.000 euro opstrijkt. Dé individuen van 2011 zetten zich in voor het collectief, een betere wereld. Een wereld die stap voor stap leert dat we gedwongen zullen worden om zo goed mogelijk om te gaan met onze natuurlijke hulpbronnen. De strijd om een leefbare planeet, het realiseren van een kwalitatief goed leven.

Het mooie van kunst is, dat het ons een doorkijkje geeft in deze toekomst. In het Wereldmuseum is onlangs de nieuwe expositie Future Pass van start gegaan. Future Pass gaat over een nieuwe internationale kunstbeweging gebaseerd op tradities en op de hedendaagse populaire cultuur. Mede geïnspireerd door de Chinese filosofie van yin en yang: het in balans houden van het universum, waaraan ieder individu ondergeschikt is , waar Oost en west samen komen, Verleden en Toekomst, Yin en Yang, Universeel en Individueel, Virtueel en Reëel lopen door elkaar. Eeuwig jeugdige cartoonhelden verbeelden de strijd voor een leefbare planeet en verstilde individuen vertellen hun overlevingsverhaal in een globaliserende samenleving. Realiteit en virtuele wereld zijn niet langer gescheiden. Met als doel de strijd om een leefbare planeet, het realiseren van een kwalitatief goed leven verdwijnen tegenstellingen, zelfs die tussen man en vrouw.

Een groot deel van het nieuws was dit jaar echter vooral gewijd aan de economische crisis. Werkeloosheid ,lagere pensioenen en een dalend consumentenvertrouwen zijn geen pretje. Toch klinkt door alle berichtgeving een ander signaal door, de roep om een andere ziens- en levenswijze om tot die leefbare planeet te komen. Volgens Lidewij Edelkoort, trendwatcher, adviseur van bedrijven zoals Coca Cola en Gucci, leven we sinds 9/11, in een negatieve status quo van chaos en volatiliteit, beweeglijkheid. Dit is wat wij hebben. En zo verschrikkelijk slecht hebben we het niet. We moeten realistischer worden. 't Kon ook niet zo doorgaan dat we altijd maar eisen om alles meer en beter te krijgen. Kijk naar buiten, de zon schijnt vandaag. Dat is toch fantastisch? We moeten meer leren genieten van de kleine dingen. Een verse boterham met zoute boter of een mooie boswandeling. Count your blessings.

Het christelijk geloof herdenkt in deze periode de geboorte van Christus, ook al een voorbeeld van een krachtig Individu die massa’s bij elkaar kreeg en krijgt. Voor velen van ons een mogelijkheid om even afstand te nemen, samen te zijn met familie en vrienden. Juist in deze kerst- en nieuwjaarsperiode hebben we de tijd om stil te staan bij wat voor ons nu echt belangrijk is in ons leven, onze basiswaarden te uiten. Probeer daarbij te leren genieten van de kleine dingen. Sta als individu stil bij ons eigen aandeel in een betere wereld, en een individu kan veel in gang zetten heeft 2011 .

Ik wens dat plezier om er iets moois van te maken, u en de uwen van harte toe. Een inspirerend, liefdevol kerstfeest en een gelukkig nieuwjaar 2012

Eigenaarschap

2011-02-18T11:14:00.002+01:00

Mijn kinderen zitten allemaal op hockey, maar mijn zoon is zijn sportcarrière begonnen bij een voetbalclub die menigmaal amateurkampioen is geweest. Een clubervaring die me altijd is bijgebleven omdat de jeugdopleiding destijds een flinke knauw kreeg toen de jeugdcoordinator woedend opstapte. De bestuurders konden goed uitleggen wat het probleem was; een stevige grote boom met steeds meer schaduw, waaronder steeds minder groeide. Een enthousiaste energieke man die steeds meer mopperde dat hij alles alleen moest doen omdat anderen zich minder voor de zaak inzette, hij maakte overuren en overuren.

In werkelijkheid waren een groot aantal ouders best bereid om zich in te zetten. De coördinator zag steeds minder dat die mensen hun inzet pleegden naast al hun andere officiele verplichtingen. Dat ze hun prioriteiten soms anders legden dan de jeugdcoordinator wilde niet zeggen dat ze niet hun stinkende best deden en hun vrije tijd niet gaven voor de club. Eén voor één trokken de overige vrijwilligers zich terug en stond de man alleen.

Met vallen en opstaan heb ik vaak gedacht aan die jeugdcoordinator. Natuurlijk moet de leider inspireren en enthousiasmeren. Het is echter ook aan de leider om een team rond zich te vormen en te behouden. Een team dat uitvoering wil blijven geven aan die inspiratie. Ook zelf in staat is om beslissingen te nemen, en niet altijd terugvalt op beslissingen van de bestuurder. Dat vereist leren delegeren, eigenaarschap, er vertrouwen in hebben dat het goed komt, ook wanneer de ander weleens andere keuzen maakt.

Een inspirerende gemotiveerde leider kan een boom tot grote hoogte brengen. De boom heeft voeding van onderop nodig om te blijven groeien. Dat vraagt ruimte voor zonneschijn in plaats van een grote donkere schaduw.

Kersttoespraak: Bevlogenheid, natuur en tijd

2010-12-17T11:15:00.001+01:00

Leren van Indiase bevlogenheid, leren van de natuur en leren dat je tijd maakt door het begrip tijd los te laten.

Begin november was ik met enkele collega's bij het grootste oogziekenhuis ter wereld, Aravind in Madurai, Zuid-India. Indrukwekkend te zien wat ze daar deden; jaarlijks zo'n 300.000 cataractoperaties. Indrukwekkend hoe ze het daar deden; kwalitatief hoogstaande oogheelkundige zorg met de efficiëntie van Mc Donalds. Het meest indrukwekkend was echter waarom ze het daar zo deden? Om zoveel mogelijk oogpatiënten, rijk, maar vooral ook arm, te kunnen helpen. Een waarom gebaseerd op de filosofie van de stichter Dokter Venkataswamy. Hij stelde: "Wanneer we groeien in ons spirituele bewustzijn, vereenzelvigen wij ons met alles dat deze wereld is. Er is dus geen sprake van het exploiteren van zorg. We zijn het zelf die we helpen, we zijn het zelf die worden genezen."
Het is die bevlogenheid, die inspirerende leiders kenmerkt, ons richting geeft, ons laat voelen waar we het voor doen, waarom we het doen.

De aardbeving in Haïti, de aswolk door de vulkaanuitbarsting in IJsland, de ontsnapping van 33 mijnwerkers bij het mijnongeluk in Chili. Het was dit jaar zonneklaar, de natuur domineert de mens. Terwijl de mens lang heeft gedacht dat hij slimmer is dan de natuur. Maar de mens komt daarop terug, leert, vereenzelvigt zich met wat in de wereld is om met Dr. V. te spreken. Komt er achter dat vogelvleugels anders en beter werken dan vliegtuigvleugels, en vogels daardoor beter vliegen dan vliegtuigen. Door als een pinguïn in het water te duiken kunnen topzwemmers betere tijden zwemmen. Technologen en ontwerpers leren van de natuur. De natuur als voorbeeld van hoe het moet. In die 3.8 miljard jaar hebben alle dieren en planten om ons heen uitgevonden wat werkt, wat relevant is, en bovenal, wat nodig is om te overleven op aarde. Welke positie heeft de mens in de natuur? Op een tentoonstelling tijdens de Dutch design weken in Eindhoven was de leeftijd van de aarde weergeven via een jaarkalender. Wij komen als mensen niet in het voorjaar, niet in de zomer, niet in de herfst, maar pas op 31 december om vijf voor twaalf tevoorschijn.
De natuur heeft alle antwoorden op de problemen die wij tegen komen. Het enige wat we moeten doen is onze manier van kijken en denken veranderen. Daar zag ik afgelopen maanden al voorbeelden van. Zowel in Nederland als in India, zijn we daar mee bezig, verrassend genoeg op dezelfde wijze. Op de Dutch Design tentoonstelling in Eindhoven, en in de lobby van het hotel in Madurai, zag ik dezelfde poster; hoe de neus van de TGV trein een imitatie was van de natuur. De oplossing voor een TGV om met hoge snelheid, maar knalloos, door een tunnel te rijden, lag in de vorm van de neus van een ijsvogel die rimpelloos een vis uit het water kan opduiken.
Kijken naar hoe het leven de dingen maakt. Kijken hoe het leven ervoor zorgt, dat wat ze maakt, ook weer verdwijnt en volledig wordt opgenomen in de natuur. Als we begrijpen hoe de natuur werkt, kunnen we deze vervolgens imiteren, vertalen, om zo problemen in onze maatschappij op te lossen.

Het zijn gedachten waar we in deze kersttijd wat langer stil bij kunnen staan. Tijd die we anders niet lijken te hebben. Tijd is zowiezo een heel bijzonder iets. Waarom lukt het in deze donkere dagen tijd te maken, meer tijd te hebben, werkelijk aandacht te hebben voor iets? Meer tijd te hebben, door het begrip tijd los te laten. Zoals je ook meer van je kinderen kunt genieten door ze los te laten. Het leven wat er toe doet voltrekt zich immers niet in de kille kloktijd. We maken tijd in de ontmoeting en in de aandacht, tussen de ankerpunten in ons sociale leven. Rituelen, zoals het kerstfeest, zijn onze ankerpunten. Zonder rituelen kunnen we geen tijd maken.

Op de muur op de vierde etage van Het Oogziekenhuis staat een spreuk van Antoine de Saint-Exupéry. "Enkel met het hart kan men goed zien, het essentiële is onzichtbaar voor de ogen." Over de tijd schrijft hij: "Het is goed als de tijd zelf een bouwwerk is, een verblijf: je moet haar inrichten als een huis, waarin je wonen kunt. Feesten zijn in dat huis de kamers, ze geven het structuur. Elk feest heeft een eigen functie. En alle samen dienen ze ertoe om degenen die van kamer naar kamer gaan, van feest naar feest, iets te laten ervaren van het leven in zijn duurzaamheid. Feesten zijn de halteplaatsen zonder welke de tijd altijd maar sneller voortjaagt, vormeloos wegstroomt, als zand door je vingers". Feesten, zoals de kerstdagen, onderbreken de alledaagse tijd. We maken tijd om onze basiswaarden te uiten, voor een aantal van ons zijn die religieus van aard.
Het christelijk geloof herdenkt in deze periode de geboorte van Christus. Voor velen van ons een mogelijkheid om even afstand te nemen, samen te zijn met familie en vrienden. Te reflecteren op bijvoorbeeld de basiswaarde van Dr. Venkataswamy, oprichter van Aravind, Je intelligentie en je vermogens zijn niet voldoende. Juist het plezier om er iets moois van te maken, moet er zijn.

Ik wens U en de uwen dat plezier om er iets moois van te maken, van harte toe. Een inspirerend en liefdevol kerstfeest en een gelukkig nieuwjaar 2011 toegewenst!

Yellow submarine

2010-02-14T17:26:00.003+01:00

Carnaval 2010

Het Keescafe is dezer dagen eventjes in carnavalssferen.
We lieten ons inspireren door stimulerende muziek uit de jeugdjaren.

In de stad waar ik ben geboren,
leven een aantal vrienden
Met wie we samen al jaren carnaval vieren,
enkele dagen onder duiken in het feest,

Zo doken we dit jaar de café’s weer in,
tot we de sfeer weer proefden,
in de polonaise door de drukte heen,
In onze yellow submarine,

We all live in yellow submarine,
yellow submarine, yellow submarine,
We all live in yellow submarine,
yellow submarine, yellow submarine.

carnavalsmaten aan boord,
andere vrienden buiten in de deinende massa,
en de carnavalsband die begint te spelen.

We all live in yellow submarine,
yellow submarine, yellow submarine,
We all live in yellow submarine,
yellow submarine, yellow submarine.

Authentiek

2009-12-20T00:53:00.002+01:00

Het afgelopen jaar stonden zowel kleurrijke als minder kleurrijke personen in de schijnwerpers. Typen zoals Ramses Shaffy, Susan Boyle en Robert Enke.
Personen waar we iets van kunnen leren, zeker in deze eindejaarsttijd, een tijd van beschouwen. We leven toch al in een periode waar ruimte is voor spiritualiteit. Niet voor niets is de kleur paars, de kleur van spiritualiteit, in de mode. Leven in een tijd waar we behoefte hebben aan puurheid, aan het doorbreken van façades van glitter en glamour. Back to basic. De authenticiteit herwaarderen, zijn wie je écht bent.

Gelukkig hadden we een fraaie kleurrijke zomerperiode, maar in Nederland is het vaak grijs. We kunnen dus wel wat kleurrijke personen gebruiken. Zoals Ramses Shaffy, een geadopteerde allochtoon, iemand die altijd zijn eigen weg koos. Bemind door velen bleef hij tot de laatste snik, dronken, stoned of nuchter, gewoon doorgaan. Met een optimistische blik, gewoon altijd maar doorgaan. Altijd rebel gebleven, de regisseur van zijn eigen leven. Ook al kon hij misschien geen noten lezen, wat hij zong en speelde waren zijn eigen klanken.

Susan Boyle, grijzer dan de meest grijze muis. Door geen enkele man ooit gekust, voor moeders schoonste stond ze achter in de rij. Toch had ze met haar kristalheldere stem binnen twee seconden de zaal plat van het Britse TV programma Britain’s got's Talent. Ik kreeg er rillingen van over mijn rug. Haar optreden is inmiddels meer dan 20 miljoen keer bekeken op Youtube. Susan werd wereldwijd hét voorbeeld dat je ook je droom kunt verwezenlijken als je meer op een heks dan op een fee lijkt. Al schijnt ze haar droom, haar man, helaas nog niet gevonden. Haar stem won het van haar uitstraling. Door te zijn wie je echt bent, kun je stralen.

Iedere wedstrijd kent winnaars en verliezers. Verliezen hoort erbij. Je leert het meest van je fouten en toch zijn we bang om te falen. Robert Enke beroofde zichzelf van het leven. De doelman van Hannover 96 was angstig voor tegenslagen en angstig voor de openbaring over zijn angst. Achter populariteit en succes kan ook eenzaamheid en wanhoop schuilgaan. Bang om door zijn zwakte te tonen, zijn geadopteerde dochtertje te verliezen. Teresa, de extreem sterke weduwe van Robert, was vanaf de eerste mededeling van zijn overlijden open over de doodsoorzaak, maakte de zelfmoord bespreekbaar. Het verwerken van tegenslagen blijkt meer bij ons leven te horen, dan het genieten van prestaties. Door haar openheid werden we verlost van de druk om altijd maar te presteren. Wie zijn angst laat zien bleek ineens niet zwak, maar sterk.

De eigenschappen van Ramses Shaffy, Susan Boyle en Robert Enke komen tesamen in de hoofdpersoon van de film “As it is in heaven” van de regisseur Kay Pollak.*) Een film over een dirigent Daniël Daréus, die droomt om met muziek de harten van mensen te openen. Na een hartprobleem keert hij terug naar zijn geboortegrond en wordt leider van een onbeduidend koortje. Hij leert de koorleden ieder hun eigen stem te ontdekken. De perfecte harmonie kan alleen ontstaan wanneer koorleden hun eigen toon kennen en deze ten gehore durven brengen. Daarvoor moeten we het aandurven onze comfort zone te verlaten, onze vertrouwde patronen loslaten. Te ontdekken wie we echt zijn. Te gaan naar de laag die mensen inspireert om niet langer af te wachten, ons niet meer slachtoffer te voelen van ons eigen bestaan, maar om de regie over ons leven en werk op te pakken. Niet om onszelf op de borst te kloppen , maar omdat het leven bedoeld is om te worden wie je bent. Komen tot je roeping , eigenlijk alsof je in de hemel bent.

Het christelijk geloof herdenkt in deze periode de geboorte van Christus. Voor velen van ons een mogelijkheid om even afstand te nemen, samen te zijn met familie en vrienden, te reflecteren op wat was en om te zien naar wat mogelijk gaat komen.
Besef echter dat één op de drie Nederlanders zich eenzaam voelt in wat heet een samen-leving te zijn. Alleen is maar alleen, terwijl we zo graag de ruimte vinden om onszelf te zijn en onze gevoelens te tonen. Je thuis te voelen, in een stal of gewoon in onze eigen samenleving. Te worden wie we echt zijn.

Ik wens u en de uwen een inspirerend en liefdevol kerstfeest toe en een gelukkig nieuwjaar 2010.

*) zie As it is in Heaven, Eric Minten in Nieuwe Leiders , nummer 1, november 2009

DOORGAAN

2009-12-11T00:07:00.000+01:00

Met de opdracht om een "droom"-college te verzorgen, stap ik het universiteitsterrein op. In een kil vormgegeven collegezaal met zo'n honderd jonge merendeels vrouwelijke studenten is het niet makkelijk wegdromen. Ze zijn inmiddels gewend aan het zo efficiënt mogelijk doorlopen van hun studieblokken. Op "Blackboard", hun ondersteunend computersysteem, is voor hen alles terug te vinden, van de eigen werkgroepenagenda tot beeld en geluid van het gemiste college. Met je hoogstnoodzakelijke baantje heb je niet de tijd alle colleges te volgen. Even thuis multi-tasken, sms-en met het vriendje, face-boeken, gamen en nog even tussendoor het college downloaden. Altijd maar doorgaan om vooruit te komen.

Hard fietsen en geen meter vooruit komen, dan heeft fietsen in de frisse lucht van de vrije natuur mijn voorkeur. Mijn vrouw kreeg me tot op heden niet haar sportschool in, totdat het regende dat het goot. Met mijn vaste fietsroute in gedachten, een flesje water onder bereik, was het op de home trainer zweten tussen de kletsende hardloopsters, de "spinnende" fietsgroep en de spiermasserende kopieën van de Gooise vrouwen. Altijd maar doorgaan en geen echte meter vooruit komen, wel zag ik voor het eerst 400 calorieën uit mijn lichaam wegvloeien, terwijl buiten de regen tegen het raam kletterde.

Het grijze Nederland kan zeker buiten de zomerperiode wel wat kleur gebruiken. Kleurrijke figuren ontbreken in het Hollands landschap, als ze er zijn, komen ze van buiten. Zoals Ramses Shaffy, een geadopteerde allochtoon, iemand die altijd zijn eigen weg koos. Bemind door bijna iedere Amsterdammer bleef hij tot de laatste snik , dronken, stoned of nuchter, gewoon doorgaan. Met een optimistische blik, gewoon altijd maar doorgaan. Altijd rebel gebleven, doorgegaan zonder een meter verder komen, zo leek het, maar wel geleefd..

De rode loper

2009-12-01T09:32:00.003+01:00

Terwijl in Nederland een diploma uitreiking in Nederland vaak is verworden tot een administratieve activiteit met soms een klein woordje in een verdwaald hokje, gaat in Engeland alles nog in traditionele stijl. De tweeduizend aanwezigen op de diploma ceremonie van een Londense universiteit worden ontvangen met hoornblazers, afgestudeerden in toga met petje en in alle kleuren van de regenboog uitgedoste hoogleraren. Hoogwaardigheidsbekleders in toga’s behangen met grote metalen plakkaten completeren het middeleeuws tafereel. De rode loper ligt gedrapeerd voor hen uit. Eén voor één lopen de geslaagden eroverheen om door de rector met een handdruk persoonlijk gefeliciteerd te worden. Zelfs mijn lange zoon is onder de indruk van zijn korte loopje over de rode loper, de afsluiting van zijn onderwijstijd.

De entertainment sector kent als geen ander het effect van de glitter en glamour. Bij de Europese première van de musical over Elvis, dé icoon van de rock and roll, glimde het allemaal nog een stapje meer. Gillende meisjes voor het theater, glimmende motoren, flitsende fotocamera’s, zoemende televisiecamera’s en een uitnodiging in de hand sta ik aan het begin van de rode loper. Niet bekend met de inhoud van de roddelbladen, nooit kijkend naar RTL Boulevard zijn cast en genodigden mij onbekend. Zij stralen in de hun eigen glamourwereld, mijn parade over de loper voelt als een acteur in de verkeerde film.
Bij het vak huishouding leerden meisjes vroeger alle technieken van borduren, een vak waarmee zij later in hun onderhoud konden voorzien. Van een simpel steekje om een bandje op een stofje te zetten, tot zeer complexe creaties van diverse kleuren en stoffen. De creaties werden op het eind van de opleiding gebundeld tot een meterslange ‘pronkrol’ als proeve van bekwaamheid . Deze loper, van de simpele start tot het schitterend einde, toonde hun “souvenirs de ma jeunesse”.
Zij moesten zélf hun loper maken, zij die het in de wereld gemaakt hebben mogen over lopers heen paraderen maar hun “jeunesse” is dan vaak allang voorbij.

Faalangst

2009-11-20T09:26:00.001+01:00

En ineens lijkt van alle kanten de aanval te zijn geopend op de wereldwijde prestatiecultuur. Kranten, tijdschriften, boeken en televisie besteden aandacht aan de angst om fouten te maken. Mensen willen laten zien waar ze goed in zijn, proberen fouten te vermijden terwijl uit onderzoek blijkt dat je het meest leert van fouten, innovatiever wordt. De taboecultuur rond fouten, bang om te falen, moet doorbroken worden want dat remt de creativiteit en innovatiegerichtheid en staat uiteindelijk succes in het leven in de weg .

Voetbal, waar fans succes adoreren en verlies negeren, is niet alles was deze week in Duitsland te horen. Bij successen staan de voetbalsterren in het middelpunt, bij tegenslagen zijn ze verguist en geïsoleerd. Achter populariteit en succes kan ook eenzaamheid en wanhoop schuilgaan. Als doelman heb je slechts één kans op selectie, je staat tussen de palen of je staat er niet. Met die kleine kans moet je mee zien te leven. Dat is niet makkelijk was de boodschap op de zeer indrukwekkende begrafenis van Robert Enke, doelman van Hannover 96 en het Duitse nationale elftal. De hele rechtstreekse ARD uitzending liet zien op welk grootse wijze zijn weduwe, spelers en tienduizenden toeschouwers met behulp van inspirerende sprekers afscheid van hem namen. Ze maakten tegelijkertijd een krachtig statement hoe de mens worstelt met zijn faalangsten, Enke beroofde zichzelf uiteindelijk van het leven. De doelman was angstig voor tegenslagen en angstig voor de openbaring over zijn angst.

Dagelijks stappen vier mensen zelf uit het leven. Daar praat men in het openbaar niet over, op het station wordt slechts omgeroepen dat een trein een persoon heeft aangereden. Flink wat vertraging, maar de werkelijke reden blijft onbesproken. Teresa, de extreem sterke weduwe van Enke, was vanaf de eerste mededeling open over de doodsoorzaak, maakte de zelfmoord bespreekbaar. Een gehele natie leek door haar openheid verlost van de druk om altijd maar te presteren. Ze gaf daardoor jong en oud de mogelijkheid om bij elkaar de sterkte te vinden om hun eigen angstgevoelens te uiten. Wie zijn angst laat zien bleek ineens niet zwak, maar sterk. Het verwerken van tegenslagen blijkt meer bij het leven te horen, dan het genieten van prestaties.

Steden

2009-11-13T07:53:00.001+01:00

Back to basic, terug hoe het eens was. Wonen, werken, vrijen en ander vertier, alles gemixed in een beperkte ruimte. Weg met de concentraties van kille, glazen kantoren in aparte kantoorwijken,winkels in aparte shopping malls en wonen apart in ver afgelegen sub-urbs. Liever het Greenwich village van New York dan de uitgestrekte resorts van Los Angeles. Liever flirtend lopend op straat op weg van huis naar werk dan in de file op brede uitvalswegen. Even dat non-verbale contact, die oogopslag, dat quasi toevallige lichamelijke contactmoment.

San Francisco is zo’n stad waar trends gemaakt worden. De overwegend lage en compacte bebouwing in de binnenstad zorgt voor een warme, menselijke omarming. De koude zakelijke uitstraling van de verlaten pier geeft wel een wijds gevoel, maar de meeste mensen vermaken zich niet op zo’n vlakte. De ene dag is de pier leeg en verlaten, de andere dag overvol met talloze kraampjes met allerlei milieuvriendelijke groenten, organic is overal dé kreet. De aloude kraam als alternatief voor de winkel vol bling bling. De op houtvuur gebrande amandelen als alternatief voor een big Mac. Back to basic, de mens als een natuurlijk etend kudde dier.

De voordelen van de traditionele Europese binnenstad zijn evident, een natuurlijke levenswijze waar de zaterdagmiddag vol is met shoppende mensen. Winkelen als fun activiteit. Boven zo’n winkel woonde mijn oma, een ideale ‘spot’ plek. Van uit de bovenverdieping kon je risicoloos de voorbij kuierende mensenstroom bespioneren. Zeurende kinderen, vrouwen in dikke bontjassen, meisjes in hotpants, jongens in strakke spijkerbroeken en vriendjes die iedere keer weer met andere vriendinnetjes liepen te flirten. De hele dag gewoon mensen kijken. De bewoners verdwenen uit de stad, maar de bovenwoningen zijn inmiddels weer erg in trek. We gaan de bovenwoning weer bewoonbaar maken, terug naar dat basic gevoel.

Brussel

2009-11-07T22:24:00.001+01:00

Brussel was toen nog een bruisende stad, Brussel was vrij en vrolijk, zong Jacques Brel. Toen wilde Brussel, eens de hoofdstad van de lage landen, al modern en internationaal zijn. Thans strijkt de Europese top uit alle EU landen met grote regelmaat neer in de hoofdstad van Europa. Dat doet de stad veranderen, tot een intercultureel epicentrum. Een smeltkroes van culturen, een ‘grootstad’ waar honderden nationaliteiten, culturen en gemeenschappen samenleven. Al blijft Frans de voertaal en is menig Brusselaar begiftigt met een stedelijke francofone arrogantie, verandering is op til. De uitdijende Vlaamse economische macht is voelbaar, zowel op de terrassen van de Grote Markt als op het Brouckèreplein.

Verandering is niet iets wat iedereen aanspreekt. Gelukkig zijn er van die activiteiten die zelden of nooit wijzigen, niet wat betreft tijdstip, niet wat betreft deelnemers, niet wat betreft regels. Alles op de routine. Jaar in jaar uit badmintonnen we met dezelfde mannen, met dezelfde regels. Alleen de locatie is in de afgelopen dertig jaar twee keer veranderd.
Als hoge uitzondering spelen we deze woensdagavond in Brussel tegen een verzameling Waals en Vlaams sprekende badmintonners, een hogere zaal, andere mensen en andere regels. Want al was de puntentelling bij badminton al jaren geleden veranderd, niet bij ons, wij telden nog gewoon tot één en twintig in plaats van modern tot vijftien. Waarom zouden we.

Regeringsleider zijn is een hectische maar ook bevoorrechte job. Na een aantal jaren in de nationale schijnwerpers te hebben gestaan en met je internationale collega’s intensief te hebben opgetrokken, gaat er toch iets knagen. Inmiddels is Balkende op basis van zijn jarenlange ervaring een gerespecteerd collega geworden tussen zijn internationale vrienden, wordt geconsulteerd over de grote wereldvraagstukken. Thuisgekomen uit Brussel liggen de kamervragen met futiliteiten uit één of ander gehucht op hem te wachten. Dan liever een bruisende baan, vrij en vrolijk in Brussel. Of is Nederland nog niet toe aan a change? Yes, we can, of kan het nie?

Brein

2009-10-26T08:33:00.000+01:00

Het brein is een trendy item. In een volle zaal doceert een prof over onze hersenen. Een robotarm kan een bal vangen, zover zijn ze al. En van balletjes vangen word je vanzelf ook weer slimmer. De NRC meldde immers in haar wetenschapsbijlage dat na een weekje of zes jongleren, je al slimmer bent geworden. De witte stof noodzakelijk voor het transport van informatie in het brein is dan structureel uitgebreid. Denken en doen hangen meer met elkaar samen dan we eerder dachten.

Een lange vliegreis is een ideaal moment om je te verdiepen in een voor mij nieuw tijdschrift (Mind magazine, okt 2009). Dit keer is het menselijk brein onderwerp van aandacht. Naast e-learning blijkt er ook zo iets te bestaan als embodied learning, je leert sneller door de associatie van woord met het gevoel. Mannen tonen echter minder gevoelens dan vrouwen. Vrouwen besteden bijvoorbeeld 3 keer zoveel woorden aan gedachten en emoties dan mannen. De verklaring blijkt vrij simpel, er zit geen bruisend gevoelsleven in mannen. Mannen combineren daarom eerder taal met krachtsuitspattingen dan met hun gevoel. Doordat ze hun spieren gebruikten om betekenissen te onthouden, willen ze later nog steeds makkelijker dan vrouwen hun handen laten wapperen wanneer ze iets duidelijk willen maken.

Een populair blad met een wetenschappelijk sausje gaat natuurlijk wat verder dan een doorwrocht betoog van een echte wetenschapper. Vermaak en wetenschap groeien wel steeds meer naar elkaar toe. Met leuke performers probeert men steeds meer om congressen op te leuken, ze maken het ons brein makkelijker om informatie op te nemen. Nog even en de professors zijn zelf performers die een act combineren met een wetenschappelijke boodschap. Deze week was ook het eerste internationale lachcongres voor clowns. De symbiose is al op gang, het moet niet veel gekker worden in het wetenschappelijk brein.

SPUGEN

2009-10-20T21:05:00.006+02:00

Een geldautomaat spuugt eerst je pasje uit en daarna het geld. Zou het andersom gaan dan zouden veel mensen hun pasje vergeten, gefixeerd als ze zijn op het geld. Mijn dochter vergat in de Albert Heyn bij de flappentap het geld mee te nemen, verstoord dat ze was tijdens het pinnen door een tussentijds spoedtelefoontje. Op weg naar de volgende bestemming kwam ze achter haar stommiteit, zie dan je geld maar eens terug te krijgen.

Toen de World Trade Center torens in New York nog fier overeind stonden had mijn vrouw haar eerste ervaring van een buitenlandse flappentap die zomaar je pincode wist en op een zonnige zondagmorgen op de zuidpunt van Manhattan zowaar dollars deed verschijnen. Met extra vertrouwen in de hedendaagse techniek namen we de supersnelle liften naar de bovenste verdieping. De WTC torens en het magnifieke uitzicht zijn na “nine-eleven” verdwenen, maar overal ter wereld kun je nu internetten, flappen tappen, pinnen en vind je dezelfde winkelketens als thuis.

Vers gebakken bruin brood, pepernoten, chocoladeletters, hutspot, vlees, kaas, en zelfs verse AH blanke vla; het is allemaal te krijgen in Curaçao. Een Albert Heyn winkel zoals alle anderen maar dan in Zuid Amerika, inclusief een aardige filiaalchef uit Twente, je waant je in één keer in Nederland. Alle versproducten via de lucht, al het andere spul vanuit het landelijke AH distributiepunt via de boot in twee weken naar de overkant. De evenaring van het gevoel van een Amerikaan die in China een Mc Donald binnenstapt.
Helaas voor mijn dochter loopt de flappentap niet via AH maar via de plaatselijke bank, die ingeslikte flappen pas wil teruggeven na een klachtenprocedure bij je eigen Nederlandse bank. Het is net echt roggelen. Flink spugen gaat wel lekker, maar het weer plots doorslikken van zo’n spuug is andere koek.

STOKEN

2009-10-13T21:11:00.001+02:00

Regen, wind en een dicht wolkendek op de Friese wateren is voor de zeiler toch een lekker weertje. Zeker voor de schipper van een bijna 100 jaar oud zeilschip. Met vier bolle zeilen glijdt de boot door het water heen terwijl de eerste drankjes en hapjes reeds verschijnen. Drank hoort volgens overlevering bij deze traditionele wijze van verplaatsing over het water. Terwijl allerlei zeiltermen door de lucht vliegen warmen de Berenburgjes de innerlijke mens op. De zeiler geniet van de natuur en van de gestookte natuurproducten.

Stoken doen enthousiastelingen ook bij een andere oudere vorm van vervoer. Ketelbinkies zijn nog te vinden op schaarse plekjes waar ze samen met andere oudere jongens al lang vervlogen treintjes over smalspoor laten tuffen. Kleinere stoomtreintjes die op smalsporen in mijnen, op fabrieksterreinen en dwars door de duinen hun rookpluimen uitspuugden. De boel een beetje opporren kan een hele belevenis zijn. Zeker wanneer het kolen betreft die uiteindelijk in stoom omgezet moeten worden. Serieuze techneuten waar de liefde voor de techniek, het stoken, het lijkt te winnen van de liefde voor andere die natuurlijke stookresultaten, de drankjes.

Borrels kunnen ook flink stoken, ook in liefdesrelaties. De alcohol mag dan soms het eerste contact wat vergemakkelijken, op den duur kan flink alcoholverbruik de spanning tussen de partners goed opporren. Ook alcohol heeft de dubbel vergrijzing ontdekt als groeimarkt. Dan zie ik toch liever de oudjes in de ketel stoken, dan de producten van de ketel consumeren. Blijven ze tenminste wat makkelijker op koers.

ZWART GAT

2009-10-06T21:14:00.000+02:00

Liefde op het eerste gezicht, een onverklaarbare gebeurtenis, maar o zo herkenbaar voor degene die het is overkomen. Het lijkt erop als of je energiebanen gelijk in balans zijn met die van de ander, een combinatie van weldadige rust en vlinders in de buik. Je voelt de energie, maar je ziet het niet. Anderen zien het zeker niet, terwijl het er volgens jou wel degelijk is.

Astronomen kwamen deze week naar buiten met de vondst van een nog onbekende kracht in het heelal, die alles te samen houdt. Donkere energie die de ontwikkeling van het heelal bepaalt en invloed heeft op de donkere materie en alle sterrenstelsels. De energie van het zwarte gat op ontelbare lichtjaren van ons vandaan blijkt uit een andere soort materie te bestaan dan eerst gedacht werd. Zwaartekracht lijkt niet de enige verklaring, de onbekende nieuwe kracht is als een onzichtbare hand van invloed op de donkere materie. Wellicht schuilt hierin de sleutel tot het begrijpen van de kosmos. Voorlopig kijken we in een zwart gat om iets niet te zien wat er wel is.

Stel wat vreemden (representanten) in een groep op, verdeel rollen, laat de probleem eigenaar toekijken en wacht op wat komen gaat. Uit de wijze waarop de representanten zich bewegen ten opzichte van elkaar en hun gevoelens en attitudes ten opzichte van elkaar uiten, dragen ze oplossingen aan voor langslepende familie problemen. In situaties waar de liefde allang weer van het toneel is verdwenen. Zo'n groepsopstelling gebeurt allemaal zonder dat de spelers de vraagstelling en de setting überhaupt kennen. Je ziet iets gebeuren wat er niet lijkt te kunnen zijn. Onverklaarbaar en toch zichtbaar. Zouden zwarte gaten, toch dichterbij zijn dan astronomen ons doen willen geloven?

EEN KWESTIE VAN GELUK

2009-09-22T23:24:00.002+02:00

Eind van de middag verliep de vlucht terug naar Rotterdam heel soepel. Geen vuiltje aan de lucht zo leek het. De achtergebleven collega was echter bezorgd geweest. "Je mag wel van geluk spreken dat jullie net op tijd weg waren", belde hij door. De hel in de vorm van een zwaar onweer brak hier los net nadat jullie waren vertrokken.

Op de vliegtuigstoel lagen diverse kranten met artikelen over de nieuwe mode presentaties in New York. Prominent stond mannequin Mirthe Maas met Donna Karan kleren op de foto in de Frankfurter Allgemeine , een Duitse topkrant, De Telegraaf sprak over dé doorbraak van Mirthe als top mannequin van diverse topmerken. In deze intranetcolumn voorspelde ik 1,5 jaar geleden dat diezelfde Mirthe, een vriendin van mijn dochter, binnen enkele jaren op de cover van internationale modebladen zou staan. Zo'n weddenschap heeft veel minder kans dan een winnend lot in de staatsloterij.

Mijn zoon verplaatste zich diezelfde tijd niet door de lucht maar met de auto en had zin in een ijsje. Eventjes stoppen bij het benzinestation, ijsje kopen en wegrijden. Hij heeft amper zijn hielen gelicht of binnen twee minuten knalt een auto met grof geweld datzelfde benzinestation binnen. Doden en zwaargewonden onder degenen die iets langer dan hij in de rij stonden.

Allemaal godsbewijzen zou Thomas van Aquino gezegd hebben. Gewoon een kwestie van heel veel geluk zegt de ander, of toch een bijzondere beschermengel op mijn schouder?

De merkenclub

2009-09-10T21:50:00.000+02:00

Wilt u ook zo graag van elke dag een bijzonder dag maken? Wilt u ruiken, proeven, kortom al uw zintuigen optimaal gebruiken? Dan lijkt dat voor veel mensen een reden te zijn om lid te worden van de Nespressoclub, een club die mensen samenbrengt die allen dezelfde passie koesteren voor een uitzonderlijke koffie.

Tot voor enkele decennia verzamelden mensen zich primair rondom een geloofsrichting. Rondom die geloofsstromingen ontstonden allerlei clubs waarvan de leden samen iets wilden beleven zoals fanfares, scoutinggroepen en sportclubs. Het geloof verdween naar de achtergrond, de katholieke fanfare ging blazen met de protestanten en de openbare voetbalclub schoot met een katholieke aanvaller zich naar de top van de eredivisie.

Bedrijven wilden ook nog wel eens clubs vormen voor hun medewerkers en hun familie. De Philips Sport Vereniging uit Eindhoven is zo’n oude bedrijfsclub. Diezelfde bedrijven zijn gesprongen in het gat wat ontstond met het verdwijnen van de sociale banden tussen religieuze stromingen. Ze verzamelen geloofsgenoten, hun consumenten, rondom hun producten zowel op internet als in hun moderne “merken-kerken” zoals de Nespresso Boutique’s. Nog even en de eerste ontgroening voor nieuwe nespressoclubleden dient zich aan . Lekker verplicht kuipjes snoep happen uit een bak koffiedrek. Je bent niet wat je denkt, je bent wat je gebruikt, lijkt het devies. Geen onverwachts credo indien je de markt z’n gang laat gaan bij het vormgeven van de overgang van een materialistische naar een meer spirituele wereld.

Wachten

2009-09-03T21:51:00.000+02:00

Een stralende zon, een wit strand en een stevige bries die voor verkoeling zorgt, het ideale vakantieplaatje. De vakantie is nog niet om, of de vakantiesector probeert ons al weer over te halen een nieuwe bestemming uit te gaan zoeken. Allemaal mooi en prachtig zolang je vergeet dat die vakantiebestemmingen niet bij jou in de achtertuin liggen. Vaak bestaat de reis uit een flink portie wachten; op Schiphol in een ellenlange rij voor de balie of in een kilometerslange file bij de Gotthardtunnel. De emoties kunnen in die rijen soms hoog oplopen.

Treinmachinisten, zo alleen op de bok, kunnen fantastisch genieten van prachtige weidse uitzichten op een verder verlaten landschap. Zo af en toe kom je een tegenligger tegen, rij je langs een snelweg of door een stadje maar verder biedt het uitzicht veel ongerept natuurschoon. De grote angst is de plotsklaps opduikende man of vrouw die jouw trein wil gebruiken om het leven te bekorten. Een ervaring die je niemand gunt. Het beeld lijkt door de hoofden te spoken van mijn medereizigers die ook deze late avond drie uur moeten wachten op de eerst vrijgegeven trein. Een perron vol ingehouden emoties aan het eind van een lange werkdag, een mix van vermoeidheid en gemengde gevoelens voor machinist,hulpverleners en slachtoffer.

Met flitsende buitenlandse stages werft het hoger onderwijs nieuwe studenten. Zo zit één van mijn dochters op zo'n stage adres tussen de witte stranden van de Antillen. Plotsklaps heeft ze een angstaanjagende zenuwontsteking. Met spoed naar de SEH, een second opinion, alles komt in een stroomversnelling, maar immens blijft de grote afstand tussen je kind en jij als ouder. De repatriëring kan niet snel genoeg geregeld zijn, soms duurt wachten op die liefdevolle knuffel op Schiphol echt erg lang. De grootste emoties komen los, als het dierbaarste wat je hebt, je kind, weer veilig thuis op de bank zit. Nu nog wachten op herstel.

Nest

2009-08-27T21:53:00.000+02:00

De jeu de boules ballen rollen deze zonnige zondag middag in augustus glimmend over de talloze banen op het Vrijthof. Maastricht glanst, bewoners en toeristen genieten op de volle terrassen van het luxe Bourgondische zuidelijk karakter. Iets terug in de historie, ruim een kwart eeuw geleden, was het op mijn vouwfietsje nog behelpen om van het station naar mijn werkgever in het hoger gelegen Annadal te komen. Huizen en straten waren slecht onderhouden, de Limburgse economie lag op zijn gat en de gloednieuwe universiteit zat in een klooster en nog wat andere deels vervallen gebouwen. Limburg verwerkte het syndroom van de sluitende mijnen.

Onze studerende kinderen zitten op kamers of op kot. De kamerverhuur is nog deels een kwestie van nazaten van huisjesmelkers. Het is stoeien om een kamer te krijgen, sleutelgeld is nog niet geheel verdwenen, de borg is hoog en de afspraken om de onvolkomenheden te verhelpen geschieden nog steeds “manjana”. Eén van onze oudere dochters moet nog steeds een deel van de borg van haar vorige kamer terug zien te krijgen. Met een sterk geheugen en zonder internet, weet haar oma exact wat voor vlees er in de kuip zit, ze lepelt in een fractie van een seconde de achtergrond van de verhuurster op, een telg uit een familie vol met huisjesmelkers, terugvorderen wordt een flinke klus. Een kwestie van historische kennis.

Het syndroom van de mijnsluitingen is alweer lang verwerkt, het Vrijthof is autovrij, de RL heet Universiteit Maastricht, we zijn diverse EU toppen in Maastricht verder, de hotels zijn van een buitenlandse luxe, de stad is booming. Zelf zijn we van een stelletje in die jaren flink uitgegroeid tot een gezin met 4 kids. Mijn jongste dochter heeft ruim voor de start van het introductieprogramma al een kamer in Maastricht gevonden. Op het terrasje op het Vrijthof nemen we afscheid van de jongste, de laatste vliegt het nest uit. De start van een voor haar belangrijke groeifase, het nest blijft leeg achter, het historisch besef dat blijft. De verwerking van het verloren nest syndroom kan beginnen.

Bocelli

2009-08-06T22:39:00.003+02:00

Op het dorpspleintje van het tegenover ons vakantieverblijf gelegen gehucht Lajatico verzamelen ’s avonds in alle rust de honderd ouders met kinderen, overdag werken ze bij de plaatselijk bank. In het verderop gelegen Florence veroorzaken de prachtigste scheppingen van de 15e en 16^e eeuw dagelijks hectische taferelen. Uitgezonderd de hot spots en de stranden is het in Toscane opvallend rustig en dat is echt genieten.

Thuisgekomen is het land voor het grootste deel verlaten. Alles verloopt zo soepel als op een dorpspleintje in de Toscaanse avond. De trein schuift minuten te vroeg langs het perron, treinpersoneel drinkt nog een capuccino, reizigers stappen rustig in en uit en toch vertrekt de trein precies volgens schema. De rek voor de hectische tijden is een genot is rustiger tijden.

De operazanger Andrea Bocelli geeft jaarlijks een openluchtconcert in zijn geboortegehucht Lajatico. Midden op het open veld luisteren 25.000 mensen naar zijn prachtige volle stem. Alles is perfect geregeld, de zanger blijft in de mensenmenigte op grote afstand. ’s Ochtends in het rustige dorpje repeteerde hij nog in de piepkleine filmzaal, de deuren stonden wagenwijd open, je kon zo binnenlopen, een privé concertje zoveel indrukwekkender dan het grote concert.

Vanwege de grieppandemie komen nu de eerste ideeën om de schoolvakantie maar eens flink te verlengen om besmetting te voorkomen, bedrijven stimuleren thuiswerken en videoconferencing, het blijft ook straks nog lang rustig op straat. Zal de voorspelde ellende uiteindelijk een geschenk blijken te zijn geweest?

Bois de Boulogne

2009-07-10T22:49:00.000+02:00

Zo op de hoogte van Bois de Boulogne op de rondweg van Parijs,de periferique, ontstaat langzaam het mediterrane gevoel op weg naar het warmere zuiden van Europa. De natuur dringt zich via de bomen waar je onder doorschiet op aan de maakbare, betonnen, leefomgeving waar je de rest van het jaar in vertoeft. Meter voor meter losrakend van het keurslijf van het dagelijks bestaan op weg naar de ongedwongen vakantiebestemming.

De huidige toeristische toplocaties bestaan vaak uit een combinatie van oudere gebouwen, idyllische terrasjes met een ver uitzicht gelegen aan een stromend riviertje. Locaties waar onze voorouders van gruwelden. Die stroompjes waren immers de open riolen en vuile transportwegen van de vorige eeuwen. Ze woonden er met hun rug naar toe zoals wij thans met onze rug naar herrie producerende snelwegen wonen. Huizen net aan de snelweg raak je aan de straatstenen niet kwijt.

Ter hoogte van Prinsenbeek groeit boven de snelweg A16 op twee stadsviaducten een bos van bomen en struiken. Auto’s, bussen en vrachtwagens schieten als een moderne wilde waterstroom onder je door. Achter de glazen reling zittend op het houten bankje is het verrassend stil. Je droomt vanzelf weg bij de gedachten dat toekomstige generaties zich zullen verwonderen over de overal ter wereld ingepakte wegen, wat is nou leuker dan naar verplaatsende mensen kijken? Vooralsnog wordt het nieuwe park gezien als een geslaagd initiatief om het mediterrane gevoel een paar honderd kilometer noordwaarts te verplaatsen. Of daarmee bij de automobilisten regelmatig een warm vakantiegevoel ontstaat is de vraag, ze worden waarschijnlijk meer opgehitst door een dagelijks voortsjokkende file.

Gaatjes

2009-06-28T22:51:00.000+02:00

Blonde krullen en een mooie egaal bruine huid zonder witte lijntjes is de droom die menigeen deze zomer weer probeert waar te maken op vakantie. Egaal en met zo weinig mogelijk zichtbaar witte vlakjes. In de jaren zeventig was Charlie’s Angels Farah Fawcett in rood badpak onweerstaanbaar, haar poster met haar gestroomlijnde bos blonde krullen was te vinden op de slaapkamers van al mijn vrienden. De laatste dag van haar verloren strijd tegen kanker ging ze in de media aandacht ten onder aan de plotselinge dood van Michel Jackson. Voor haar poster was daardoor geen plaats meer in de krant.

Zoals witte mensen willen kleuren, willen gekleurde mensen wit zijn. Ook daar zijn weer allerlei huidcrèmes voor. Jackson had het geld en de moed om het echt te doen het, hij werd steeds witter. Ooit een prachtig jong bruin kind en daarna als “witte” bespot .Volgens menig necroloog voldeed hij met zijn verwitting wel aan de collectieve onderbewuste wens van de gekleurde mens. Michel was zijn tijd vooruit, met de komst van een gekleurde president van Amerika was ook die verwitting wens achterhaald. De gekleurde huid is inmiddels iets waar je trots op kunt zijn.

Daar waar grote verschillen verdwijnen komt aandacht voor detaillering, de subtiele overgangen om onze lichamelijke uniciteit te tonen. Hoe die scherpe overgangen tussen de melkwitte en gekleurde huid te elimineren? Gelukkig helpt innovatie ons daar ook verder. Deze zomer is een nieuwe speciale stof geintroduceerd , de ‘Tan Through’. Een stof, met duizenden microscopische kleine gaatjes, zo word je ook onder je badkleding bruin. Nu iedereen schaamteloos zijn hele body kan laten bruinen zal de egaal melkwitte huid wel snel in de mode raken. Want niet alleen Jackson wilde opvallen, ook wij hebben er een handje van.

Streepjes

2009-06-21T22:54:00.000+02:00

Het krijtjespak, de bedrijfskleding voor de superieure bankier, verdwijnt langzaam maar zeker uit het straatbeeld. De bankemployee is ineens niet meer zo’n vooraanstaand en respectvol beroep. De krijtstrepen blijken ineens niet meer zo strak in gelid te zijn als werd gesuggereerd, van feilloze controle bleek geen sprake.

De ruitersport is een spel van ruiter en paard. Op mijn stalen ros rijd ik op het fietspad twintig paarden voorbij, strak in gelid. Slechts een tiener op de pony probeert met wilde tikken de baas te blijven over het dier. ’s Avonds op het CHIO laat olympisch kampioene Ankie van Grunsven haar paard IPS Salinero tijdens de kür piafferen en passageren, ruiter en paard zijn volledig in harmonie. In het midden van de piste heeft ze ogenschijnlijk met geringe inspanning het paard geheel onder controle.

Verderop langs de piste verzamelen zich de VIP’s en genodigden van de diverse sponsors. De Koningin zit in de ereloge, de galatribune is een combinatie van tribune en chill-ruimten, anderen verpozen in de door ABN-AMRO gesponsorde tribune aan de lange zijde. Daar is de aandacht voor de paardenprestaties minimaal, netwerken met een drankje en superluxe hapjes staat centraal. De kwetterende borrelgangers van de high society overstemmen de muziek van Wibi Soerjadi waarop Ankie haar kür rijdt één van de allerbeste wedstrijden die er ooit is verreden in de discipline dressuur meldt de krant de volgende dag. Ankie heeft het paard in uitgestrekte draf op de A-C lijn geheel onder controle, dat kunnen de bankiers van hun metier niet zeggen, Die moeten nog wennen van anderen te leren, dat begint met respectvol de prestaties van anderen bewonderen. Eerst dus maar eens streepjes leren trekken, lekker krijten van de A-C lijn op de piste.

Gek

2009-06-14T22:56:00.000+02:00

In de stad Geel, in Vlaanderen, is iedereen gewend aan gekken op straat , ze lopen al decennia gewoon op straat rond. De psychiatrische patiënt treedt inmiddels ook op andere plekken op de wereld naar buiten. Zaten ze vroeger verscholen in grote instellingen diep in lommerrijke bossen, tegenwoordig zitten ze midden in de stad. Opvallen doen ze echter steeds minder want de gewone stadsbewoners worden ook steeds gekker. Een keihard pratende in zich zelf gekeerde persoon kan immers ook een hardhorende mobiele telefonist zijn.

De nieuwste spelrage scant eerst de gebruiker, gewoon even voor de terminal gaan zitten. Het beeldscherm reageert vervolgens als een spiegel op je bewegingen, je kunt tegen het apparaat praten en beeldverbinding maken met vrienden. Samen digitaal inkopen doen en digitale kleren passen door het leuke rokje naar je lichaam te slepen. Allemaal mogelijk zonder een toets in te drukken, de beweging in de lucht maken is al genoeg.

Fysieke luchtfietserij is al de gewoonste zaak van de wereld geworden bij bowlingspelende bewoners van het verzorgingshuis. Tachtig-jarigen met een Wii kastje in hun handen strekken geconcentreerd hun armen en gooien spontaan virtuele bowlingballen over een virtuele baan. Alleen het juichen is echt..Van een afstandje ziet het er allemaal wel uit als een psychiatrische afdeling. De mens wordt individueler, trekt zich terug in z’n eigen digitale virtuele wereld, en bevolkt in de eigen cocon de straten. Zo gek was het niet van Geel, ze waren hun tijd verder vooruit dan ze zelf dachten.

Doorbraak

2009-06-07T15:32:00.000+02:00

Van kansloos achterin ineens als één van de eersten eindigen, daar moet je een doorbraak voor forceren. In mijn overvolle fietsenstalling vind ik alleen nog aan het eind van de gang een plekje. Gelukkig is ver achterin de donkere gang een sluisje, een doorbraakje, gemaakt waardoor je supersnel op het perron staat. De laatsten kunnen daarmee toch nog de eersten zijn.

Politicus Geert Wilders lukte zo’n doorbraak bij de verkiezingen voor het Europees parlement. Terwijl president Obama wereldwijd ontzag afdwingt met zijn stelling “ de westerse wereld is niet in oorlog met de Islam”, wordt een Nederlandse politicus met een diametraal tegenovergestelde mening bijna de grootste partij van het land. Je hebt gezaghebbende politici die het kiezersvolk als een richtinggevend leider door de complexiteit van het leven gidsen, de onderwijzers, en politici die stemmen vergaren door het onderbuikgevoel van het kiezersvolk te voeden, de populisten.

Uit veiligheidsoverwegingen wordt ’s avonds “het fietskelder-sluisje” gesloten. Daags voor de verkiezingen was het al laat bij het uitstappen van de trein. Eerst omlopen en dan een lange en donkere keldergang door. Ineens duikt daar een andere reiziger uit het niets op. Onzichtbaar in het donker. Bij de vorige Europese verkiezingen stond deze man nog in het volle licht van alle schijnwerpers toen hij uit het niets ineens met twee zetels, de proteststemmers op zijn hand kreeg. Nu verdwijnt hij onzichtbaar in de donkere nacht. Soms is het veiliger doorbraken tijdelijk te dichten, vaak slippen ze door gebrek aan richting vanzelf dicht.

Werken

2009-06-01T13:49:00.001+02:00

De zon zit nog net achter de horizon, de dauw hangt laaghangend over het Hollandse landschap. ‘s Morgens om half vijf is het nog lekker rustig op de snelweg. Alweer vertrekt een dochter vanaf Schiphol voor een stage van een dik half jaar naar de andere kant van de wereld. We houden ons allemaal kranig, een omarming, kusjes en een laatste kroel. Afscheid nemen van je eigen kind blijft vreemd, het echte missen komt pas veel later. Met Skypen, mailen en bellen is ze vlakbij, maar feitelijk zo ver weg van een warme arm om haar heen. Je kinderen leren langzaam wat werken is en dat is thans vaak internationaal, dit keer in een hotellobby in de Caraïben.

Aan het begin van de werkdag duik ik half suffend de fietsenkelder van het station in en zie dat mijn zoon vlak voor mij dezelfde handeling doet. Op mijn oude fiets duikt ook hij de kelder in op weg naar een nieuwe werkdag. Het leven is een cirkel en op dit soort momenten besef je dat des te meer, of is het meer een spiraal waarbij het de vraag is op welk moment ze het stokje van je overnemen? De werkplek zal vast niet dezelfde zijn, maar verandert het werken zelf ook?

Vrije tijd is voor de meeste van ons schaarser dan geld. Het blijft met die email terreur moeilijk om werk, inkomen en vrije tijd op een prettige manier georganiseerd te krijgen. Volgens Timothy Ferriss, is een 4-urige werkweek (4HWW) met een beetje durf en het doorbreken van vastgeroeste werkroutines mogelijk. Beperk je dagelijks tot de 2 of 3 werkelijk belangrijke zaken, de rest is bijzaak, beantwoord je emails tweemaal per dag op standaardtijden. De werkdag zit er dan ’s ochtends om 11 uur al op en de rest is Carpe Diem. Je houdt zeeën van tijd over om bijvoorbeeld te genieten van een vakantie in de Caraïben, nog te betalen ook als je dochter tenminste nog haar 40 uren per week maakt in het hotel.

Timothy Ferriss, Een werkweek van 4 uur./ “The 4-hour Workweek- Escape 9-5 live anywhere and join the new rich”, uitgeverij Forum

Over kappen

2009-05-22T15:17:00.006+02:00

“Recht voor zijn raap” is tegenwoordig gebruikelijker dan het spreekwoord “iemand kappen geven”, dat staat voor het op een diplomatieke wijze iets vertellen. Dat spreekwoord hoor je dan ook nog zelden en is helemaal uit onze taal verdwenen. Met alert, gevat , snel en soms vulgair reageren onderscheidt de Nederlander zich van wat bescheidener reagerende volken. Ondanks dat de daalder sinds de invoering van de euro is verdwenen is de eerste klap voor velen nog steeds een daalder waard.

De groei van de levensverwachting blijft in ons landje achter bij andere landen,mede door een sterke stijging van de sterfte aan longkanker. Werken aan de volksgezondheid is iets anders dan zieken zo goed mogelijk behandelen en verzorgen. Voorkomen is anders en beter dan genezen, dus wordt roken op steeds meer plaatsen verboden. Preventief handelen.

De minister is flink aan het kappen en legt de bijl aan de wortel van het kwaad; roken gewoonweg verbieden in het publieke domein. Preventief is ook de horeca , maar dan in het voorkomen van procesverbalen. De horeca laat zich niet zo makkelijk kappen en begint met het overkappen van hele straten tussen de cafe’s in. Vele slagen in één; cafe is groter, omzet groter en tevreden klanten. Ben benieuwd of de minister kappen gaat geven over het rookloos overkappen.

INLOPEN

2009-05-18T23:43:00.000+02:00

Slavische melancholie en Noorse vrolijkheid bezorgde de zanger en violist Alexander Rybak een glansrijke overwinning op het Eurovisie Songfestival. Al nadat vijf landen hun scores “Norvege douze points, Norway, twelfth points”, hadden geuit, was het duidelijk dat de van origine Wit-Ruslandse glamour boy een voorsprong had die niet meer kon worden ingelopen.

De nieuwe Europese Baltische en Slavische, voormalige Russische, staatjes doen het gewoonlijk extreem goed in dit stukje Europese mediageweld. Ze lijken het juk van de Russische overheersing makkelijk van zich af te gooien en hun nationalistische trots bloeit als nooit te voren. De nationalistische zelfverzekerdheid gaat zo ver dat de contacten met de oorspronkelijke overheerser weer worden aangehaald. De nationale jury durft zelfs punten aan Russia te geven.

Achterstand op technisch gebied is anders in te lopen dan op organisatorisch gebied. Op technisch gebied kun je doorsteekjes maken. Heb je nooit het genot gehad een fax of videospeler te kunnen bedienen, dan kun je direct overstappen en gelijk onbevangen over op draadloos internet. In Estland kun je bijvoorbeeld overal in bus, trein, school en ziekenhuis vaak gratis, draadloos internetten. Je kunt het Eurovisie songfestival overal zien, maar winnen…. dat doe je met een unieke mix van Slavische en Noorse culturen. Cultuur ontwikkelt zich stap voor stap, neemt tijd. Net als zingen en vioolspelen, na veel oefenen, lessen die je niet zo makkelijk via doorsteekjes inloopt.

Lui

2009-05-10T23:19:00.000+02:00

Zakenlui en vakantiegangers bevolken op deze morgen de luchthaven. Een hectiek die versterkt wordt door een falend KLM beleid om iedereen, met of zonder boardingpass bij dezelfde balie te laten inchecken. Spanningen lopen op. Via de reclame zijn reizigers verleid met korte wachttijden om zelf thuis hun reis aan te vangen met het printen van de boardingpass. De wachtrij van 200 meter hadden ze niet voorzien.

De wereld bereizen lijkt voor menigeen het summum van genot. Steeds weer nieuwe indrukken opdoen, nieuwe mensen ontmoeten, onbekende natuurgebieden ontdekken is het beeld wat daar bij hoort. De mensen krioelen tussen de volle werkweken door, in steeds grotere getale over de aardkloot heen. Dag in dag uit is gevuld met hard werken en verplaatsen.

Eeuwen geleden was nietsdoen het toppunt van luxe. Werken was voor de domme en armen, als je het maar even kon veroorloven genoot je van rust en reflectie. De mens is van nature eigenlijk een lui wezen, alleen de dagelijkse voedselvergaring wil de mens wel tot actie aanzetten. Niet zoveel ander gedrag dan al die andere levende wezen op aarde die de dag ook het liefst slapend en lui doorbrengen. Lekker thuis in de hangmat met een glaasje onder handbereik, is toch het ideale genot. Welke lui zijn niet graag lui.

MOOI EN LELIJK

2009-04-23T00:57:00.001+02:00

Op deze mooie zomerse zondagmorgen, half april, straalt het meisje in haar prachtige witte jurk. Als een prinsesje beleeft ze haar eerste communie in de stralende zon op het kerkplein. Vrouwen horen te stralen van schoonheid, althans dat is de heersende gedachte, zeker in dit showbizz tijdperk waar alles draait om de verpakking. Dit was haar eerste en zeker niet enige optreden in haar nog prille leven, maar wel de opmaat naar haar verschijning als ze groter is, in trouwjurk.

Al meer dan 5 miljoen keer is deze week gekeken naar de youtube video van het optreden van Susan Boyle, een 47- jarige vrouw uit Scotland. Susan deed nog maar een weekje geleden mee met het ITV programma Britain’s got's Talent. Geen enkele man had haar ooit gekust, voor moeders schoonste stond ze achter in de rij, maar niet bij alle uitgiften van gaven stond ze achteraan. De hele zaal inclusief jury bereidde zich voor op een geweldige afgang, binnen twee seconden had ze de zaal met haar kristalheldere stem plat. Zelf op de video voel je de rilling die door de zaal ging.

Wereldwijd is Susan hot als voorbeeld dat je ook je droom kunt verwezenlijken als je meer op een heks dan op een fee lijkt. Ons brein mag dan van vooroordelen houden “blonde vrouwen zijn dom’, mooi en lelijk blijken toch aan elkaar te koppelen te zijn. Een mooie uitstraling, het oog wil ook wat, is ontegenzeglijk een voordeel, maar een mooie stem is nog mooier en vaak onvergankelijk. Dat kun je van allerlei vormen van verpakkingen niet altijd zeggen. Die willen wel eens gaan rimpelen en verschrompelen. Of zou ook Susan uiteindelijk toch voor de trouwjurk willen gaan?

Eenzaamheid

2009-04-17T00:59:00.000+02:00

Nederland staat bekend om de enorme glaspuien van de eensgezinswoningen, met alle lichten aan zit de Nederlander midden in zijn etalage. Steeds vaker wonen achter de glaspui geen gezinnen maar eenzame mensen.

Tijdens Pasen, voor eenzamen zo’n ‘moeilijke’ familiedag, kwam het bericht naar buiten dat één op de drie Nederlanders zich eenzaam voelt in wat heet een samen-leving te zijn. Een zeer groot deel van de oudere bevolking dekt niet meer de tafel, maar eet met een bordje op schoot ongeïnteresseerd de opgewarmde prak op. Het avondeten is niet langer een moment van stilstaan of genot met mensen die je lief hebt. In je eentje op stap gaan is niet leuk. Alleen is maar alleen.

De vrijwilligers van “resto van Harte” bieden buurtbewoners een gezonde lekkere gezamenlijke maaltijd aan. Een plek waar je uit eenzaam te zijn met gelijkgestemden. Als eenmaal de innerlijke gevoelens naar buiten komen, blijken er gelijkgestemde mensen op te staan. De wijk wordt weer een gemeenschap. De eters en koks laten anderen hun gevoel zien, laten elkaar de wijk beleven, ontdekken en er onderdeel van uitmaken. Je er thuis laten voelen.

Het Nederlandse huis is de meest transparante leefomgeving die er is. We zien elkaar allemaal lekker zitten, maar uiten niet dat we het met elkaar zien zitten. Zo verpietert een hele samenleving. Een variant op het Hollandse adagium “wel kijken, niet kopen” lijkt opgeld te doen “niet kijken, niet zien”. Misschien is het beter om thuis ook het roken te verbieden, dan gaat de mens net als in de cafés meer op straat leven, laten zien dat men het met de ander ziet zitten. Soms kan een verbod een zegen zijn.

GOALTJESDIEF

2009-04-04T23:47:00.001+02:00

Heel Nederland was van slag als de Duitse aanvaller Gert Müller, weer eens een hele wedstrijd onzichtbaar was en als een duiveltje uit een doosje de beslissende goal intikte. Zondag werd weer volop geploeterd door het hele team van mijn dochter, een hele speelhelft waren ze in de aanval, géén enkel doelpunt. Hun tegenstanders kwamen slechts éénmaal, in de laatste minuut, over de middellijn en scoorden wel. Geen toeschouwers om te treuren want als de kids eenmaal uit de ‘A-tjes ‘ gepromoveerd zijn naar de senioren, dan wordt het akelig stil rond de lijnen.

In de politiek is het ook hard aan buffelen om succes te bereiken. Van kleine zaaltjes tot aan het centrum van de politieke arena werken politici zich uit de naad om hun ideologie uit te dragen. Stukken lezen, moties indienen, werkbezoeken, kapper, tv-programma’s, altijd alert om adequaat te reageren. Tenslotte volgt de harde confrontatie met de ‘polls’, alweer geen zetel winst, soms zelfs verlies. Types als Berlusconi, scoren in de publieke opinie beduidend beter. Ze voeren een hele conferentie niets uit en loeren op het mediamoment. Tikken als een duiveltje uit een doosje op de schouder van Obama en Medelev en weten bij de eerste cameraflits dat hun goaltje gemaakt is, Berlusconi als verbindende kracht tussen VS en Rusland. Geen enkele hard ploeterende politicus zal nog jaren verbonden worden aan die conferentie, hij wel.

Sommige politici zijn alleen nog uit op deze mediamomentjes, met veel bombarie media-effectief scoren. Het zijn de goaltjesdieven van deze politieke wereld. Nadrukkelijk aanwezig op dat ene moment, afwezig als er gebuffeld moet worden. Deze Pietjes Bell scoren met hun kinderlijk gedrag veel toeschouwers. Als ze verplicht worden als senioren te gaan spelen zal het wel stil rond ze worden, al blijven sommige mannen altijd kind.

SISI

2009-03-25T23:48:00.000+01:00

Ondanks alle capitoolgidsen, internetsitebezoeken en adviezen van vrienden is het telkens toch weer spannend aankomen in een compleet nieuwe omgeving. De eerste eigen waarneming bevat veel meer info dan je ooit vooraf verzameld lijkt te krijgen. De eigen indruk heeft toch de meeste impact.

Na donkere en koude maanden wil je aan het begin van de meteorologische lente wel een weekendje weg. Nog te vroeg voor een zonnige warme strandwandeling dus wordt het een onbekende stad verkennen. Wenen is zo’n city waar je anders niet zo makkelijk op doorreis door heen komt.

Het voeren van oorlogen was in het verleden vaak dé manier om aan landje pik te doen. De Habsburgers waren 600 jaar heer en meester in centraal Europa met een alternatieve aanpak, via uithuwelijken werd nieuw land in de familie verworven. Zeker als je vrouwen 11 of 16 kinderen baarden liep dat lekker snel op. De bloedband is ook wat sterker dan andere netwerkverbanden, makkelijk als het wat tijd kost om je te verplaatsen van het ene deel naar het ander deel van je rijk. De Habsburgers hadden niet de privejets en limousines van vandaag, het water, de donau, was hun belangrijkste verkeersader.

De twee miljoen inwoners van Wenen van ruim honderd jaar geleden zijn allemaal al weer dood, slechts de schilderijen in protserige zalen van de barokke kastelen herinneren aan keizers en veldheren. Toch droomt iedereen weg met slechts één vrouw, Sisi. Miljoenen bruidjes schitterden sindsdien als Sissi’s op hun eigen bruiloften. Het ideaal beeld van de knappe slanke beeldige vrouw die in die bombastische mannelijke omgeving zichzelf bleef. De eigenheid van Sisi maakte de grootste indruk.

Televisie

2009-03-14T23:49:00.000+01:00

Dagelijks opent met veel bombarie het journaal met de kredietcrisis, een steeds groter gebrek aan geld. Televisieland zelf zit echter ook in een flinke (creatieve) crisis, een groot gebrek aan creativiteit. Daardoor valt men terug op het uitbrengen van oude tv-programma’s in een nieuw jasje. Geen garantie voor succes.

De amusementswaarde van praatprogramma’s beperkt zich tot het ophemelen van de presentatoren, ruimte voor de gedachten van de gast ontbreekt helaas. Wereldproblemen moeten in maximaal drie one-liners worden uitgelegd. Mathijs van De Wereld Draait Door en Paul de Leeuw, lijken in een hoog tempo hun fenomenale kennis op velerlei terrein ten toon te spreiden. In werkelijkheid zijn ze goed in het spontaan voorlezen van ingeblikte informatie via de auto-queue. Waag het als gast niet zelf alle aandacht naar je toe te trekken, als een door een giftige slang gebeten, grijpt de presentator in.

Raoul Heertje probeerde in het praatprogramma ’Heerlijk, Eerlijk, Heertje’ andere tv te maken, gesprekken zoals die in het gewone leven ook geschieden. Niet lopende zinnen, non-verbale uitingen en even wat tijd nemen om goed uit je woorden te kunnen komen. Of gewoon even wegdromen. Het levert tegelijkertijd eerlijke reacties op van gasten, die ook mensen van vlees en bloed blijken te zijn.
Terwijl de routine programmamakers vluchten in steeds heftigere extremen, lijkt de tegenstroom steeds minder te willen opkloppen, gewoon rustig de tijd nemen voor de gast.

De kredietcrisis bracht de overhitte economie terug in een rustiger tempo, wat dat betreft heeft de crisis niet alleen slechte kanten. Zo is er ook nog hoop voor die overhitte tv programmamakers, uiteindelijk komen die ook in een rustiger tempo terecht al dan niet met een lading aan kalmeringspillen.

uitglijen

2009-02-26T13:01:00.005+01:00

De klok bij de Pathé bioscoop moet 9 of 10 over heel of half aangeven want anders kom ik te laat voor de trein op Rotterdam Centraal. Is het later dan is een sprint noodzakelijk om de trein te halen.
De sprint eerder inzetten op het Schouwburgplein is onverantwoord, zeker als het nat is want dan ga je gegarandeerd onderuit. Een vinding van de ontwerper om de bezoeker langer vast te houden op het plein, je zou het haast denken want ook als het droog is zie je de meeste mensen zich snel uit de voeten maken. Het Rotterdamse plein zou een moderne variant moeten zijn van het Maastrichtse Vrijthof.

Mensen slenteren echter over het Vrijthof heen, ze willen zo lang mogelijk op zo´n prettig, traditioneel handelsplein verblijven. Handel moet immers mensen aantrekken. Modernere pleinen zoals het Schouwburgplein, dienen echter niet als ontmoetingsplek, maar om de kleinheid van de mens te benadrukken ten opzichte van de grootsheid van de gebouwen. Je wordt als het ware van zelf naar de zijkanten weggedrukt.

De moderne architectuur van pleinen doet het eigenlijk alleen goed op foto´s vanuit vogelvlucht genomen, het MOMA in New York was dan ook met een speciale expositie van dit soort foto´s lyrisch over het Schouwburgplein. Foto´s op manshoogte versterken echter de kilheid en het afstoten. Handel vereist gewoon met twee benen op de grond staan. De oorspronkelijke architect ziet wel handel in een herontwerp van zijn schouwburgplein, als dat maar geen tweede uitglijer wordt.

CARNAVAL

2009-02-24T14:48:00.001+01:00

Tradities blijven bestaan omdat ze van generatie op generatie worden overgedragen. Generatieconflicten zijn echter ook van alle tijd. Kinderen moeten zich af kunnen zetten tegen hun ouders. Die kinderen worden ook weer ouder, met kids die zich ook weer willen laten gelden. Overdracht van tradities geschiedt dan ook vaak via het haasje over systeem, van grootouders op kleinkinderen.

Carnaval is zo’n traditioneel eeuwenoud feest. Met pieken en dalen, gedoogd, gestimuleerd of verboden door machtshebbers, gouvernementen, bestuurders, economische mogelijkheden, weersomstandigheden en sociale en emotionele behoeften. De laatste decennia hield ondanks alle wintersportconcurrentie de harde kern, de traditionele feesten aan de gang. Een groot deel van de in het ‘ik- tijdperk’ opgegroeide jeugd voelt zich minder aangetrokken tot dit sociaal gebeuren. De afgelopen jaren is weer een opgaande lijn merkbaar. Is het de economische crisis, het opkomend gemeenschapsgevoel, het maar aanhoudende kwakkelweer of de retro behoefte, in jaren heeft men zich niet zo vroeg al opgemaakt voor het carnaval. De stijgende lijn is sterk aanwezig.

Voor festivals heb je organisatoren en feestvierders nodig. De helft van het jaar was mijn vader bezig met de carnavalsorganisatie. Zelf ga ik al jaren met een groep mannen met een actueel thema op kroegentocht, gewoon lekker feesten, organiseren kan het hele jaar op het werk. Mijn zoon heeft het organisatiestokje van zijn opa succesvol overgenomen, zijn feest is in de voorverkoop al helemaal uitverkocht. Als mannengroep gaan we dit keer als gospelkoor, wij gaan de hemel prijzen, ook zo’n traditie die van generatie op generatie overgaat.

Reeel of virtueel

2009-02-16T21:47:00.001+01:00

De beste tennissers van de wereld vliegen de wereld rond, toch zitten we ze letterlijk en figuurlijk dicht op de huid. De televisiecamera’s zoomen ons in tot op de wenkbrauwen van de topsporters. De perfecte Federer en de steeds aan zijn broekje trekkende Nadal kennen we daarom als onze achterzak.

Diezelfde Nadal bewoog zich slechts tientallen meters voor mij in de finale van het ABNAMRO tennistoernooi, in het echt, maar hij leek voor mij verder weg dan ooit. Te ver weg voor het zien van wenkbrauwen of flikkerende oogjes, wel een totaal overzicht van het tennisveld en niet afhankelijk van de tv beelden. Een enkel moment was de herkenning, bij twijfel over de scheidsrechterlijke beslissing, Dan verscheen in de zaal dezelfde computeranimatie van de gang van de bal als we thuis gewend zijn te zien. De virtuele balloop haalt direct de angel uit het mogelijk mondeling gevecht met de scheidsrechter. Weg al die opvliegers zo kenmerkend voor de partijtjes van John McEnroe hij ontplofte zowat tegen de scheids en schold zijn huid vol in combinatie met obscene gebaren.

Virtuele en reele wereld lopen nu zo in elkaar over, dat je niet meer lijkt te beseffen wanneer het één en wanneer het ander aan de gang is. De huidige kredietcrisis werd vorig jaar aangekondigd als een crisis in de virtuele wereld, waarvan nog maar de vraag was of die zou overslaan naar de echte wereld. Inmiddels weten we wel beter.
Opvallend is dat alle voorstellen om deze crisis te lijf te gaan in de echte wereld geen rekening houden met de aloude levenswijsheid dat je “dieven met dieven moet vangen”. Misschien ligt de oplossing van de problemen in de echte wereld wel in de fictieve wereld.

af- en uitvallen

2009-02-06T09:34:00.002+01:00

Door plotselinge uitval van elektriciteit blijkt ineens hoe ontstellend afhankelijk we zijn geworden van computers. De wereld komt eigenlijk gelijk tot stilstand. Je merkt het al een beetje als het computernetwerk op de werkplek het ineens begeeft. Terwijl een decennium geleden iedereen gewoon bleef doorwerken, hoopt iedereen zich op bij de koffieautomaat, als de elektra het tenminste nog doet.

De oudere generatie mag graag genieten van tranentrekkende televisie zoals ‘Broer zoekt vrouw’ en ‘Spoorloos’. Hebben ze nog verkering? Zien ze elkaar na de zoektocht nog? Allemaal vragen waarmee de kijkers na afloop van het televisieprogramma naar de website van de omroep worden gelokt. Oudjes kunnen vaak niet internetten, laat staan dat ze een laptop hebben, ze zullen het antwoord op de vragen nooit weten. De digitale wereld zorgt ervoor dat ze al vast kunnen wennen aan de tijd dat ze vanwege ouderdomsziekte het helemaal niet meer op een rijtje kunnen krijgen.

De nieuwste rage bij de iets in gewichtsomvang groeiende jeugd is de Wii spelcomputer health coach. In een virtuele wereld wordt getennist, getafeltennist, stappen geteld en bewogen, om echte extra kilootjes af te vallen. Demente bejaarden blijken massaal te vallen voor deze vinding. Eindelijk zijn de nieuwste vindingen zo simpel in gebruik dat zelfs dementerenden ze begrijpen en bedienen. In plaats van de hele dag verdwaasd in een stoel zitten te suffen, is het een dolle boel in de work-out van het verpleeghuis. Pas als de “virtual angel” uitvalt door stroomgebrek gaan we weer echt ouderwets voor onze bejaarden zorgen. Tot zo lang kunnen ze zelf hun langzame uitval van de menselijke electriciteit stroompjes ‘opWii-en’ en teglijk wat kilo’s afvallen. Bij de verzorgers valt wat last weg, daar val je soms ook echt van af.

wie zijn we?

2009-01-27T21:48:00.001+01:00

Jonge Amerikaanse meiden willen na hun high school nog wel eens een tijdje naar Europa komen om te snuiven aan de oorspronkelijke cultuur van hun voorouders. In de nieuwste film van Woody Allen doen twee eind-twintigers direct en indirect alle moeite om een knappe Spaanse kunstenaar uit Barcelona het hof te maken, hij andersom trouwens ook. Passie, cultuur, erotiek, warmte, ideologie is in Europa vrij voor ze te vinden. Uiteindelijk kunnen de jonge vrouwen er niet mee omgaan en keren teleurgesteld terug naar het materialistische conservatieve thuisland om met het vriendje van de high school te trouwen en te blijven dromen over die man aan de andere kant van de plas.

Wie zijn we, of willen we zijn? Kinderen maken hun adres zo lang als het kan met vermelding van straatnaam, wijk, plaats, provincie, land, werelddeel, wereld, melkweg en heelal. Hoe verder van huis we zijn, hoe wereldser we ons voelen. Al hoewel, Amerikanen hebben vaak het idee dat de US het centrum is van de wereldlijke macht, alles daar om heen is buitenland, en van minder belang.

Volgens Shane Watson maakt het niet uit welk werelddeel je komt, het is de leeftijd die maakt wie je bent of zou willen zijn. Toen ze 40 werd voelde ze : ‘dit is het, en nu kan ik doorgaan met te zijn wie ik ben, veertig geeft je de permissie te zijn wie je bent en te stoppen met denken over wie je had kunnen zijn.’ Ze schreef een hoopvol dating boek voor vrouwen, single en boven de veertig. Belangrijkste tip: doe als vrouw je best, stop er zelf moeite in en denk niet dat mannen indruk moeten maken op vrouwen. Amerikaanse vrouwen maken dus wel kans in Europa alleen moeten ze op wat oudere leeftijd de overstap maken.

Glossy

2009-01-20T00:02:00.001+01:00

Het postboek bevat steeds minder zwaarwegende correspondentie, maar wordt wel steeds zwaarder van gewicht. De postbode stopt sinds de email bombardementen nog maar weinig brieven door de brievenbus, maar des te meer glossy reclame uitgaven. Niet alleen de Linda’s en Youp-pen van deze wereld, ook iedere zich zelf respecterende organisatie heeft tegenwoordig een dikke, glimmende glossy.

De glossy tijdschriften moeten tussen de mooie plaatjes en noodzakelijke reclames gevuld worden met redactionele pagina’s. Dus word je als ziekenhuisdirecteur steeds vaker geinterviewd en volgt daarop ook noodzakelijkerwijze een uitgebreide fotosessie. De fotografe koos deze keer voor wat foto’s met een zakelijke grijze achtergrond en een paar foto’s zittend in een felrode fauteuil. Natuurlijk in een zo ontspannend mogelijke pose.

Als jonge supporter van een geelzwarte voetbalploeg viel het me al op dat de scheidsrechter die roodwitte voetballers van Ajax en Feyenoord altijd bevoordeelde. Bij de samenvatting ‘s avonds op tv, kwamen de roodwitten, in tegenstelling tot het werkelijke veldoverwicht zelfs veel vaker in beeld. Duitse onderzoekers toonden onlangs aan dat scheidsrechters ontzag hebben voor sporters in het rood; die bevoordelen ze. Al eerder bleek dat tegenstanders vaker verliezen van spelers in het rood.

Rood speelt een andere rol in de liefde, daar is het een seksuele signaalkleur, vrouwen blozen tijdens de ovulatie makkelijker en dragen blotere kleding. De andere sekse wordt seksueel aantrekkelijker gevonden als die is gefotografeerd tegen een rode achtergrond. Dat zegt trouwens niets of die persoon slimmer of aardiger is.
Nu maar hopen dat mijn foto met de rode stoel door de redactie wordt geplaatst in de glossy en niet die met de grijze kleur,want dan kan ik die leuke extra brieven wel op mijn buik schrijven.

Scheppen of meppen

2009-01-13T09:03:00.001+01:00

Wang Gulying ,107 jaar, uit de Chinese provincie Guizhou is eindelijk zo ver dat ze op zoek gaat naar een echtgenoot. Ze was bang om te trouwen omdat alle mannen om haar heen hun vrouwen sloegen, tot tranen aan toe. Echtgenoten maakten alleen maar ruzie. Toch zijn chinezen al heel erg lang bekend met de tegenstellingen,Yin en Yang, binnen het universum. Yin staat voor vrouwelijkheid en Yang voor mannelijkheid, al komen beide elementen in het lichaam van beide seksen voor. Yin en Yang zijn onderling afhankelijk, wanneer de één te groot wordt, dan remt de ander af.

De westerse wetenschap doet er iets langer om reeds duizenden jaren beschikbare Chinese kennis toe te passen op de 110.000 scheidingen per jaar van echtgenoten en samenwoners . Driekwart van de scheidingen vindt plaats omdat partners min of meer uit elkaar zijn gegroeid en niet meer met elkaar praten of er geen tijd meer voor vinden.Wetenschappers van de Vrije Universiteit in Amsterdam stelden deze maand vast dat partners in een goede relatie niet alleen op elkaar lijken, partners zijn ook continue bezig elkaar te vormen naar hun eigen ideale zelfbeeld. Ze genieten zelfs van die aanpassingen en iedere partner heeft ook eigenschappen die de andere partner graag zou willen.De beide partners gaan ook daadwerkelijk meer lijken op hoe ze zelf zouden willen zijn.

De onderzoekers noemen hun ontdekking het Michelangelo-verschijnsel. Vreemd, want hij schiep prachtige dingen, werd bijna negentig, maar trouwen deed Michelangelo nooit . Zijn liefde voor de vrouwen bleef beperkt tot zijn min, de echtgenote van een steenhouwer. Zijn David, Michelangelo's aanbidding voor het mannelijke lichaam, leverde wel prachtige beeldhouwkunst op. Yin en Yang, het ideale beeld en het blok marmer, jij en je partner, de één is al aanwezig in de ander. Het is alleen de truck om ieder voor zich groter te worden zonder elkaar kleiner te krijgen, scheppen dus in plaats van meppen.

Rijkdom

2008-12-19T13:06:00.003+01:00

We hadden dit jaar geen mooie zomer, de parasol bleef op zolder ingepakt. Maar stelt u zich eens voor; Een zonnige zomerdag, de nieuwe auto vol gepakt, kinderen op de achterbank, de wereld toont zich van de mooiste kant en dan ineens is daar die kettingbotsing. Gelukkig geen lichamelijke gewonden, maar wel flinke materiele schade. Even geen strand, even geen nieuwe auto, even geen materiële voorspoed. Het leven staat plotsklaps stil.

Het lijkt erop of de hele wereld ten prooi is gevallen aan een dergelijke ervaring. Plotsklaps trokken begin oktober ineens donkere wolken over ons heen. Dit keer niet de typisch wolkenmassa’s, die de Nederlandse schilderijen zo uniek hebben gemaakt. De wolken hadden dit keer overal in de wereld, in de VS , in Europa en China dezelfde vorm. Dat maakte ons wel één. Samen werden we getroffen, samen moeten we het oplossen en zijn we van elkaar afhankelijk. Niet alleen de olympische spelen in Beijing, ook de crisis laat ons zien dat we steeds meer één wereldbevolking vormen. Blank en zwart, rijk en arm.

Dat maakt ons ook verantwoordelijk om zorgvuldig om te gaan met die aarde, met onze medemensen en met de natuur. De klimaatverandering lijkt wat naar de achtergrond te zijn verdrongen, maar wat de financiële crisis ons echt leert is dat alles met alles samenhangt; armoedebestrijding, klimaatsverandering, recessie. Zo worden we ook gewezen op de verantwoordelijkheid om de economische welvaart te delen met anderen op deze wereld. Gelukkig is er hoop, vorig jaar met kerst lag Amerika dwars bij de klimaatconferentie in Bali, terwijl alle andere landen hun verantwoordelijkheid namen. Eén jaar later benoemt Obama nobelprijswinnaar Steven Chu tot minister van Energiezaken en wil Amerika leiding wil geven aan de onderhandelstafel.

Veiligheid geven en vertrouwen terugwinnen, daar draait het thans om. Vertrouwen in de ander. Het eigen gewin, de onverzadigbare zucht naar meer, beter en duurder stond de laatste jaren, centraal. De rijken werden almaar rijker, men wilde steeds meer en meer, zoekend naar de zoveelste nieuwe prikkel. Tijden waar belegger en fraudeur Bernhard Madoff kon floreren, mensen kon oplichtten voor 50 miljard. Dieptepunt was waarschijnlijk dat hij werd aangegeven door zijn bloedeigen zoons, die hij ook had opgelicht. Hoe ver kun je zakken. De zoektocht naar materiele welvaart heeft plaats gemaakt voor behoefte aan inspiratie en zingeving, het zoeken naar de kwaliteit van leven, naar tijd en aandacht en comfort, proberen het leven te begrijpen.

Terugkijkend op onze mooiste, gelukkigste en belangrijkste herinneringen, is het vaak niet de glanzende carrière of die zoveelste luxe aanschaf die we belangrijk vinden. Paul de Leeuw zei het bij zijn 25 jarig tv jubileum; die flitsende tv- carrière woog niet op tegen het genot van een gezin met partner en kinderen.
Uiteindelijk is echte rijkdom het hebben van goede relaties en vrienden. Vrienden zijn wat dat betreft belangrijker dan het bezit van geld.

In tijden van recessie vinden we elkaar en bestaat behoefte aan traditie, zoeken we naar zekerheden. De wetenschap heeft ons veel inzicht gegeven in de verklaring hoe de wereld tot stand is gekomen en hoe die zich verder heeft ontwikkeld. De verklaring van Dat de wereld bestaat kan wetenschappelijk niet worden vastgesteld. De één neemt dat als feit aan, de ander ontleent daaruit de inspiratie om tijdens deze kerstdagen de geboorte van het Licht te gedenken. De waarom vraag blijft ons allen bezig houden, vandaar toch de breed gedragen behoefte om samen dat verhaal telkens weer te vertellen thuis, onder vrienden, in traditionele kerken, of in poptempels. Passend in deze tijd waarin alles lijkt samen te smelten, waarin duidelijke verschillen verdwijnen. Waarin jong en oud, actief en passief, man en vrouw, wit en zwart niet meer uitmaakt.

Passie en inspiratie kunnen ons een betere wereld brengen. Materieel mag het dan misschien even wat minder gaan, alles wijst erop dat we behoefte hebben als wereldgemeenschap om samen op te trekken en daarnaast onze directe naasten, liefde te geven.

Vanuit de gedachte dat het beter is te geven dan te ontvangen, hoop ik dat u de komende feestdagen, veel liefde mag geven.

Een inspirerend en liefdevol kerstfeest en een gelukkig Nieuwjaar toegewenst.

Pisbak

2008-12-08T00:01:00.000+01:00

Het diner in de Achterhoek startte met een discussie over een nieuw zorgconcept. Ideeën kosten geld, soms jammer want zeker in de zorg is geld schaars. In het bedrijfsleven kun je nog een eind komen met een goed gesprek van mannen onder vier ogen. De zorg is daar de setting niet naar. Daar komt bij dat mannen sowieso niet de neiging hebben tot dat soort intieme contacten. Mannen combineren een goed gesprek liever in combinatie met iets anders, het zijn meer doeners dan denkers.

Hedendaagse restaurants mogen graag hun designcreativiteit loslaten op de vormgeving van de herentoiletten. De intimiteit wordt op die mannenurinoirs soms drastisch geweld aan gedaan. De vormgeving loopt van een spiegelzaal met individuele porseleinen pisbakken, via een brede metalen pisbak op kniehoogte tot een traditionele geëmailleerde pisgoot in de vloer met manshoge geplastificeerde schotjes. Op het herentoilet van het design restaurant in de Achterhoek, zijn de pisbakken opgehangen aan bomen en kijken dames fotograferend en giechelend mee. Allemaal nepbehang dat de aandacht afleidt van de echte daad, die zorgvuldig uitgevoerd moet worden.

Het herentoilet is de ideale setting voor het aanknopen van een goed gesprek onder vier ogen met zelfs een onbekende man, terwijl de ogen wel gericht moeten blijven op de urine ontvangsteenheid, de pisbak. In de Achterhoek bleek dat toevallig een gepensioneerde ziekenhuisdirecteur uit Davos te zijn die deelnam aan een serviceclub meeting. Een club die zich mede inzet voor een betere oogzorg in de wereld. Na de urine daad in het herentoilet en een snel bezoekje aan de serviceclub zag de financiering van het zorgconcept er een stuk zonniger uit. De mannen aan de dinertafel voelden wel aan wat bij de pispakken gebeurd was. De vrouwen konden zich geen voorstelling maken. Zo’n onpersoonlijke lange rij voor het vrouwentoilet, daar wil je toch geen goed gesprek onder vier ogen voeren?

perspectief

2008-12-02T17:51:00.002+01:00

Uitkijkend op de overzijde van het restaurant viel mijn oog op een groot schilderij "vanaf de maan af gezien zijn we allen even groot". Vervolgens viel mijn blik op een jongen aan het andere tafeltje. Als finalist in het TV programma "Op zoek naar Joseph" kwam hij iedere zondagavond groot de huiskamer binnen gezongen, aan het tafeltje was het gewoon een niet zo grote jongen met een tenger postuur. Een kwestie van inzoomen.

Rijdend over een kale maasvlakte viel de omvang van het schip de Hermod niets eens zo op. De twee kranen van dit installatieschip van boorplatformen staan 160 meter boven water, net zo hoog als de euromast, daar komt de diepgang van tenminste 11 meter nog bij. Lopend op het omvangrijke platform vallen de bouten van één van de ankers op, alleen al een boutje met de lengte en omvang van twee volwassen mannen. Je maakt als klein mensje geen schijn van kans als bij een flinke storm dat kolossale staal vrij spel krijgt.

Booreilanden staan soms op 1,5 kilometer lange stalen poten, drie keer zo lang als de hoogste gebouwen ter wereld. Toch is het frezen van iedere buis precisie werk, en het installeren een kwestie van centimeters. Te vergelijken met een kapper die vanaf de maan de haren knipt van zijn kleine en grote klanten op moeder aarde. Een wondertje van techniek. Tegelijkertijd zet het ook de super gedetailleerde schepping van het complete heelal in perspectief, echt een groot wonder.

emotie

2008-11-25T22:29:00.000+01:00

Sommige steden verkopen zich vanzelf. De inwoners zijn ontzettend chauvinistisch, hebben een sterk emotionele band met hun stad. Ze hebben hun hart verpand aan hun stad, maken continue reclame, raken er niet over uitgepraat. De stad, dat zijn zij. Met citymarketing proberen andere steden eenzelfde effect te bereiken, op de kaart komen staan bij investeerders, toeristen, studenten en winkelend publiek.

Tijdens een concert van Andre Rieu aan de andere kant van de wereld, in Melbourne, stond een geroerde man tussen het talloze publiek met een wapenschild van de stad Maastricht te zwaaien. Al in de jaren 80 wist Andre met zijn Maastrichts Salon Orkest de harten te breken op de “Asselegoonsdaag”, daags na carnaval. Stemmen braken van emotie tijdens het Maastrichts volkslied. Met acht plaatsen in de Australische dvd top tien, heeft Rieu met zijn ontroerende vertoningen een lucratief bedrijf opgezet. Dat hij het bereikt heeft met zijn zoon, dat pure geluk, raakt hem nog het meest.

Een marketing deskundige vatte het als congresinleider nog eens kort samen; Een goed merk raakt je in het hart, roept emoties op. Toch kwam hij vlak daarvoor met het bewijs dat een sterk merk niet kan tippen aan de emotie van puur geluk. Bij de entree van de congreslocatie was hij compleet overdonderd door de onverwachtse ontmoeting, met zijn oude liefje van de middelbare school. Veertig jaar sluimerende gevoelens schoten in een fractie van een seconde met weergaloze snelheid naar zijn hart. Emoties van een echte schoolliefde waar geen merk aan kan tippen, gewoon de herinnering aan puur geluk.

Tempo

2008-11-19T22:36:00.000+01:00

De middeleeuwen wordt in de geschiedenis boekjes afgeschilderd als een periode waarin relatief weinig gebeurde. Op de basisschool waren we zo door de jaren tussen 500 en 1500 heen. We stonden veel langer stil bij de gouden eeuw en de eeuw van de industriële revolutie.

Na een leven van hard werken mogen mensen in de laatste levensjaren nog even wat uitrusten, Een paar jaartjes, zo dacht men jaren geleden bij de opzet van de AOW, de regeling voor “op rust gestelden”. Dat is nu wel even anders. Laatst trof ik op de afscheidsreceptie van een pas gepensioneerde zijn nog kwieke vader en zijn nog kwiekere nieuwe vriendin. Ze kenden elkaar nu 3 jaar en woonden inmiddels samen, zij is 93! Dubbele vergrijzing noemen we dat.

Trendwatchers voorspellen dat de huidige wereldwijde crisis de voorbode is van een nieuwe technische. We kunnen met ons hologram overal verschijnen zonder te hoeven reizen, onze lichaamsdelen worden net als bij een auto vervangen door nieuwe versies, we gaan steeds later dood. Of gaan we nog wel dood?

Tegenover al die virtuele aanwezigheid en technische implantaten neemt de behoefte toe om in kleine gemeenschappen gewoon met elkaar te verpozen, elkaar te ruiken te voelen en met elkaar te verpozen. De beelden doemen op van schilderijen met middeleeuwse taferelen. Er gebeurde toen misschien niet erg veel, maar ze leefden wel supermodern.

Chicago

2008-11-10T12:07:00.001+01:00

Het centrum van Dallas is een zware teleurstelling. Typerend is dat de enige locale bezienswaardigheid de plek is van waaruit president Kennedy werd doodgeschoten. Hotels midden in de stad, omgeven door vele vierkante meters asfalt, de eerste de beste winkel is een flink eind rijden. Je waant je buiten als een éénling op de wereld, ieder voor zich, god voor ons allen. “God bless America” .
.
In de vijfde klas, nu groep zeven, van de basisschool verandert je leven, je wordt al wat meer volwassen, binnenkort ga je naar de laatste klas. Voor mij een extra emotionele periode want in dat schooljaar werd de charismatische president Kennedy neergeschoten in Dallas. Ik mocht van de meester in mijn eentje dagelijks (tijdens de les !), een verse ochtendkrant ophalen bij de kiosk in het centrum,een kwartier lopen verderop. Vervolgens las meester Kouwenberg voor een muisstille klas alle details van de moord voor, we voelden ons één in het verdriet.

De Metro kwam afgelopen woensdag heel bijzonder uit met een extra bulletin geheel gewijd aan de overwinning van Barack Obama. De avond daarvoor had hij de presidentsverkiezingen gewonnen en een overwinningstoespraak gehouden in het centrum van Chicago. Centraal in het park staat een groot gespiegeld gebouw. Niet alleen de mensen in het park ook vele wereldburgers spiegelden zich aan deze charismatische man. De wereld voelde zich een moment één rond een man die de diepste menselijke gevoelens zo aanstekelijk kan verwoorden.

De prachtige binnenstad van Chicago was voor even het centrum van de wereld, zoals een centrum dient te zijn, daar waar we in de openbare ruimte samen mens zijn. Dat gevoel waren we een lange tijd kwijt sinds Dallas, dat nieuws is wel een extra krantje waard.

De 200ste

2008-11-03T21:26:00.000+01:00

Fietsend op de verjaardag van mijn jongste dochter, kwam ik haar naamgenoot tegen. Toeval, want ik zie haar zelden en zij is de enige met die naam die ik persoonlijk ken, de naam Lidwien komt niet zo vaak voor.
Toeval is regelmatig een onderwerp in deze columns, het is iets dat me opvalt. Zo werden vorige week ineens drie vrouwelijke familieleden getroffen door een tia en lees je in de NRC het Hollands dagboek van nieuwslezer Philip Freriks dat hij was aangedaan door de tia van zijn schoonmoeder.
Of dat je aan iemand uit, getroffen te zijn door de sfeer, Gregoriaanse samenzang en rituelen bij de traditionele katholieke begrafenis van afgelopen week. Zo iemand blijkt dan bij de begrafenis van haar vader vorige week eenzelfde emotionele ervaring te hebben gehad met een dergelijke mis.
Of dat artikelen over de beurscrisis duiden op een switch van streven naar ongeremd materialisme naar bewondering van innerlijke waarden, een switch van het machtscentrum van de VS naar Europa en China, tendensen die in de keescafecolumns regelmatig geschetst zijn.

De eerste “keescafe column” verscheen ruim voordat de weblog hausse op gang kwam. Sportclubs hadden toen nog de wekelijkse uitgave van hun eigen clubblad, internet was nog niet wijdverbreid. Ons bedrijfsintranet was net in de lucht, het was zoeken naar smeuïge berichtjes die de medewerkers zouden stimuleren om gebruik te maken van een nieuw ict communicatie medium, ter vervanging van de onregelmatig verschijnende interne memoblaadjes.

Inmiddels verschijnen de keescafe columns wekelijks met mijn gedachtenkronkels, terwijl de weblog in de traditionele vorm volgens kenners zijn langste tijd heeft gehad. Volgens mediakenner Loren Feldman kenmerkt de vasthoudende weblogger zich door authenticiteit, originaliteit en trouw aan zichzelf. Een regelmatig blog vereist passie en vasthoudendheid.

De huidige kredietcrisis lijkt wereldwijd iedereen te hebben overvallen, zo toevallig is de ontwikkeling echter niet hoogstens het moment waarop en de vorm waarin die zich voordoet mag een verrassing heten. De maatschappelijke tendensen duiden daar al langer op, het blijft een uitdaging daar gedachten over te vormen en die via keescafecolumns aan u te uiten. Toeval of niet.

Overdaad schaadt

2008-10-26T13:24:00.000+01:00

“Akela wij doen ons best. Wij dip dip dip dip. Wij dop dop dop dop. WOEF!” Bij de scouting leerde je gekke spreuken, maar ook de ontwikkeling van je oriëntatievermogen. Daar heb je vaak geen kompas voor nodig. In Nederland hellen individuele bomen vaak iets over naar het Noord-oosten, de schors aan de Zuid-west kant is groener. Wind en daardoor regen komen hier immers vaak uit het Zuid-westen. Wel zo handig als je op dropping werd gestuurd, navigatiesystemen heb je dan niet zo hard nodig, die zitten in je hoofd.

Bij het zoeken naar de dichtstbijzijnde betaalautomaten, pizzaria’s of andere winkels wil het wel eens voorkomen dat je toevallig net de verdere weg inslaat. De logica doet niet altijd zijn werk goed, een mobiele Google maps is dan wel zo handig. Die zit dan ook op mijn nieuwe mobieltje, met nog 40 andere programma’s en 30 instellingen. Die hebben allemaal per stuk zo’n 15 mogelijkheden,met 4 verschillende knopjes, tezamen zo’n 4000 mogelijkheden om het apparaatje in te kunnen stellen. Na zo’n 40 uur prullen heb ik nog niet alles zoals ik het wil. Overdaad schaadt.

Veel Amerikaanse goederen en invloeden komen via Nederland aan land in Europa. Niet alleen de uitwassen van de kredietcrisis, alleen waren we nog bespaard gebleven van de shoppingmalls. Immense ruimten tot de nok toe gevuld met materiele spulletjes. De keuze is zo groot dat je niet meer kunt kiezen. In de VS gaat men nu weer de voordelen zien van de kleine middenstander, met alleen de spulletjes die de mensen in jouw buurt appreciëren. Al het andere kan je gestolen worden.

Een jonge snelle Rotterdamse zakenman wil nog graag een shoppingmall in Tilburg laten herrijzen, een leuke verdienste voor hem. In lijn met de jongens uit de financiële wereld geeft hij de garantie dat de plaatselijke middenstand en binnensteden blijven floreren. Alsof zo’n garantie ergens op gebaseerd is. Financiële overdaad heeft ook het realisme van financiële jongens geschaad. Als we iets leren van de kapitaalscrisis is het wel dat tegenkrachten nodig zijn om uitspraken en handelen van zakenmensen die leiden tot individueel gewin in een realistisch kader te plaatsen. Net zoals nu de, door de zakenjongens zo verfoeide, zondagsrust noodzakelijk is om de kapitaalmarkt tot rust te brengen. Rust die voorkomt dat ook de snelle jongens op de Amsterdamse Zuidas uitroepen: wij dop, dop, dop, doppen !

Doppen: Vlaams voor het dagelijks verplicht stempelen van werkelozen op het arbeidsbureau.

Bezetting

2008-10-19T00:04:00.002+02:00

De start van het informatietijdperk ging in de jaren zeventig gepaard met de sluiting van traditionele fabrieken. De arbeiders verzetten zich daartegen in de vorm van bedrijfsbezettingen. Werknemers namen de macht over van werkgevers, die hun werkgelegenheid om zeep hielpen. Uiteindelijk kwamen ze toch op straat te staan, weer een ervaring rijker. Hun kinderen wilden ze kost wat het kost een dergelijke vernedering besparen, die mochten studeren op de universiteit, de start van een glanzende carrière. Een slimme meid is immers op haar toekomst voorbereid.

De bladeren vallen, het is herfst, we maken ons op voor guur winterweer, ook in de economie. De Universiteit van Tilburg werd door studenten in 1969 omgedoopt tot Karl Marx universiteit. Het gebeurde tijdens de eerste bezetting in universitair Nederland. In de jaren daarna werden nog steeds diverse colleges Marxistische economie gegeven, met ook aandacht voor de econoom Kondratieff (1892-1938). Hij gebruikte de vier jaargetijden om de periode van pieken en dalen in de economie te duiden, alleen duurt zijn economische cyclus vijftig tot zestig jaar. Na de Industriële revolutie (1771), stoom (1875), olie(1908) zitten we thans op het keerpunt van de vijfde cyclus, het informatietijdperk (1971). In zijn overgang van “zomer” naar “herfst” geschiedt de ineenstorting van de economie. Heeft Kondratieff gelijk dan zit achter de huidige kredietcrisis in de virtuele wereld toch de verwachting dat die zeer wel kan overslaan naar de reële wereld.

De man die betrokken was bij de eerste bedrijfsbezetting in1972 is nog steeds trots op de universitaire studie van zijn zoon. Het leverde zoonlief een mooi baan op bij een van de meest innovatieve Nederlandse bedrijven, van de week hoort hij of zijn zoon in de eerste ontslaggolf meegaat. Over “bezetting” is nog niet gesproken, een kwestie van tijd. Immers de universitaire bezetters van toen zijn slim en op hun toekomst voorbereid.

Podcasten

2008-10-12T00:35:00.000+02:00

Ze woont al weer een tijd in dezelfde kamer waar haar vader ook zijn laatste levensdagen in het verzorgingstehuis doorbracht. Mooi toch, die kamer kende ze al, het geeft een goed vertrouwd gevoel.

Ze is de eerste officiële klant van de OOGbus. Het is gelijk raak, maar dat weet ze zelf ook wel. Haar vader is aan staar geopereerd, dat ze nu zelf staar heeft is geen verrassing. Haar ogen gaan achteruit, maar ze wil haar kinderen niet tot last zijn, dus een bezoekje aan de oogarts kwam er niet van. En dan vandaag al die belangstelling voor haar. Morgen staat ze voor het eerst van haar leven in de krant! Een tweede bewoonster wordt gefilmd voor een podcast, dat laat ze graag passeren. Podcasten, Apple’s en internet, dat is een andere wereld.

Podcasten neemt een in de moderne wereld een grote vlucht, nu de modernste telefoontjes over filmcamera’s beschikken. Even een filmpje maken en doorsturen naar de website, dat allemaal met een apparaatje niet groter dan vier opeengestapelde creditcards. Geen kabeltjes, geen aparte camera’s, geen verzending per TNT, niets van dat al. Kunnen we al die informatie in emails, webpagina’s en ook nog glossy bladen wel behappen? Een beeld zegt meer dan duizend woorden, dus gaan we filmen om nog meer informatie in minder tijd te verspreiden.

De mens is meer gericht op beeld dan op spraak. Meer dan 80% procent van de tekst gaat verloren, we zijn extreem geconcentreerd op non verbale communicatie. Het podcasten zal zich dan ook gaan richten op de wijze waarop we de informatie overdragen, hoe we eruit zien. Hoe komen we over, en krijgen we vertrouwen? Galbraith zei het 40 jaar geleden al, als we minder informatie willen ontvangen moeten we de ander vertrouwen geven. Een goed vertrouwd gevoel, daar hebben ze in het verzorgingshuis geen podcasting voor nodig.

Vertrouwen

2008-10-05T21:46:00.001+02:00

De bankier met de dikke krijtstreep boezemde tot voor kort ontzag in. Volgens de laatste mode inzichten is dragen van pakken met dikke krijtstreep “not done”. Veel te protserig in een tijd dat de krant kopt met “ABN AMRO en Fortis genationaliseerd”. Zou je zo’n one-liner een tijdje geleden hebben voorspeld, dan werd je voor gek verklaard. Mensen kunnen gelukkig niet voorspellen. Veiligheid en vertrouwen waren eens de basis van het bankwezen, maar banken gingen zich bezig houden met financiële producten waar ze zelf niets van begrepen. Dan moet het wel fout gaan.

Fout ging het ook met de kleinkinderen die op de achterbank zaten te huilen terwijl opa en oma verdwaasd midden in het bos op zoek gingen naar het zwembad. De kids moesten naar zwemles en de ouders zaten in Spanje. Opa en oma was wijsgemaakt dat ze alleen maar op het juiste knopje van de Tom-Tom van vaders auto moesten drukken, dan werden ze vanzelf naar het zwembad geleid. Het adres, de plaats en de naam van de waterbak, dat was hun allemaal niet verteld. En nu stonden ze bij de trimbaan, ver weg van een zwembad. Vertrouwen in een instrument waar ze zelf niets van begrepen, dat moest wel fout gaan.

Terugwinnen van het vertrouwen is nu het centrale thema voor de rijksoverheden in de diverse landen. Vertrouwen dat niet in organisaties zit maar in de mensen daarachter. Het eigen gewin,de onverzadigbare zucht naar meer, beter en duurder van de laatste jaren, zal plaatsmoeten maken voor inspiratie en zingeving ook binnen bedrijven. De nieuwste KLM commercial; “een reis vol inspiratie”, speelt al in op het onthaasten en de wens van de klant naar kwaliteit van leven, naar tijd, aandacht en comfort. Eerst maar weer eens het leven proberen te begrijpen, dan komt het vertrouwen vanzelf weer terug.

Flikkering

2008-09-30T00:16:00.001+02:00

Singapore heeft de primeur, de eerste nachtelijke Formulie 1 avondrace voor race auto’s. Het blijkt een grote kick te geven om die in het kunstlicht blinkende racemonsters door de warme straten van die altijd zo opgeruimde stad te zien vliegen. De Bling-bling glittert nog sterker met veel licht tegen een donkere achtergrond, ze pronken als de koninklijke juwelen in de Tower van Londen.

Londen blijft dé stad als het gaat om trendy ontwikkelingen, waar de verschillen tussen rijk en arm toch flink groot zijn. Zeker op een zonovergoten prachtige nazomerdag val je van de ene verwondering in de andere. Die superluxe Rolls Royce is toch wat ongemakkelijk op zo’n schitterend warme dag. Een ideaal moment om even met de Ferrari cabrio wat rondjes te rijden over Picadilly circus en langs de “changing of the gards” bij Buckingham palace. Publiek genoeg. De felrode Ferrari’s en Bugatti’s blinken in het felle zonlicht.

Niet voor iedereen is zulke rijkdom weggelegd, dat hebben ze bij Abercrombie & Fitch goed begrepen. Hoewel er geen enkele buitenreclame valt te zien is het binnen in de winkel in Londen, vol met voornamelijk jeugdige meiden. Als je ze kunt zien, want het is pikkedonker, kleine halogeenlampjes belichten de stapeltjes kleren, als juwelen in de nacht. De verkopers zijn duidelijk niet alleen op kennis geselecteerd, ook het oog mag wat. Al is het soms moeilijk te zien. Bij de ingang wordt de vrouwelijke hormoonspiegel gelijk al een optimale koopstand gezet, je kunt op de foto met een glamour jongen met blote torso. Zo eentje, die je alleen van de gephotoshopte bladen kent.

Volgens de Italiaanse bedrijvendokter Rossi schiet onze kapitalistische wereld geheel door. Verpakking is belangrijker geworden dan inhoud. Van een democratisch evenwicht tussen de have’s en de have-nots is geen sprake meer. Maar ook de kapitalisten hebben het moeilijk, na het zonnig weekend was het “black Monday”, de koersen donderden naar beneden op Wall street. Gaan we een donkere periode in de wereldgeschiedenis tegemoet met hier en daar een flikkerend sterretje? Of wordt het tijd de TL noodverlichting aan te doen, zodat we niet racend ten onder gaan.

Drielandenpunt

2008-09-23T00:23:00.000+02:00

Onze snelwegen zien er door de moderne geluidswallen overal hetzelfde uit, dezelfde ANWB borden, dezelfde belijning, dezelfde auto’s, hetzelfde uitzicht en dezelfde file. Ontzettend slaapverwekkend al dat asfalt. Pas na de afrit veranderd het landschap en dan kan Nederland best mooi zijn zeker in de omgeving van Vaals in het Zuid Limburgse heuvelland.

Jammer genoeg krijgt routine vaak de voorkeur boven het experiment. De weg van A naar B verloopt altijd via dezelfde route, al dan niet opgelegd door de stem van de Tom-Tom. Terwijl juist de verrassing ons zo kan charmeren, kiezen we toch de voorspelbaarheid. Waarom de kaart niet eens op de kop gelegd, de wereld van een andere kant bekijkend? Het levert vaak verrassende resultaten op.

Het doorbreken van wallen, muren en grenzen doen we toch niet zo makkelijk. Toen in Berlijn de muur viel bleken er ineens twee immens grote academische ziekenhuizen naast elkaar te staan , Charity aan de ene kant en Wirkow aan de andere kant. De medische wereld zag er voor de Berlijner ineens anders uit, nu vormen ze één geheel. In Vaals is het niet veel anders. Vanuit de Duitse kant gezien is Vaals eigenlijk de meest westelijke wijk van Aachen, de wijk waar ook het academisch ziekenhuis van Aken ligt. Je bent er binnen 5 minuten.

Belgische Franken, Duitse Marken en Hollandse guldens, het waren lichte obstakels om zo maar even over de grens te gaan shoppen en dan was er ook nog grenscontrole. Nee , het was toen makkelijker om even in Maastricht te shoppen, dan over de grens te gaan. Deze maand ligt een obstakel naar Maastricht, de rijksweg tussen Maastricht en Vaals is opgebroken, dan toch maar naar Aken. In de oude binnenstad wemelt het van Belgen, Nederlanders en Duitsers, ze spreken een andere taal maar verstaan elkaar wel, kopen met dezelfde euro dezelfde kleren bij dezelfde winkels en blijven toch boeien. Ontzettend genieten, al die verschillende mensen, behalve die Duitse Braatwursten, die mogen we blijven blokkeren .

Paaldansen

2008-09-14T22:24:00.003+02:00

De natuur is vaak een bron voor een sportieve actie. Over beekjes springen, strak aan de wind zeilen en skiën als het sneeuwt . Sporten is van alle tijden, In het oude Griekenland was men al eeuwen voor Christus aan het sporten. Eerst waren het alleen de adellijke mannen die naast oorlogsvoeren ook sportbeoefening als een mogelijkheid zagen om roem te behalen.

Alleen de populariteit van een sport wil in de loop der jaren wel eens veranderen. Sporten komen en gaan. Zo werd in de 16e eeuw door het Franse hof het maliespel gespeeld. De houten bal werd geslagen met een maille, een flexibele stok van taai hout. Op de vaste baan, een mooie schaduwrijke laan, moest de bal in zo weinig mogelijk slagen naar een doel worden geslagen. Van het maliespel is niets meer over, alleen Utrecht heeft nog steeds z’n statige Maliebaan. Veel van dit soort lanen in het buitenland hebben hun statigheid behouden en ontwikkeld tot chique winkelstraten(the Mall).

Epke Zonderland schoot vanwege een te oud handschoentje tijdens de olympische finale helaas van de rekstok, een echte gymnastische sport . Een ‘echte’ sport is natuurlijk ook olympisch. Wat nu een sport een echte sport maakt is wat vaag. Als je een rekstok slechts een kwartslag draait, is het ineens geen olympische sport meer. Dan is het paaldansen geworden. Ook daar heb je inmiddels professionele beoefenaars van die verder gaan dan een erotische act. Dus willen ze een olympische sport worden.

De sterke toename van het aantal orkanen in het Caribische gebied en de golf van Mexico geeft veel ellende op Haïti en andere eilanden. De extreme winden zorgen ook voor nieuwe sportbeoefening. Zo hing iemand horizontaal gestrekt aan een lantaarnpaal. Of die paaldansers straks ook tot dit soort standjes in staat zijn is afwachten, daar heb je wel een sterke windturbine voor nodig. Strak zittende sportkleding is dan wel vereist. De natuur zorgt voor nieuwe sporten maar of naturisme zo snel een sport zal worden is te betwijfelen.

Elite

2008-09-08T00:26:00.004+02:00

Nu opleiding in een opkomende kenniseconomie (economie is de leer van de schaarste) het onderscheidend criterium wordt, kon je er op wachten. Met een klasje van vier kinderen opende de eerste privé basisschool in Nederland, in 't Gooi. Het nageslacht wordt al jong rijp gemaakt om zeggenschap en macht uit te gaan oefenen. Een succesvolle toekomst vol rijkdom tegemoet. Allereerst moeten de ouders wel € 12.000 meebrengen voor deze exclusieve scholing.

Elite vorming is van alle tijden. Dan weer manifest aanwezig, dan weer wat naar de achtergrond. De Britse en Franse elite heeft zich altijd duidelijk gemanifesteerd, met veel uitstraling in de vorm van grootse kastelen, jachtpartijen, uitgebreide hofhoudingen en speciale kostscholen passend bij de opleiding van hun nageslacht. Jongens die geboren zijn om te heersen en daartoe ook op de wereld zijn gezet. De financiële barrières naar het gewone volk worden hoog gehouden, men trouwt in eigen kring en het bestedingspatroon vraagt een flink kapitaal .

Volgens wetenschapper Tom de Booij is de economische en politieke macht in Nederland altijd in handen geweest van elites. Vroeger bestaande uit Nederlandse landadel die in de 16e en 17e eeuw wel een geld-injectie van koopmannen nodig had om het hoofd boven water te kunnen houden. Nog tot eind van de 20ste eeuw was de elite verenigd in hun gezamenlijke Nederlandse sociale en zakelijke afkomst. Hun financiële instellingen waren nauw met elkaar verweven via participaties in elkaars aandelenkapitaal. De Nederlandse toplaag is altijd een typische handelselite van kapitaalkrachtige koopmannen geweest. Handel vraagt om een 'open' cultuur. Ogenschijnlijk vermengt deze elite zich makkelijker met de maatschappij . Na de rumoerige 60-er jaren verdween de elite wat naar de achtergrond, de prinses trouwde met een burgerjongen, geld werd minder belangrijk, minder materieel gewin en meer flower power.

Zo’n privé schooltje heeft de schijn dat een deel van de elite zich weer duidelijk wil onderscheiden van de rest van het volk. Of zijn dit slechts uitwassen van de “nouveau riche”? Want de echte elite heeft idealen en weet, zoals onlangs in een NRC-artikel stond, de waarde van hun eigen privileges in twijfel te trekken. Ook het gewone volk moet leren trots op zichzelf te zijn, op eigen kracht lukt het ze niet zich te verheffen. Voor die kennis is een idealistische elite nodig. Schaars zal die kennis blijven, daar zorgt de elite wel voor.

Parasol

2008-08-31T22:49:00.000+02:00

Wat betreft het weer hebben velen last van een slecht korte termijn geheugen, een soort “weerdementie”. Mooie dagen blijven kort in het geheugen hangen als het weer omslaat. Je zit zo weer in een sfeer alsof het nooit goed is geweest en dat blijkt vaak toch mee te vallen.

Bij het verlaten van Rotterdam CS kwam het grijs deze zomermaanden je van alle kanten tegemoet. De kantoren grijs, de stoeptegels grijs, het beton grijs maar bovenal de continue grijze lucht boven je. De grijze pakken van het aanstormend managementtalent vallen daarbij geheel in het niet, alleen de fleurige uitdossing van de eerst jaarsstudenten van de kunstacademie beurt de mens wat op.

Ook triest voor de toerisme industrie. Zeker voor boeren in het Zeeuwse land is het niet makkelijk met die regenval, dalende teeltprijzen en een belabberde bezetting van hun boerderijcamping. Omdat wij als consument de groenten zo goedkoop mogelijk in ons winkelwagentje willen stoppen, betaalt Albert Heyn er niets meer voor. Uien, wortelen, aardappelen, het levert allemaal niets meer op. Dankzij die te goedkope groenten kunnen we sparen voor één van onze buitenlandse zonvakanties om weer wat zonuren bij te tanken.

Gelukkig voor de Zeeuwen is de ” r “ weer in de maand en worden de mosselen massaal aangevoerd. Maar ook met de mosselen loopt het niet lekker, alleen de Oosterschelde kreeft lijkt voor de Zeeuwen nog een aantrekkelijk bron van inkomsten. De bodem van de Oosterschelde ligt bezaaid met flinke kreeften. Wat kokend water, een beetje mayonaise en je bent binnen 10 minuten klaar. Wat is er dan bourgondischer om ze dan buiten op te peuzelen en dat kon afgelopen weekend want de zon scheen volop. Toen we de parasol even wilden uitklappen voor wat schaduw, bleek die nog op zolder te liggen. De hele zomer de parasol niet nodig gehad, de zomer van 2008 was dus echt beroerd. Zo’n parasol helpt tegen de zon , soms ook tegen de opkomende dementie.

Blauw of Goud

2008-08-08T23:18:00.008+02:00

Tijdens mijn weekendtochtjes op en neer naar Belgie fiets ik diverse hardlopers voorbij. Niks bijzonders als je beseft dat er nog miljarden andere individuele sporters op deze aarde rondlopen voor hun gezondheid.

China, een land met ruim 1,3 miljard inwoners, organiseert de Olympische spelen. Honderden miljoenen mensen keken rechtstreeks naar de fabelachtige opening in Beijing. Zeer indrukwekkend om duizenden chinezen tegelijkertijd samen een uiterst perfect geregisseerde show op te zien voeren. Allemaal grote aantallen mensen.Toch voerden alle performers hun eigen show op. Ook de hardloper die al hangend in de lucht de vlam ontstak, was een individu.

Hardlopen is niet altijd alleen een sport, soms is het een levensreddend middel om te ontsnappen aan bedreiging. Voor Lopez Lomong in Darfur gold dat wel zeer extreem. Hij vluchtte hardlopend als ontvoerd jongetje uit een rebellenkamp naar Kenia. Zag op een klein zwart wit tv-tje Michael Johnson olympisch kampioen worden en werd daardoor totaal begeesterd om nog harder te gaan lopen. Uiteindelijk kwam hij in New York terecht en werd Amerikaans staatsburger. Bij de opening van de Olympische Spelen was deze in Soedan geboren jongen de trotse vlaggendrager voor het Olympische team van de V.S.. Een bijzondere individuele overwinning in deze miljarden wereld.

Sport verbroederd, de olympische gedachte brengt alle individuele sporters ter wereld in een vredige maar ook liefdevolle omgeving bij elkaar. Tijdens de trainingen en toernooien komen de individuen tesamen en ontluiken ook liefdes. Tussen het rennen voor goud investeren in nieuwe liefdes , al is dat niet altijd succesvol. Op weg naar goud worden blauwtjes op gelopen, ookop weg naar Beijing.

Ouderdom

2008-08-07T22:28:00.000+02:00

Namen onthouden is niet mijn sterkste kant, ezelsbruggetjes willen soms helpen. Soms haspel ik zelfs de namen van mijn eigen kids door elkaar. Niet alleen ouderdom is volgens de Groningse hoogleraar Douwe Draaisma verantwoordelijk voor geheugenverlies.

Nu de babyboomers langzaam maar zeker toch echt oud gaan worden, neemt de belangstelling voor ouderdom toe. Daarnaast stijgt de levensverwachting. De burgemeesters hebben onderhand een dagtaak aan het aflopen van de verjaardagpartijtjes van honderdjarigen. Ook al worden we ouder, toch blijven we veruit het meest herinneren uit onze jeugdperiode (het reminiscentie effect). Het is nog sterker, naarmate we ouder worden herinneren we deze periode intensiever, terwijl de conditie van het geheugen juist afneemt.

Na je 60ste komen spontaan herinneringen naar boven waar je sinds lang niet meer aan hebt teruggedacht, voor steeds meer mensen een prikkel om hun levensverhaal te schrijven.
De Bulgaarse oogarts Sava Riaskoff heeft zo’n lijvige, 432 pagina’s tellende, autobiografie geschreven, “tussen twee werelden”. Riaskoff is voor en tijdens de oorlog in Oost en Midden Europa opgeleid tot arts. In de jaren van de koude oorlog tot eind 1987 was hij oogarts in Het Oogziekenhuis Rotterdam. Voor huidige medewerkers leuk te lezen om te zien hoe het vroeger was en welke zaken van alle tijd blijken te zijn. Hij ziet herinneringen als bergtoppen boven een zee van mist.

Wat we zijn vergeten is mistig, wat we nog wel weten, onze herinneringen, zijn echter geen dossiers die in de loop der jaren niet veranderen van inhoud. Het zijn hedendaagse belevingen over in het verleden opgedane ervaringen. De bergtoppen zijn wel helder, maar niet exact dezelfde als ze in het verleden waren. We kijken met de ogen van vandaag , naar de gebeurtenissen van gisteren. Onze herinneringen gaan via associaties. Hoe beter we associëren hoe makkelijker we onthouden. Ezelsbruggetjes, associaties, voor namen zijn niet makkelijk te bedenken, daarom is namen onthouden zo moeilijk.

Terugkijkend op ons leven liggen in onze jeugd de mooiste , gelukkigste en belangrijkste herinneringen, daar weten we het meest van. De tijd daarna lijkt van minder belang. Het bracht Oliver Sacks er toe, ondanks diverse eredoctoraten en een glanzende carrière, één zaak belangrijk te vinden voor de beoordeling van zijn leven: ben ik een goede zoon geweest voor mijn ouders? Als dat voor mijn kids ook gaat gelden ? Eerst maar eens minder vaak de namen van mijn kinderen door elkaar haspelen.

Douwe Draaisma , De heimweefabriek,2008

De groene weduwe

2008-08-05T23:16:00.000+02:00

Mijn vader heeft tijdens zijn leven altijd geweigerd van mijn moeder een groene weduwe te maken. Aan de overkant van onze wijk werd destijds een nieuwe wijk gebouwd met alleen maar luxe villa’s. Als plaatselijke makelaar was de aanschaf van een dergelijk onroerend goed voor hem best wel mogelijk, maar hij weigerde pertinent te verhuizen. Hij zag teveel dat na een tijdje de mensen daar gingen scheiden. De man was altijd op stap om geld te verdienen en de vrouw was het beu alleen te zijn omgeven door veel groen, als een groene weduwe. We bleven in het hoekhuisje uit de 50 jarige wijk wonen. De andere wijk, de goudkust , is nu één van de tien rijkste wijken van Nederland.

Regelmatig fiets ik nog door de chique wijk , hoge brede bomen en grootse villa’s . Geen zorgen meer, puur geluk zou je denken. De groene weduwe en haar man lijken echter nu behept met een ander syndroom, zo stond in de NRC. Volgens Manfred Kets de Vries, bekend internationaal organisatieadviseur, is sprake van het Wealth fatique syndrome, het rijkdommoeheid syndroom. De rijken worden almaar rijker, een bootje begint tegenwoordig bij 12 meter. Men wil steeds meer en meer , maar wordt gelijk moe van de rijkdom, de hebzucht. Met tien miljoen miljonairs in de wereld wordt het ook moeilijk je nog te onderscheiden. Er is altijd wel iemand rijker dan jij. De rijken vervelen zich, ze doen er alles aan om geprikkeld te blijven. Hebben ze geen passie en toch veel geld, dan dreigt gevaar. Ze missen de uitdaging en gaan op een andere manier naar spanning in het leven zoeken, cocaïne of risicovolle uitstapjes komen dan in beeld.

Uiteindelijk is echte rijkdom, ook volgens Kets de Vries , het hebben van goede relaties en vrienden. Vrienden zijn belangrijker dan het bezit van geld. Boris Becker had dezelfde ervaring. Hij was meermaals Wimbledon tenniskampioen , superrijk en superheld van Duitsland en toch ongelukkig. Hij sprong uiteindelijk niet uit het openstaande hotelraam maar ging terug naar zijn geboortegrond, heeft zijn schoolvrienden opgezocht waarmee hij jaren geen contact meer had gehad. Mijn moeder woont als echte weduwe nu alweer jaren aan het randje van de goudkust in een flatje, maar heeft nog dagelijks haar sociale contacten in en buiten de wijk. Al blijft die geldelijke rijkdom altijd trekken, dit keer had ze weer geen prijs met de staatsloterij.

Het Kind in ons

2008-07-04T17:02:00.001+02:00

Als een kind zo blij was mijn schoonvader met het artikeltje in het clubblad over zijn sportkleding. Er goed uitzien is belangrijk en wordt steeds belangrijker. Alles om ons heen is vormgegeven,volgens Lidewij Edelkoort ,trendforcaster en voorzitter van het college van bestuur van de Design Academy Eindhoven. Van mobiele telefoon via blauwe fles Spa Reine tot sport outfit is ontworpen.

Typerend voor onze tijd is dat alles lijkt samen te smelten. Opsplitsing in groepen, in jong en oud, actief en passief, het verdwijnt. De vliegtuigmaatschappij Air France/KLM gaat ook in treinen, Virgin zelfs ook in gezondheidszorg. Een samensmelting van discplines , een fusie van diensten, informatie, ritualisering, entertainment en design. De overbrugging van de twee hersenhelften wordt volgens Lidewij de dominante levensstijl. De man en vrouw die samen een derde androgyne persoon willen worden. Van de week baarde een heterofiel zijn eerste baby. De “fusionele maatschappij” is er al .

Omdat leeftijd zo anders en niet meer als begrenzend wordt ervaren verdwijnt het onderscheid tussen jong en oud. Alle aandacht voor het kind in de volwassene, de primaire gevoelens. Als een kind zo blij zijn mag in de beleveniseconomie. De zorg aan kinderen zo goed vormgeven dat de ouderen om dezelfde soort bejegening vragen. Iedereen wil toch wel even het gevoel waar je als kind zo van kan stralen.

Een onzinnige gedachte? Een tijd geleden was een man van 83 jaar gewoon heel oud en al wat kinds. In 2008 is mijn schoonvader een jonge senior die na een uurtje hard lopen in het bos in een kort broekje wordt geinterviewd over de kledinglijn, als een kind zo blij.

De blok

2008-06-27T22:03:00.000+02:00

Tweemaal per jaar zit studerend België massaal in de blok. Alle middelbare scholieren en studenten van de hogere opleidingen trekken zich weken terug om van vroeg tot laat te stampen voor de examens die zowel schriftelijk als mondeling worden afgenomen. Vooral die mondelinge toets door de hoogleraar maakt dat vele studentes er in hun kokerrokjes en witte blousjes, al dan niet met een extra knopje toevallig open, extra charmant uitzien. Presentatie is immers ook van belang om een goede indruk achter te laten.

Na de blok wordt massaal de huur van de kamers opgezegd en wordt verhuisd zo ook bij mijn oudste dochter. De verhuizing sluiten we af met een pilsje op een zonovergoten terras. De eerste burger van de stad Leuven, de heer Louis Toebback, ziet het die vrijdagavond vanaf het bordes van zijn zeer fraai middeleeuws gedecoreerde stadhuis allemaal eens rustig aan. Voor de Nederlandse tv-kijkers is Louis de Vlaamse politicus die de “ollander” wat wegwijs kan maken in de Vlaamse politiek door linkjes met de Hollandse politiek te leggen. Hij is “gekend” met de Hollandse politiek.

Even later discussiëren we met de makkelijk toegankelijke burgervader over Leuven, over zijn regelmatige optreden in de Hilversumse studio’s en de relatie tussen Leuven en Antwerpen. Binnen een mum van tijd ontspint zich een interessante gesprek vol met historische feiten en kolderieke wetenswaardigheden. Zelfs is hij niet te beroerd om de weg te wijzen naar het Italiaans restaurant. Buitenlandse politici zijn opgegroeid met het werven zieltjes , één voor één. Dat vereist presenteren en indruk achter laten.

In Rotterdam komt de plek van burgemeester Opstelten vrij. In pagina grote advertenties worden we opgeroepen te solliciteren. De noodzakelijke kwalificaties van de opvolger worden, net als bij andere functionarissen, sterk beïnvloed door de tekortkomingen van de huidige functionaris. De stad heeft behoefte aan een man van het volk, zo luidt het. In de rest van de wereld worden burgemeesters direct door de burgers gekozen, in Nederland weten we het zoals zo vaak beter. De gemeenteraad stelt een maatschappelijk geheel juist profiel op. Het lijkt allemaal heel transparant en democratisch. Uiteindelijk wordt in achterkamertjes en tenslotte in de ministerraad op basis van de partijverdeling tussen de grote steden uitgemaakt wie burgemeester wordt.

Kunnen we straks de eerste burger ook al keuvelend aantreffen op de Coolsingel? Weinig kans want Nederlandse politici lijken totaal geblokkeerd als ze zich onder het volk begeven. Presenteren aan en onder het volk moet je leren door het te ervaren. De nieuwe eerste burger van Rotterdam zal nog stevig moeten blokken om te ontblokken.

Europa

2008-06-22T01:48:00.002+02:00

Leuker kon Hiddink het voor de Nederlanders niet maken, het verlies van Nederland tegen Rusland. Al jaren lukt het Nederland niet meer door te dringen tot de halve finales en finales. De Russen hadden eerder dit jaar ook al succes op het Eurovisie songfestival. “And finally Russia twelve point, La Russie douze points”.

Het Eurovisie songfestival is de jaarlijkse graadmeter voor de politieke ontwikkeling van Europa. In de beginjaren speelde Nederland een stevig partijtje mee. Corry Brokken zong in 1957 met “Net als toen” Nederland naar de eerste positie, terwijl ze weken daarvoor nog kousenverkoopster was in een Bredaas warenhuis. Ten tijde van de koude oorlog won Nederland uiteindelijk vier maal ( 1957, 1959, 1969, 1975) het festival. Daar zou het bij blijven. Inmiddels lukt het al jaren niet meer , net als bij de EK’s, om tot de finale door te dringen.

De slechte resultaten worden vooral geweten aan het nationalistisch stemgedrag van de ‘nieuwe’ deelnemers. Sinds de val van de muur maakt een steeds groter aantal landen weer deel uit van Europa, vooral landen uit Oost-Europa. Het zijn vooral de nieuwe landen die door dringen tot de finale en ook nog winnen, zoals Turkije in 2003 en Rusland in 2008. Beide staan ze nu in de halve finales van de EK, zonder dat het stemgedrag daar enige invloed op heeft gehad.

Dat Nederland geen hoofdrol meer speelt op het Europees Songfestival, noch in de politieke arena komt niet door het nationalistisch stemgedrag. De macht in Europa verschuift gewoon weer terug naar het historische machtsepicentrum. Het Europa van nu is weer bijna het Europa van toen, van de 18^e en 19^e eeuw. Het zwaartepunt lag toen in het midden en oosten van Europa . Daar lijkt het weer terug te keren en Nederland komt in de periferie te liggen.

Eurovisie Songfestivals en EK’s zijn indicaties voor de wijzigende politieke verhoudingen. Hoopvol is wel dat Brussel de hoofdstad is en blijft van Europa. Voor ons een bekend gegeven want in diezelfde 19^e eeuw was Brussel onder koning Willem I de hoofdstad van Het Verenigd Koninkrijk der Nederlanden, het huidige Nederland en België vormden één staat.Was de gezamenlijke organisatie door beide landen van de Euro 2000 ook wat dat betreft een voorbode voor een politieke ontwikkeling?

We krijgen dan misschien geen twaalf punten meer, we zitten wel vaker op of dichtbij de plek waar de punten verdeeld worden. Geen wonder dat een Hiddink trainer/coach is van Rusland, kan een Nederlander de punten in ieder geval verzilveren in harde valuta. Grote kans dat de Nederlandse fiscus daar ook nog iets van ziet, want Hiddink kan misschien wel makkelijk winnen van Nederland, leuker zal de Nederlandse fiscus het niet voor hem maken.

Water adel

2008-06-12T09:19:00.000+02:00

Een belevenis is het wel, een feestje bij vrienden thuis in een watertoren. Veel ronde ruimten met hoog boven je een lege bak, het vroegere waterreservoir. Een koninklijk bezit.

Zo'n woning zou eigenlijk wel iets zijn voor Willem Alexander, onze Waterprins. Een watertoren als paleis.
De toekomstige koning heeft wel een neus voor belangwekkende zaken die in het verschiet liggen. Overal ter wereld borrelen immers waterproblemen op. Zo probeert China na de zoveelste aardbeving met alle macht rivierbeddingen te maken om spontaan gevormde stuwmeren leeg te laten lopen.

We hebben in ons land niet alleen een waterprins maar ook vijfentwintig Dijkgraven, iedere regio heeft dit soort water adel. In tijden van dreigend overtollig water komen ze in actie. Als de dijken doorbreken hoeft het water maar 80 cm hoog te staan in je kamer en je krijgt geen raam of deur meer open. Dodelijk opgesloten in je eigen nieuwe zwembad.

Helder zoet water is in veel werelddelen een schaarser goed dan olie. Dat leidt zelfs tot wateroorlogen. Misschien wordt het zelfs zo schaars dat ieder Hollands huis naast de zonnecellen ,straks een eigen waterreservoirtje krijgt. Zijn we als nieuwe Watersheiks in de polder, gelijk allemaal van adel.
De bezitters van zo'n watertoren zijn dan veruit de rijkste Watersheiks, het zal dus zeker niet het laatste feestje zijn geweest. Het volgende wordt vast nog luxer, immers noblesse oblige.

BENZINE

2008-06-05T00:16:00.000+02:00

Olie smeren bij de pomp is geen pretje meer. De olieprijs stijgt tot recordhoogte, de winsten van de olieboeren schieten de lucht in. Slecht voor de bloeddruk van autorijders die zich daar vreselijk druk over maken. Toch blijven we tanken. Wel krijgen we op het tankstation meer ruimte tussen de pompen, want die wanstaltige SUV bakken zijn helemaal uit de mode. Dat slurpgedrag kan zelfs de nieuwe rijke niet meer betalen.

Je kunt benzine sparen door zonder omwegen direct van A naar B te gaan. Dat geldt vreemd genoeg niet voor de luchtvaart, die maken continue te veel kilometers. Het vliegen langs vaste punten in de lucht kost ruim 10 % meer kerosine, daar kan heel Nederland 8 maanden van autorijden. Nationale zeggenschap over het luchtverkeer verhinderd het efficiënt vliegen. De EU zou zieltjes kunnen winnen door de automobilist wat gratis benzine te schenken als ze erin slagen de vliegtuigen kortere banen te laten afleggen.

Onze pomphouder heeft de bui van stijgende brandstofprijzen al jaren geleden zien aankomen. Brandstofverstrekking is allang zijn hoofdtaak niet meer. Het is een volledig winkelcentrum geworden met verse broodjes ook op zondag, een lange Wok a Go-Go counter plus een volledig gesorteerde supermarkt. Inmiddels doet ons tankstation ook dienst als geneesmiddel distributiepunt. Zo snel de olieprijs stijgt, zo hard daalt immers de prijs van de pil. Dalende prijzen vereist een groter marktaandeel om je omzet te behouden dus beconcurreert de apotheker zijn collega’s via de pomp. Olie en cholesterolverlagers in één service pakketje. Kan de hartpomp wat tot rust komen bij de drukke benzinepomp.

Texaco-tankstation 'Nard Thijs' in het Brabantse Bakel pakt het wat heftiger aan, zij verkopen sinds een tijdje vibrators, kinky handboeien, condooms en andere seksspeeltjes aan de pomp. Daar zit tenminste voldoende marge op. Eenmaal in de smeer altijd in de smeer.

INTERNET VAKANTIE

2008-05-29T00:12:00.001+02:00

Vakantie boeken via internet lijkt de gewoonste zaak van de wereld, je kunt online kiezen uit talloze aanbiedingen en online inchecken. Reisbureaus zijn weldra op de fles, was de verwachting. Toch gebruiken we internet anders dan menigeen een tijdje geleden dacht, vakantiegeluk is toch wat minder makkelijk te regelen via internet.

De winkels zijn nog gesloten als ik ’s ochtends naar het treinstation fiets, slechts één winkelier is al vroeg uit de veren. Fluitend zet de eigenaar van het reisbureau zijn reclamebord buiten, nagenietend van de verkiezing tot beste vakantiewinkel van Nederland. Zijn winkelnering neemt de laatste tijd flink toe en dat komt onverwacht.

Vakantie is voor velen dé grootste jaarlijkse gebeurtenis. Maanden vantevoren wordt daar naar toe geleefd. Alles wat gedurende het jaar niet zo gelukt lijkt te zijn, moet dan worden goedgemaakt. De favoriete vakantiestek moet dan ook alles bevatten wat in het dagelijkse leven onbereikbaar blijft zoals een prachtig uitzicht, flink veel leefruimte en een groot zwembad met altijd vrije ligstoelen. Er is behoefte aan een fantastische emotionele belevenis.

Al surfend op internet is men vervolgens avond aan avond op zoek naar de ideale vakantiestek die alles bevat wat de vakantie tot een belevenis zou kunnen maken. Na lang zoeken is die niet te vinden. Er mankeert altijd wel iets aan de gevonden locatie. Ten einde raad schuift men dan toch maar aan in de rij bij het reisbureau, die regelen wel iets en dwingen de klanten soepeltjes tot een keuze.

Ondanks al die internetinformatie sta ik toch enigszins ongerust 70 km voor de luchthaven al in de file. Gaan we het halen of valt de vakantie nu al in duigen? Gelukkig lost die file na een uurtje op. Dat gold niet voor de rij in Granada, voor wat het hoogtepunt van onze vakantiereis zou gaan worden. Op internet kun je weken van te voren kaartjes boeken voor het Alhambra. Ondanks diverse waarschuwingen en beloften aan mijn vrouw was ik het stomweg vergeten. Dus stonden we daar ‘s ochtendsvroeg, met ruim 1.000 mensen in de rij voor de resterende 500 kaartjes. De tocht langs de afgrond van ons huwelijk duurde in totaal 2,5 uur, met iedere stap namen de verwijten aan mijn adres toe en liep de spanning tussen ons verder op. “Nog 100 kaartjes te vergeven” klinkt uit de luidspeakers, met nog enkele mensen voor ons en een tweede onzichtbare rij aan de andere kant.
Met de laatste kaartjes op zak, lijkt het huwelijk toch gered, en kunnen we de Moorse schoonheid aanschouwen. Geluk is soms toch beter vooraf via internet te regelen.

Trans Mongolie expres

2008-05-22T12:16:00.000+02:00

Wensen zijn er om uiteindelijk vervult te worden. De één droomt van een lange reis , de ander wellicht om rijk te worden. Mijn collega trok naar Moskou om eindelijk eens zijn wens te realiseren, met de trein van Moskou naar Peking. De Trans-Mongolië expres volgt tot Oelan Oede het traject van de Trans-Siberië expres en buigt daarna af richting Mongolië. Twee weken “kedenk-kedenk” van Moskou via Jekaterineburg , Oeralgebergte, Baikalmeer, Ulan Bator in Mongolie naar Bejing. Als je tenminste op tijd instapt en het cyrillisch alfabet een beetje beheerst.

Opvallend genoeg vervullen de Russen de wens van menig Nederlandse treinreiziger, ze rijden altijd precies op tijd. Ook op dit traject van duizenden kilometers. Ze rijden wat minder frequent dan in Nederland, maar de Russen hebben wel heel wat meer kilometers spoor te onderhouden, zo’n 85.500 kilometer rails en gemiddeld 14 werknemers per kilometer. En je kunt zitten, niet een vanzelfsprekende luxe , want deze week kon ik weer twee keer lekker “hangen” in de coupé.

Op mijn zolderkamer ligt in een kistje nog een heel dik pak papier, familiebezit dat herinnert aan de gouden tijden van de Russische Spoorlijnen. Allemaal nog spoorwegobligaties uit de negentiende eeuw en begin twintigste eeuw. Van generlei waarde, hoogstens als curiosa of behangpapier, sinds de spoorwegmaatschappij na de Russische revolutie in 1917 werd genationaliseerd. In één klap verloor de familie het hele vermogen. Het Russische Staatsspoorwegbedrijf RZD gaat echter opnieuw naar de beurs en gaat aandelen ter waarde van € 16 miljard uitgeven. Zou toch aardig zijn als ze wat “credit” zouden willen verdienen door de oude kapitaalverschaffers wat tegemoet te komen in hun verlies. Worden we toch nog een beetje rijk? Of die wens uitkomt? De RZD gaat ook een belang nemen in Deutsche Bahn. Oude tijden herleven? In hetzelfde kistje liggen nog diverse biljetten van Eine Million Mark, van het Reichsbankdirektorium Berlin 25 juli 1923. Soms moet je willen dat bepaalde wensen niet vervuld worden.

VERBONDEN

2008-05-15T17:33:00.000+02:00

Oudenbosch is een mooi alternatief voor wie niet naar Rome kan gaan om zich in de echt te laten binden. In het West Brabantse stadje is de basiliek van St. Pieter van Rome in het klein nagebouwd, met alle pracht en praal die daar bij hoort. Een ideale huwelijksplek voor de volkszanger Frans Bauer. Totaal anders dan mijn eigen huwelijk, toevallig deze week net 25 jaar geleden. Het waren andere tijden, je trouwde zonder pracht en praal, zelfs de trouwringen ontbraken.

Ook de familie van Frans houdt van de barok stijl, niet alleen voor de huwelijksdag. Hun familiegraf is het grootste van de gemeente Fijnaart . Een monumentaal bouwwerk vol ornamenten en allerlei andere kostbare versieringen. De dag na het huwelijk deed de moeder van Frans weer haar poetsbeurt van het familiegraf. In alle rust, in haar eentje, geen verslaggever te zien. Het was een mooie dag geweest voor Frans, zelf had ze minder kunnen genieten door al die overdreven veiligheidsmaatregelen die ook zo bij deze tijd horen. De media kwamen massaal af op “dit sprookjes huwelijk van het jaar”. Afschuwelijke beelden van platgedrukte, uitgedroogde mensenmassa’s moesten kost wat kost voorkomen worden. Daarom was veel politie aanwezig met dranghekken en zenuwachtige gemeenteambtenaren die reeds extra water hadden ingeslagen, want het kon wel eens heel druk en warm worden. Al met al werden de ouders van Frans daardoor via zij-ingangen geleid, ver weg van het huwelijkspaar. Die veiligheidsmachine had achteraf niet gehoeven want met de publieke belangstelling was het reuze mee gevallen. Zelf had ze beter voor de TV kunnen zitten, dat had ze meer van de pracht en praal kunnen genieten.

Niet ver van de basiliek lag vroeger de kostschool van de broeders Saint Louis. Tijdens mijn opstandige kinderbuien dreigden mijn ouders mij met jarenlange opsluiting in die kostschool, een niet zo aardige verbondenheid met Oudenbosch. Mijn vader had goede banden met de broeders, dus geheel onmogelijk was dat niet. Het is er niet van gekomen, wel van een huwelijk. Na 25 jaar ben ik toch om gegaan en heb deze week trouwringen aangeschaft als openlijke uiting van lotsverbondenheid. Tussendoor even aan de vingers geschoven, wel zonder pracht en praal, trouw aan de eigen generatie.

WOLKEN

2008-05-08T21:48:00.000+02:00

Ze hangen overal ter wereld in de beroemdste musea, de meesterwerken van de Nederlandse schilderkunst. Te herkennen aan de typisch Nederlandse wolkenmassa’s. Want als we ergens uniek in zijn, dan zijn het wel die wolken.

Ons instabiele weer leidt niet alleen tot veel wolken, het weer is daardoor ook vrij onvoorspelbaar. Vandaar alle aandacht voor de weersverwachting. Dagelijks spitten we de weerpagina’s door in de krant, kijken en luisteren naar de diverse weermannen en -vrouwen en internetten op weeronline.nl en andere weersites. Op stap gaan zonder een blik te werpen op buienradar.nl is vragen om een nat pak. Het KNMI is daarbij hét instituut, ook de club waar we massaal op foeteren als het weer weer eens tegenvalt.

Ondanks alle planning vooraf en de inzet en enthousiasme van organiserende groepjes is in Nederland het succes van een buitenevenement sterk afhankelijk van het weer. Zon of regen zorgt voor een hemelsbreed verschil. Zo viel het meerdaagse Jazzfestival in Breda net in de omslag van winterse dagen met hagelbuien naar stralend zonnige dagen. Lege terrasjes in het begin tot een overbezette terrasjes aan het eind. Zon, licht, warmte, muziek, alcohol en de eerste rokjes,topjes en blote basten; Het festival was nog nooit zo succesvol.

Als wetenschappelijk instituut wil het KNMI haar kennis vergroten. Want er blijkt nog veel onbekend te zijn over wolken. Dus zetten ze een verantwoorde wetenschappelijke studie op, maken een planning en investeren in ballonnen, helikopters en waarnemers. Dan breekt het moment van de waarnemingen aan.
Je zou verwachten dat het KNMI kan voorspellen wanneer we de meeste kans op wolken hebben. Deze week staan ze met alles klaar en al dagen is er geen wolkje aan de lucht. Ongekend voor Nederland, voorspellen ze zelfs de gehele komende week geen wolk. Ook de meesters van het weer laten wel eens een steekje vallen. Worden zij ook eens lekker teruggepakt met tegenvallend weer. Het volk geniet echter van het prachtige weer, niet binnen in het museum maar buiten, van prachtige levende schepsels. Lekker even in de wolken.

Flexibel

2008-04-17T00:31:00.002+02:00

Charmant als zij is probeert Maria van der Hoeven, minister van Economische Zaken, ons land op te stoten in de vaart der volkeren. De kredietcrisis, de vergrijzing en de opkomende economieën in Azië vragen volgens haar om actie, we moeten langer gaan werken, neen zeggen de bonden het draait om flexibiliteit.

Zit die flexibiliteit wel in onze Nederlandse genen? Dat valt te betwijfelen. Op het Filmfestival van Cannes kreeg de Mexicaanse Regisseur Reygadas de juryprijs voor zijn nieuwste film Stellet Licht. Hij brengt een streng religieuze gemeenschap in kaart, de Mennonieten. Genoemd naar de Friese priester Menno Simons, levend rond 1540 die voorvechter werd van de pacifistische doopsgezinden. Binnen deze hechte gemeenschap lijkt de tijd te hebben stilgestaan. Men spreekt daar in Mexico nog een soort Nederlands (Plautdietsch) en houdt strikt vast aan eeuwenoude tradities. De acteurs, deels echte Mennonieten, hebben na al die eeuwen nog steeds die typische Hollandse uitstraling, keihard werkend en sober.

Bianca deed zondag in St. Willibrord haar eerste communie. Een katholieke traditie, een stuk vrolijker dan bij de Mennonieten. Bianca mocht de jurk van haar dromen dragen, een prinsesje zijn. En veel cadeau’s ontvangen zoals een fiets, horloge, laptop en Wii's. Haar foto’s zijn speciaal gemaakt in de Efteling, de hele familie krijgt na de mis een grootse maaltijd voor geschoteld. Het mag wat kosten in deze afgesloten dorpsgemeenschap in Brabant. Dat doen ze al jaren, ook voor deze gemeenschap geldt dat er veel mag veranderen in deze wereld, deze katholieke familietraditie niet, een vanzelfsprekendheid voor de Willibrorders. Net zo vanzelfsprekend dat ze daar altijd keihard kunnen werken en fietsen.

Het lijkt er dus op dat de bonden het nog knap moeilijk gaan krijgen wanneer ze onze flexibiliteit gaan roemen, of zijn deze wat minder flexibel en hardwerkende gemeenschappen de uitzonderingen die de regel bevestigen? Dan kan van der Hoeven het nog knap moeilijk gaan krijgen om ons aan de 40-urige werkweek te krijgen. Komende Mei-maand kan ze haar slag slaan, dat is haar maand. Mei- Maand = Maria-Maand, dat is al eeuwen zo.

Trots

2008-04-10T00:33:00.006+02:00

De Duitse cultuur is veranderd, de Duitsers zijn veranderd. “De Duitsers worden minder Duits” las ik onlangs in de NRC. Toch hebben ze moeite trots te zijn op hun land. Bondskanselier Angela Merkel sluit zich aan bij die trend en heeft haar onmodieuze Oost Duitse verschijning van weleer inclusief bloempotkapsel onlangs vervangen door een opmerkelijk laag uitgesneden avondrobe. Zij lijkt al wel duidelijk trots op haar “Beiers“ voorkomen.

Het Duitse blonde meisje uit Berlijn dat naast me zat tijdens de open dag van de universiteit in Maastricht , stelde in vloeiend Engels haar vragen. Ze waren gericht aan de jonge, vlot Engels sprekende universiteitsmedewerker, zelf geboren en getogen in Duitsland. Neen ze ging niet naar de Humboldt Universiteit, ze koos bewust voor Maastricht. Een leuke meid die de muur niet meer heeft gekend. In niets die “ossi” of “wessi”, ook niet de Pruise hooghartigheid, gewoon een vlotte open Europese staatsburger.

Begin jaren tachtig, nog voor de val van de muur, werkte ik mee aan de start van de medische faculteit in Maastricht. De stad was in verval, de economie zat tegen, Annadal was een middelmatig ziekenhuis, mankeerde je iets ernstigs dan ging je naar Heerlen. Het AZM (Academisch Ziekenhuis Maastricht) was niet meer dan een klein bordje bevestigd op een oud pand op het Onze Lieve Vrouwe plein. Daar schuin tegen over, in de baseliek Onze Lieve Vrouw “Sterre der Zee”, hielden de talloze kaarsjes voor het Maria beeld het geloof in de toekomst levend.

Maastricht bezoeken is voor mij dus een soort thuiskomen. En zie nu; het aantal faculteiten is steving uitgebreid, een flink academisch ziekenhuis met een uitstekend congrescentrum en een zeer luxe winkelstad, met de modernste architectuur, passend bij het warme karakter van de stad. Waren we toen al blij als er studenten van buiten Limburg de collegebanken bevolkten, nu zit het vol met internationale studenten. Leuke studenten die de moeilijke beginjaren niet gekend hebben. Voor hen zijn stad en universiteit vol met traditie en internationaal aanzien. Maastricht is veranderd, de Maastrichtenaren zijn veranderd, maar ondanks al die Duitse studenten is de Franse sfeer gebleven. En dus waren ze al trots op hun stad en dat zijn ze gebleven.

Branding

2008-04-03T23:00:00.001+02:00

Slechts een smalle Noordzee scheidt ons van het Britse Koninkrijk. Toch spreken we een ander taaltje. Lopend langs de kustlijn rollen de golven op me af. Soms kunnen de aanrollende en teruggekaatste golven flink te keer gaan. Gelukkig beschermen de duinen ons tegen de branding, de heftige golfslagen. Dat voelt goed aan.

De golven van de consumptiemaatschappij rollen met steeds hoger tempo over ons heen. Als consument moeten we uit steeds grotere assortimenten kiezen. Bij modeketen “ZARA” hangen iedere vijf weken weer andere designs aan de rekken. Hoe groter het keuzeaanbod , hoe meer behoefte je hebt aan een leidraad.

Merknamen geven ons sturing in dit keuzegeweld. “VOLVO” staat voor veiligheid en “APPLE” voor design. Huismerken zijn weliswaar goedkoper, maar we willen best wat meer betalen voor A merken, wetend wat voor waar we in de kuip hebben. Om de tsunami van die talloze produkten te weerstaan zetten bedrijven in op het versterken van die merknamen. Dat is branding, op z’n Engels. De internationale goeroe op het gebied van “Branding” heeft me daar van de week helemaal over bijgepraat. Of hij wel kwaliteit heeft? Hij is geboren en getogen bij mij in de buurt, dat voelt gelijk goed aan.

DYNAMISCH

2008-03-27T16:13:00.001+01:00

Dynamiek, Zuid-Oost Azie staat er bol van. De hele dag, 24 op 24 uur, 7 dagen in de week draait de economie door, inclusief verkeersinfarcten. Trek maar een half uur uit om met een taxi het hotel aan de overkant van de straat te bereiken in het centrum van Bangkok. De autostroom staat continue vast.

Geheel de streek is dynamisch. De skyline van Singapore staat tot 2010 vol met honderd bouwkranen waar continue gewerkt wordt aan een nieuw casino. De talloze winkelcentra en gebouwen stralen een luxe uit, ongekend in de westerse wereld. Het geld moet rollen. Hoe hoger hoe mooier, dat geldt ook voor de Petronas towers in Kuala Lumpur. Vanuit een zeer ruime luxe zetel op een superdik tapijt geniet ik met een wijntje in de hand van het uitzicht vanuit de “petrolclub” ter hoogte van het bruggetje tussen beide torens. De oliebaronnen hebben het goed voor elkaar. Luxer zal ik het in mijn leven niet krijgen. De gastheer staat erop ons na afloop met zijn jaguar met chauffeur naar het hotel te brengen.

Hier in Europa doen we het een stuk rustiger aan en minder luxe. Toch heeft iedereen het druk. ’s Avonds om elf uur pak ik na een lange werkdag mijn fietsje in de Stationsstalling. Een lekke achterband, ook dat nog! Vervelend want na een kort nachtje moet ik voor zevenen weer de trein pakken. Na een minuutje of tien rijd ik met een geplakte band tevreden naar huis. Een bandenplakservice midden in de nacht, een bijzondere service door de stallingbewaker zo maar in Nederland. Geboren en getogen in Azië dat wel, zou het toch in de genen zitten?

Traditie

2008-03-13T23:51:00.003+01:00

Het nostalgische dorp bestaat soms nog, bijvoorbeeld Oirschot. Een statige kerk omgeven door een historisch plein, vol met klasse restaurantjes en leuke winkels. Een ideale locatie voor de traditionele uitvoering van het Stabat Mater, de klaagzang van Maria bij haar gestorven zoon aan het kruis. We konden dit keer genieten van de wereldpremiere van een moderne versie (schreeuwende koorleden) en van een traditionele uitvoering. De kerkbanken worden tijdens zo’n lange zit wel erg hard. Stilzitten is geboden, kuchen verboden vanwege de CD opname die tegelijkertijd plaatsvindt. De lijdensweg wordt er alleen maar echter van.

Uit de reacties tijdens de uitvoering blijkt dat veel van de bezoekers in de kerk, geen echte kerkgangers zijn. Het is zelfs de vraag of ze überhaupt het onderscheid tussen Pasen en Kerstmis kennen. Een treinmaat van mij gaat het daarom deze Goede Vrijdag eens wat anders aanpakken. Het publiek gaat zelf aan de bak.

Geen harde kerkbanken, geen gedwongen stilte. Geen kerk maar een poptempel heeft hij afgehuurd. Het publiek moet zich helemaal in het wit hullen en luidkeels de refreinen meezingen tijdens deze karaoke-versie van de musical Jesus Christ Superstar. Het is nu al een succes want er komt , net als bij de kruiziging zelf, voldoende volk op af. Hij heeft al vijf Jezussen, twee Maria Magdalena's, drie Judassen, zes apostelen en een serietje priesters ter beschikking. Saamhorigheidsgevoel kweken en tegelijkertijd het verhaal nog een keer vertellen. Een hedendaagse versie van de ‘beat-mis ’ met de jongerenkoren uit de 70-er jaren, dit keer niet in een kerk maar in een poptempel. Tradities zitten niet in gebouwen maar in mensen.

Onderscheiden

2008-03-06T22:57:00.001+01:00

Onderscheiden zit in de mens. Bij militairen is dat het duidelijkst. Tegenover mij zitten twee militairen allebei in het hetzelfde groen, de generaal heeft niet alleen een ander tekentje op de schouder, hij heeft ook een dubbel zo brede bies over zijn pantalon lopen dan de majoor naast hem. Ook de meisjes op de buitenlandse kostscholen zien er , ondanks hun uniform, toch allemaal iets anders uit. Is het niet de schoen , dan is het wel het sokje of het kettinkje. En kenners weten het verschil tussen een op maat gemaakt kostuum en een confectiepak.

Nu iedereen met allerlei IT apparaatjes rondloopt is ook daar behoefte aan onderscheid. Een Apple is als vorm wel mooi , maar te gewoontjes. EGO uit Den Bosch sprong in die markt en verkoopt laptops die eruit zien als een luxe tasje, passend bij de kleding. Speciaal voor Valentijn maakte EGO er één met een hart van Swarowski kristallen voor ‘slechts’ 8950 euro. Een protserige ding dat past in een milieu waar mensen zich overdadig onderscheiden, een bontjassen omgeving. Guus Hiddink, die ook niet vies is van het grote geld, heeft de ondernemer geïntroduceerd in Moskou, daar wordt de EGO al in 17 winkels verkocht, al dan niet in bont.

Toch is al dat onderscheiden uiteindelijk een uiting van sociaal gedrag. Onderscheiden om er bij te horen, bij de eigen groep. Mensen blijven sociale wezens, al lijken we een voorkeur te hebben voor gelijkgestemden. Terwijl diversiteit nu juist zo inspirerend kan zijn. Meer onderscheiden zal ons allen meer verblijden.

Talent

2008-02-28T21:56:00.006+01:00

Alles wat eenmaal op internet is gezet, kan er nooit meer af. Vele mensen zetten hun lief en leed op diverse sites. Van vakantiefoto’s en cv’s tot erotische filmpjes op you - tube. Niet beseffend dat over 50 jaar het lieve jonge kleinkind nog steeds de vieze filmpjes van oma en haar vriendjes boven water kan toveren.

In de loop der tijd lanceren we talloze ideeën , doen uitspraken over de toekomst en sluiten weddenschappen af. Vaak wordt vergeten van wie we een idee gejat hebben of kan een uitspraak uit het verleden niet mee gestaafd worden. Zo voorspelde ik op de afstudeer tentoonstelling van Marlies Dekkers , haar een grote toekomst. Bewijs van die uitspraak heb ik echter niet.

Mirte, net zestien, is een leuke vriendin van één mijn dochters. Ik ken haar al een aantal jaren, we mogen elkaar graag pesten. Net als vele jonge meisjes wil ze al een tijdje mannequin worden. Ik voorspel dat ze dat gaat lukken en dat ze zelfs de cover gaat halen van toonaangevende internationale glozzy tijdschriften. Zo dat staat en het is de komende 10 jaar nog steeds te staven. Wedje leggen?

Wonderen

2008-02-21T10:25:00.002+01:00

Nederlandse voetballers doen het goed in Spanje. Na een tijdje zijn de spelers toe aan een nieuwe carrierestap en worden trainer . Eerst in Nederland, maar Spanje blijft trekken. De stap van PSV naar Valencia was voor trainer Koeman dus een heel aantrekkelijke en makkelijke want Eindhoven heeft een directe vliegverbinding met Valencia.

Spanje, ook Valencia, heeft de laatste decennia laten zien zeer goed in staat te zijn voor zichzelf te kunnen zorgen. Flink wat Europese subsidie hielp daar natuurlijk bij. Na de zoveelste overstroming van de stad werd hard afgerekend met de natuurlijke rivierloop, de rivier werd verlegd en de rivierbedding viel voor eeuwig droog. Daar hadden ze geen Nederlandse waterdeskundige voor nodig.

Het blijft een genot om op een zaterdag, midden in februari, in de zon even languit op het strand van Valencia te liggen. Even uitrusten en nagenieten van de hypermoderne imposante architectuur die in de rivierbedding is nedergedaald. De plaatselijke architect Calatrava, heeft als een hedendaagse Gaudi, een reeks architectonische wereldwonderen geschapen. Een stad voor kunsten en wetenschap. Zo heeft één van de gebouwen niet alleen de vorm van een oog, het kan zich ook openen als een oog.

In Amsterdam zijn de successen van Ajax al jaren opgedroogd. Ook de kas is leeg. Vanuit Spanje is het plaatselijke voetbaltalent JC als verlosser nedergedaald om Ajax weer kampioen te maken van Nederland. Nu zelfs NAC Breda tweede staat in de competitie lijkt dat geen echt wereldwonder. Voor wereldwonderen moet je tegenwoordig elders zijn, zoals in Spanje.

HART

2008-02-14T22:14:00.002+01:00

Met Valentijn laten we het hart spreken, zo wil althans de commercie ons doen geloven. Ruim 18% van de Nederlanders zou volgens het grote Valentijnsonderzoek van het blad Metro een Valentijnskaart gestuurd hebben aan iemand anders dan zijn of haar partner. Bijzonder veel Nederlanders schijnen een kaartje te versturen, een veel groter aantal zal teleurstellend hun brievenbus leeg zien blijven. De post is er blij mee, want die hebben toch al te maken met een drastische daling van de posthoeveelheid.

Cardiologen laten het hart mede spreken via wetenschappelijk onderzoek, research gericht op levensverlenging of verbetering van kwaliteit van leven. Cardioloog Pim van Lommel baart opzien met zijn wetenschappelijk onderzoek naar de wens om dood te blijven. Zijn bestseller roept natuurlijk vragen op. Toch blijkt uit zijn studie dat veel mensen met bijna-dood ervaring liever in de tunnels des doods waren gebleven, dan er op het laatste moment weer uitgetrokken te worden door een reanimatie.

Na de bijna dood ervaring staan mensen geheel anders in het leven, niet meer het jachtige bestaan, geen angst meer voor de dood, meer één met de natuur. Het gevoel overheerst. Het hart spreekt, maar de voorkeur gaat vaak niet meer uit naar degene van vroeger. Ruim 70% van de ‘bijna dood’ mensen komen in een scheiding terecht. Is gelijk weer duidelijk waar die grote aantallen Valentijnskaarten vandaan komen.

Angels

2008-02-07T22:46:00.002+01:00

Vanwege Carnaval moet het cafe weer opgepoetst worden. De arbeidsvitaminen, verzorgd door de beschermengelen klonken hemels.

Voor iedereen die me wil zingen de tekst:
Gloria etc. (2x)
Engelkes door het luchtruim zwevend
Drinken blij het bier gebracht
Van het bier dat ons doet leven
we weten dat een kater wacht
Gloria etc. 2x

Wij zuipen blij en wonderklare
Binnen is het heet en droog
En alle gasten die er waren
Proosten met hun glas omhoog
Gloria etc. (2x)

dun gouwen engel

PSYCHOTHERAPIE

2008-01-31T22:15:00.000+01:00

De reguliere zorg is voor velen de weg wanneer het tegenzit met de gezondheid. Daarnaast worden talloze manieren gebruikt om van de kwalen af te komen of ze te voorkomen. Vaak meer geestelijk dan lichamelijk ingesteld. Een kaars opsteken in Lourdes is zo'n voorbeeld, de bedevaart wordt zelfs door de zorgverzekeraar betaald.

De reguliere geestelijke zorg zet soms intensieve psychotherapie in om het geestelijk welbevinden weer op orde te krijgen. Psychiater Paul Dingemans ziet ook wel alternatieve mogelijkheden. Carnaval is volgens hem een heilzaam feest, even ontsnappen aan de waan van alledag, de dagelijkse sleur en sores vergeten. Het feest heeft aspecten van een intensieve psychotherapie. Individuele (verkleden) en groepsactiviteiten, massaal beleven (samen zingen, hossen en lallen), psychodramatische momenten (met prinsen en narren) en veel creativiteit.

Terwijl de helft van Nederland ongezond voor de tv hangt om naar “Boer zoekt Vrouw” te kijken, trekt de zuidelijke helft een boerenkieltje aan en gaat actief zelf zoeken. Een stuk leuker en beter voor het welbevinden. Financieel wat armer zolang Lourdes wel en Carnaval niet vergoed wordt. Aan het eind misschien een kater, maar wel geestelijk gezonder.

Roem

2008-01-24T22:29:00.002+01:00

Wat kun je met roem? Indruk maken, maar op wie. De naam van mijn buurtgenoot stond die week prominent vermeld in de krant op de verjaardagslijst tussen andere Bekende Nederlanders. Er stond niet bij dat hij in zijn dooie eentje op de ski’s stond, relatie net naar de knoppen, maar de wintersport was al geboekt.

Stom toevallig schoven andere buurtgenoten net voorbij over de piste. Hun recalcitrante puberkid lag nukkend in bed. Hij kende het stel slechts van vluchtige contacten bij het buiten zetten van de kliko. Knappe aardige vrouw, maar helaas niet jong genoeg voor een swingend contact, wel een leuk stel om de eenzaamheid te doorbreken.

De volgende dag stonden ze met z'n allen bij de ski-lift, inclusief zoonlief. Hij was toch maar uit bed gekomen, want bij zijn vrienden kan hij natuurlijk wel indruk maken met zo’n verhaal, skiën met een sportieve BN-er. Samen gleden ze vlotjes over de zwarte pistes. Ouders tevreden en eenzame BN-er tevreden. Stroven uit liedjes van Guus Meeuwis schoten me te binnen bij het verhaal. “Geef mij nu de angst, ik geef je er hoop voor terug” en “geef mij het gevoel dat ik er weer bij hoor vandaag”.

Guus zat laatst naast ons tafeltje in de vertrekhal op het vliegveld. Mijn kids zijn niet zo nukkig op vakantie. Het bleef bij de uitwisseling van “Blikken in de ogen” dat was genoeg om “ elkaar een dienst te bewijzen”. Guus is ook BN-er, maar eentje die kan leven zonder roem, gewoon een zelf gesmeerde boterham nuttigen, dat is een “ Wereld van verschil”.

Geheim

2008-01-17T22:23:00.000+01:00

De top 10 boekenlijst ligt bij de boekshop in het station voor het grijpen. Op deze AKO-lijst prijkt al een tijdje 'the secret' van Rhonda Byrne. Volgens de schrijfster is alles energie, gedachten kunnen dingen worden mits je daar ook in gelooft en gevoelens voor toont. Je wereld is dus maakbaar, al maakt de geest geen onderscheid tussen positieve en negatieve dingen. Vaak denken aan gevreesde dingen roept ze op.

De voetgangers doken ineens op uit de haakse bocht in het fietserstunneltje. Uitwijkend gleed de fiets soepeltjes over het bevroren plasje in de binnenbocht. Nadenkend over wat had kunnen gebeuren passeerde ik de dag erop extra voorzichtig dezelfde plek. Veel te traag fietsend, extra remmend, schoof de fiets in een flits onder me uit. De salto mortale eindigde met een felle klap van het hoofd op de stoeptegels.

Met een flink blauw oog en schaafwonden op de wang de feestdagen vieren roept steevast reacties op. Ook ruzie gehad met de partner? Kan goed, want na de kersttijd is het aantal echtscheidingen flink gestegen. Of toch een kwestie van energie oproepen met de verkeerde gedachten? Zo'n blauw oog blijft toch altijd geheimzinnig.

Voornemen

2008-01-10T21:21:00.000+01:00

Vroeger waren de winkels de eerste dag van het jaar dicht om de voorraad te tellen, te “balansen”. De financiële balans moest immers per 1 januari worden opgemaakt. In het computertijdperk is de voorraad continue in beeld, alleen de digibeten onder de winkeliers “balansen” nog handmatig.

Goede voornemens aan het begin van het jaar maken, betekent vaak afslanken. Minder innemen wordt het voornemen, ieder pondje gaat immers door het mondje. In de loop van de laatste maanden van het jaar zijn de vetrolletjes ongewild wat toegenomen. De oude kledingmaten zitten iets te krap. Teveel eten, drank en snoep ingenomen , te weinig geSonjaBakkert.

Wekelijks stunten Aldi en de Lidl met scherp geprijsde luxe goederen. Vaak aardige prijs–kwaliteit verhoudingen voor de betere seizoensgebonden producten naast de scherpgeprijsde artikelen in de lagere marktsegmenten. Ditmaal een transparante weegschaal voor een scherpe prijs. Ideaal, want onze oude weegschaal gaf steeds een ander gewicht aan, iets naar voren hellen scheelde al gauw een kilo. De nieuwe Aldi weegschaal is echter iets te transparant, gelijk is iedereen bij ons in huis drie kilo zwaarder geworden in het nieuwe jaar. Dat tikt flink aan bij het berekenen van de Body Mass index. De nieuwe weegschaal doet terugverlangen naar het oude streefgewicht. Een extra stimulans om tot actie over te gaan.

De kranten spelen natuurlijk ook handig in op onze afvalwens. Volgens het krantenartikel levert het overslaan van maaltijden niet alleen minder kilo’s op, het is ook risico vol. Een keer niet eten en later op de dag in één keer evenveel calorieën naar binnen werken is verkeerd. Het om de dag overslaan van een maaltijd is echter wel gunstig. Ideaal om je gewicht in balans te brengen met je energieverbruik, volgens het voedingscentrum. Het ‘balansdag’ dieet leidt tot 8 % gewichtsverlies en lagere cholesterol niveaus.

Afwachten of dit nieuwe “balansen” gaat werken, of wordt het straks toch oud “balansen”? Kilo’s tellen en constateren dat de vetvoorraad is toegenomen. Zijn we met oud en nieuw toch weer in balans.

Roeping

2007-12-20T14:59:00.000+01:00

Een flinke ruzie kan op termijn wellicht goed uitpakken, het is toch uit liefde dat we samen kunnen en willen leven. Niet alleen een liefde voor de mens , maar ook voor de natuur. Doen we dat niet, dan houdt het leven op.

Een puur materialistische invulling van het leven , slecht voor het klimaat, lijkt ons allen steeds minder te bekoren. Bedrijven strijden om het hardst zo groen mogelijk te produceren. Zo kunnen ze vast blijven houden aan productiegroei als doel om te leven, hoe meer producten hoe gelukkiger we worden. Een materieel gedrag passend bij het "what's in for me" principe van de jaren 90. Een generatie die van alles moet; beide partners een uitdagende baan, quality-time, leuke kinderen en een leuk (duur) 30-jaren huis. Hoe meer we consumeren, hoe gelukkiger we toch worden?

De jeugd van vandaag weet wel beter. Opgevoed met internet, tmf en ipod zijn ze uitstekend in staat om talloze activiteiten tegelijk uit te voeren. Het gaat ze ogenschijnlijk allemaal makkelijk af. Stress krijgen ze er niet meer van .Toch kiest deze jeugd bewust voor een minder materiele toekomst. Ze kiezen voor de Alpha wetenschappen zoals psychologie, filosofie en sociologie. De diepere waarden van het leven trekt hen.

De jongste generatie kiest voor minder individualisme en meer sociale cohesie en collectiviteit. Het ouderlijk huis is een warm nest. Kwaliteit van het leven is belangrijker dan geld. Ze schamen zich er niet voor een taak in het leven te volbrengen, streven een maatschappelijke (arts, verpleegster, journalist) of geestelijk roeping na. Het idee van een roeping is de laatste decennia sterk afgenomen, maar zij gaan er weer voor.

Het kan geen toeval zijn dat in korte tijd 3 toneelstukken in première gaan over religie, over mensen die in het moderne West Europa proberen te geloven. Een taboe. Over mensen die in religie en levensovertuiging houvast zoeken. Het delen van dat gezamenlijk geloven voelt voor hen als een thuiskomen. Europeanen gaan zoeken naar een intense ervaring voor de ziel en proberen daarbij te leren van andere culturen. "Ik ben die ik ben", maar dan wel de ik , de liefde, beleven in de groep, de samenleving. Zonder die naaste is het eigen leven immers zinloos, je kunt zelfs geen ruzie maken.

Ik wens u en de uwen een inspirerend en liefdevol kerstfeest toe en een gelukkig nieuwjaar.

Zweden

2007-12-13T15:00:00.000+01:00

Een donkere kamer van 10m2 in een vervallen huis in de enige optie, soms kom je er niet onderuit als student om te verhuizen. Snel een eigen gezellig plekje maken is dan niet makkelijk. Buiten is de gezelligheid dit weekend vooral te vinden op de vele kerstmarkten. Je vindt er weinig stichtelijke woorden, vooral veel prullaria. Volwassenen vinden het geen enkel probleem rond te lopen plastic geweien met led lampjes. Met enkel kerstlichtjes kun je helaas geen kamer inrichten.

Verhuizen betekent spulletjes kopen en dan is IKEA toch wel handig. Een Zweedse winkel die er overal hetzelfde uitziet en overal vol is met klanten. Ook deze keer bij IKEA in Brussel. Mensen komen met gelukkige gezichten uit de winkel, als ze tenminste niet hebben mis gegrepen in het magazijn. In hun enthousiasme denken ze iets groter te wonen dan werkelijk het geval is en kopen teveel en te groot. Dit weekend zelfs ook nog een mooie kerstboom. De vrouw merkt op de parkeerplaats dat de mooie net gekochte kerstboom, toch wel erg groot is voor de bagageruimte van haar autootje. Er steekt zo’n twee meter boom uit.

De Zweden hadden lange tijd de hoogste percentages zelfmoorden, maar dat percentage daalt. Een Franse socioloog schreef volgens Jan Blokker ooit: „Zuidelijke volkeren doden elkaar, noordelijke doden zichzelf”. Die tijd lijkt voorbij want de Zweden kwamen uit een onderzoek van de Cambridge University onder bewoners van vijftien Europese landen nu als gelukkigsten naar voren. Qua geluk scoren de Zweden 7,9 (EU: 7,6; Nederland staat op de vijfde plaats met 7,7). Heeft IKEA de Zweden gelukkig gemaakt? De materialen van hout zijn licht en dat is in het donkere Zweden wel zo makkelijk, dat beurt op . Voor de omzet van IKEA is het lucratief dat de Zweden vaker (45 procent) scheiden dan Nederlanders(38 procent). Jammer genoeg voor IKEA daalt dat het echtscheidingspercentage in Zweden.

De wereldbewoner wil ook gelukkig zijn en koopt massaal de woonspulletjes bij de Zweedse winkel. Ook mijn dochter heeft de duisternis verdreven met een lichte kamer en een echt bed. De volgende ochtend belt ze enthousiast op, ‘pap ik heb heerlijk geslapen, lekker weer een eigen plekje’. Zouden die Zweedse producten echt gelukkig maken of komt na de zonnige midzomernacht toch weer een lange periode donkere winternachten?

Klantgericht

2007-12-06T16:19:00.000+01:00

Mijn dochter leert op de hotelschool van alles rond gastvrijheid, zo klantgericht mogelijk handelen. Ze loopt nu stage in een hotel en leert het in de dagelijkse praktijk toepassen. Zo ook met Sinterklaas, je leert de gasten dan iets van de Nederlandse cultuur. Ze mogen 's avonds hun schoen op de gang zetten, niet om te worden gepoetst maar om een cadeautje te krijgen. Een heel moderne aanpak, alleen snappen de Chinese gasten het verhaal niet helemaal. Ze willen die Sinterklaas graag in levende lijve zien en blijven posten bij hun deur.

Wij vieren zelfs tweemaal Sinterklaas. Een feestje met de complete familie is niet makkelijk te organiseren, doen we het nog wel of toch maar niet. Wie wil daar nog meer door gaan? Nou de kleinkinderen wilden niet van zo'n festijn af en zo zat toch iedereen, zo'n twintig man, rond de tafel. Geen gedichten, maar een Sinterklaas spel. Toch mis je dan de gedichten.

Op traditionele wijze op Sinterklaasavond met het gezin pakjes, surprises en gedichten. Een heidens karwei om al die gedichten te schrijven. O zo leuk om op een leuke wijze toch liefde te tonen in het gedicht dat je schrijft. Met af en toe een kritische noot. Zo gingen de gedichten natuurlijk ook over de opleiding op de hotelschool. De nette pakjes en de klantgerichtheid, waar we thuis zo weinig van merken.

Het heerlijk avondje is de volgende dag abrupt weer verdwenen, de Sint is nergens meer te zien. 's Morgens smst mijn dochter vanuit het hotel dat iemand voor het hotel is vermoord. Die vorm van op de klant richten leert ze niet op school.

Laks

2007-11-29T16:43:00.000+01:00

Door een lerarentekort staken scholieren voor kwali-tijd in plaats van kwantiteit. Een gevolg van laks gedrag van de babyboom generatie leraren. De toenmalige forse bezuinigingen in het onderwijs werden door de vakbond van leraren afgewenteld op de instromende jonge collega's. De zittende leraren behielden hun ruime salaris. Het was ook de tijd dat je moeilijk aan een baan kon komen. Na tijden solliciteren kon mijn zwager een baan vinden als gymnastiekdocent. De interesse in het vak leraar nam af en nu zitten we na vele jaren met een tekort aan leraren.

In een zaal vol met grijze koppen, oudere werkgevers, roerde de jeugdige voorzitter van de jonge werkgevers het thema van solidariteit tussen de generaties aan. De babyboomgeneratie pensioneert en is de krimpende beroepsbevolking nog bereid bij te dragen aan de uitwassende vergrijzing? Hij zag het somber in, want de jeugdige generatie kiest voor het "what's in for me" principe. Een generatie die van alles moet; beide partners een uitdagende baan, quality-time, leuke kinderen en een leuk (duur) 30-jaren huis. Niet een generatie die gelijk klaar staat om op te treden als mantelzorger. Dat is jammer als je als oudere zorg nodig hebt, maar was de babyboom ook niet een generatie die vooral goed voor zichzelf zorgde?

Er is hoop want de jongste generatie kiest voor sociale cohesie, de gezinsbinding is belangrijk, individualisme is over. Het ouderlijk huis is een warm nest. Kwaliteit van het leven is belangrijker dan geld. Vandaar dat de scholieren nu staken om beter onderwijs, onder leiding van Sywert van Lienden, de jeugdige zeer wel bespraakte voorzitter van hun actiecomité. Sywert imponeert kamerleden, ambtenaren en mediavertegenwoordigers, maar moeder en docent maken zich zorgen of hij de sets van 5 VWO wel haalt. Wat een leerervaring toch? Maar ja, je wilt als school toch ook wel even profiteren van de media-aandacht rond één van je leerlingen. En laat mijn zwager nou net naast zijn uurtjes gymnastiek, ook nog verantwoordelijk zijn voor de PR van Sywert's school. Heeft hij uiteindelijk toch nog baat bij het lakse gedrag toentertijd van zijn nu reeds gepensioneerde collega's.

Uit

2007-11-22T00:42:00.000+01:00

Is het uit, of toch niet? Vlinders in de buik, rode koontjes en heimelijke afspraakjes, je had verkering.

'Het is aan' durfde je pas na een tijdje te erkennen. Na een poos was het uit. Je zag elkaar van de ene op de andere dag niet meer. Vaak knallend en vol tranen uit elkaar. Compleet uit het oog verloren.

Heden ten dage lijkt dat bij mijn kinderen anders te gaan. De mobiel rinkelt continue van de vele belletjes en sms-jes. Al zijn het nog niet de honderden smsjes per maand, die hun vriendinnen met hun vriendjes uitwisselen. Al snel komen vreemde gezichten slapen. Alles lekker samen doen. En dat is het uit, maar nog niet over, ze blijven vrienden en ook nog slapen. Niks geen knallen, redelijk beheerste emotie, ze drijven als het ware langzaam uit elkaar.

Jeugdvriendschappen zijn er om te koesteren. Nieuwe aanhang wringt zich daar tussen, dat kan goed en minder goed uitpakken. Het gaat snel verkeerd als het niet klikt tussen jouw nieuwe liefje en je jeugdvriend, of andersom. Jeugdvriendenschappen verdwijnen daardoor uit beeld of je ontloopt elkaar.

Na heel wat jaren tref je het stel op een feestje. Ontlopen kan niet meer, toch het gesprek maar openen en de oorzaak van de wrijving er uit gooien. En dan is er ineens ruimte voor positieve emoties. Het hoge woord is er uit, straks is het misschien wel weer aan.

Natuur

2007-11-15T00:43:00.000+01:00

Je kunt jaren en jaren geïnformeerd worden via tv, boeken en kranten, het weegt vaak niet op tegen de eigen ervaring, als is het maar één minuut.

Landend op een verder leeg vliegveld Zanderij in Suriname zijn de indrukken gelijk anders dan je verwachting. Je eigen ogen vallen toch op andere zaken dan in de boekjes staat. Na 9 uur vliegen loop je in een tropenklimaat over typisch Nederlandse stoeptegels en langs een Heras hekwerk uit Oirschot. Gelijk al een gemoedelijke sfeer en zeer vriendelijke en vrolijke mensen die accentloos Randstad Nederlands spreken. Nederlandse dingen in de tropen maar geen Nederland, niet echt Zuid Amerikaans, meer Carabian sfeer met een typisch Surinaamse invulling.

Suriname, waarvan de helft van de inwoners in Paramaribo woont lijkt haast een Risk spel in levende lijve met 400.000 spelers. Een dorp en tegelijk een land, een speler op het wereldtoneel, wethouders zijn hier minister, de burgemeester is president.

Het wordt later duidelijk waarom zo vaak het oude ANWB wegwijzer bord op Zanderij wordt gefotografeerd, het is namelijk één van de weinige richtingborden. Op geen enkel ander kruispunt zie je welke route je moet nemen. Ieder kent en gaat zijn eigen weg. Met een tropisch tempo, vrolijk en met behoud van zijn eigen culturele achtergrond.

In het dorpje Groningen ervaar je de invloed van moeder aarde. Zuster Corry uit Het Nederlandse Waspik runt samen met de pater een kostschool. De school is afgebrand, de kinderen zijn vertrokken, de katholieke kerk is verlaten. Alles komt en gaat, lijkt het motto. Aan de rechter oever van de brede Saramacca rivier lagen vroeger de plantages, na 40 jaar is het weer geheel oerwoud. De natuur in de tropen staat grondontwikkeling toe, maar neemt ook weer terug, de natuur heeft de tijd. Jammer dat de mens daar te makkelijk omgaat in streken waar de natuur zo overweldigend is. Petflessen, blikjes en allerlei andere restanten van de consumptiemaatschap worden achteloos weggeworpen. Spullen die de natuur niet zo makkelijk verteerd.

Er gaat niets boven Groningen, is de reclame uiting van de Nederlandse provincie. In het Surinaamse Groningen gaat de natuur overduidelijk uiteindelijk boven de mens. In Suriname kun je optimaal van deze natuur genieten, al is dat mensenleven slechts minder dan een tel in de ervaring van moeder aarde.

vrede

2007-10-25T21:04:00.000+02:00

Al Gore heeft de Nobelprijs voor de vrede gewonnen voor zijn milieu inspanningen. Een voorbeeld van global thinking.

Tegelijkertijd zien we een bijzondere vorm van acting local. Hoe meer Europa één wordt, hoe sterker de behoefte bij sommigen om hun eigen cultuur te bevestigen. Een tijdje geleden vond men het nog leuk dat een buitenstaander z'n uiterste best deed om een vreemde taal te spreken. Thans is men reuze alert op de kleinst mogelijke verspreking van de vreemdeling, ter bevestiging van zijn anders zijn. Virtuele muren worden opgetrokken rondom de eigen cultuur. Het lijkt een kwestie van tijd dat de virtualiteit een fysieke vorm krijgt.

De heftige reacties op de opmerkingen van prinses Maxima over de multiculturele samenleving spreken boekdelen. Zelfs de uiterlijke schoonheid van de prinses wint het niet meer van haar vreemdelingenschap. De innerlijke schoonheid van haar gedachten over het samen leven van diverse culturen botst met het idee van anderen dat culturen niet mogen integreren. Niet samen, maar hooguit een naast elkaar leven.

Sommigen willen extra trots zijn op hun eigen cultuur, maar lijken weinig acht te slaan op de grondvesten van die eigen cultuur. Europa is gebaseerd op joodse, christelijke en humanistische normen en waarden. God is liefde en Liefde is liefde voor elkaar; ongeacht ras, geslacht of stand. Die basis onder onze beschaving lijkt te scheuren en die beschaving is al een dun vernis laagje. Voor de verschrikkelijke gevolgen daarvan hoeven we maar een dagje te rijden, naar het voormalige Joegoslavië. Daar kunnen we als Europeanen toch verre van trots op zijn.

Wie gaat straks voorkomen dat op het Europese continent een moderne stammenoorlog uitbreekt tussen de diverse culturen? Die persoon verdient de echte vredesprijs.

uitvoering

2007-10-18T21:05:00.000+02:00

Het is de gruwel van iedere musicus, tijdens de uitvoering breekt een snaar van je instrument. Tijdens de voorbereiding heb je overal aan gedacht. De partituur uitgebreid bestudeerd, talloze malen geoefend, de zaal van te voren bekeken, je instrument nog een keer gestemd, programma doorgenomen en op tijd naar bed gegaan.

En dan toch, net in het moeilijkste gedeelte van je muziekstuk, wanneer het net iets stroever verloopt dan je wenst, geschiedt het onvermijdelijke; je snaar breekt. Een onmogelijk moment, je wilde net de volgende passage gebruiken om weer lekker in je ritme te komen.

Het liefst zak je door de vloer, maar alle aandacht is op jou gericht. Je moet verder, maar geheel verbloemen kan niet. Je probeert jezelf terug te vinden, terwijl je tegelijkertijd als het ware uit je zelf treedt. Je ziet jezelf bij de horde liggen op de grond. Allemaal fracties van seconden, die uren lijken te duren.

Strompelend pak je de draad op. Je wilt toch nog vlotjes over de finish komen, ook al is het een beroerde eindtijd. Gelukkig heb je ook geleerd je kruit niet aan het begin geheel te verschieten en gelijkelijk over de uitvoering te verdelen. De geplande uitsmijter helpt je over de uitglijder heen te komen in plaats van strompelend de finish te bereiken.

Het vervelende gevoel blijft, maar hartverwarmend is de reactie van die musici en sporters die het gevoel zelf zo goed kennen. Volop getraind en toch gestruind. Ze weten jouw gevoelige snaar te raken waardoor je toch weer de draad oppakt. Dat ultieme gevoel blijft trekken, eens zal de uitvoering perfect zijn.

Angsten

2007-10-11T22:23:00.000+02:00

Zo'n 800,000 Nederlanders zijn bang voor de tandarts. Zo bang dat ze hun tanden niet regelmatig laten controleren. Als ze het niet meer uithouden van de pijn, moeten ze wel. Ze moeten dan eerst via een trainingsprogramma wennen aan het piepende geluid van de boor, voordat de echte drilboor kan gaan draaien in de ontstoken tand.

Een bezoek aan de tandarts is ook voor mij geen feest. Al kan ik wel tegen boren zonder verdoving. Liever wat pijn dan zo'n spierloos gevoel. Rode peper gaat ons uitkomst brengen, althans als we daarop hetzelfde reageren als muizen. Verdoving in combinatie met rode peper houdt de spieren actief en verdooft de zenuwen. Maar zover is het nog niet.

Mijn vrouwelijke tandarts is een kei in gaatjes vullen. Tandartsen beoefenen die kunst ook buiten hun beroep. Zo heeft mijn tandarts handicap 3 bij golven. Voor de niet - golvers; dan kun je extreem goed een balletje in het putje slaan. Bij een wortelkanaal behandeling is een misslag heel pijnlijk, bij zo'n goed puttende professional is de kans daarop wat kleiner. De rekening ligt altijd snel op de mat, praatjes vullen immers geen gaatjes, de pittige nota's wel. Zo'n golfdrive kost natuurlijk een flinke duit.

De nota bedragen zijn altijd nog minder dan die van de orthodontist. Is rechtzetten zoveel moeilijker dan gaatjes vullen? Of kennen orthodontisten grotere angsten dan tandartsen ..... voor een saldotekort. Zo heeft iedereen recht op angsten, niet alleen de patiënt ook de behandelaar.

Vliegen

2007-10-04T22:24:00.000+02:00

De zoon van een vriend heeft een baan, voor papa een pak van zijn hart. Hij is aangenomen bij een luchtvaartmaatschappij. Wel moet hij nog op eigen kosten voor € 35.000 trainen op een flightsimulator, een speciale training doelgericht op het vliegtuigtype waarop hij straks mag vliegen. De algemene pilotentraining had al € 85.000 gekost. Leren vliegen is duur en die centjes moeten de leerling piloten zelf ophoesten, vandaar hun aardige salaris.

In de loop der jaren is de glamour rondom vliegen geheel verdwenen. Het is een vechtmarkt geworden, waar alles draait om veiligheid en kostenreductie. Je moet uren van te voren aanwezig zijn, het vliegtuig moet op tijd vertrekken anders moet er flink betaald worden voor een ' slot'. Gisteren ben ik uiteindelijk toch te laat vertrokken, de co-piloot bleek nog op een vertraagde vlucht te zitten. Het lijkt de NS wel, vertraging vanwege logistieke problemen.

Opgevouwen tussen de twee stoelen kun je vervolgens voor veel geld een glaasje jus d'orange kopen. Het gaat steeds meer op vee-transport lijken. Al is de glamour geheel verdwenen, toch blijft het bijzonder om zo ineens in een andere cultuur te ploffen. Wat dat betreft blijft vliegen bijzonder. Vroeger zou je graag piloot zijn geworden, nu kun je gelukkig zijn met een baan waar je af en toe mag vliegen. Een topsalaris is niet meer noodzakelijk, een treinretourtje Groningen is vaak duurder dan een vluchtje in Europa. Met die lage kosten is echter ook het genot weggesneden. Misschien toch maar weer terug naar de Zeppelin tijd? Hij vliegt wat trager, maar de bruto-vliegtijd zal niet veel langer zijn dan een vliegtuig. De pilotencursus zal in ieder geval een heel stuk goedkoper zijn.

Zegeltjes

2007-09-27T11:55:00.000+02:00

Haar eerste centrifuge kocht mijn moeder met de zegeltjes van de Centra, voorloper van Super de Boer.

De detailhandel, de retail-industrie in modern taalgebruik, is met de tijd meegegaan. Nu kopen, volgend jaar pas betalen! Auto's, keukens, banken en andere dure goederen worden inclusief kredietfinanciering aangeboden. De schijn wordt opgehouden dat je dan 0 % rente betaalt. De winkelier zorgt voor de spullen en regelt het geld, het kan niet makkelijker.

Gezondheidszorg moet commerciëler volgens de minister, moet leren van het bedrijfsleven. Jay Moore past het winkeliertrucje toe op de medische sector via www. myfreeimplants.com. Mannen kunnen voor $ 1,20 per berichtje e-mailen met vrouwen die nieuwe borsten willen. Per e-mail spaart de vrouw $1, heeft ze genoeg gespaard dan wordt het spaarsaldo rechtstreeks over gemaakt naar de plastisch chirurg. De vrouwen moeten slim communiceren met de mannen om ze aan het e-mailen houden. Jay houdt er dik geld aan over; $0,20 per e-mail, rente over het spaarsaldo en korting bedingen bij de plastisch chirurg.

Internet is een prachtig communicatie -medium. De sex industrie heeft in de beginjaren van internet veel geld en energie gestopt in de technische en esthetische ontwikkeling van de internetsoftware. Dat wil niet gelijk zeggen dat we alles moeten kopiëren uit die hoek. Verbieden is op internet echter moeilijk. Handel laat zich niet makkelijk stoppen als er geld verdiend kan worden. Zo had de Baya- Beach Club vrij veel publiciteit met 325 vrouwen die zich hadden aangemeld voor de ’borstverloting’. Clubs kun je als het moet nog sluiten en verzegelen. Zijn die zegels tenminste nog ergens goed voor.

MUP

2007-09-20T01:02:00.000+02:00

Een dikke zaterdagkrant, zoals die van de NRC levert soms onverwachte inzichten op. In mijn vriendenkring ben ik omgeven met MUP-pers, lees ik. Nog niet gehoord van de MUP? Het is geen familie van de Muppets, MUP staat voor midlife urban professional. De mup is al wat ouder, maar een nieuw begrip. De MUP is geboren net achter de babyboom, zo tussen 1955 en 1963, relatief hoog opgeleid en een wat idealistische opvatting over carrièreplanning: werk boven inkomen.

Mijn leeftijdsgenoten zijn beklagenswaardig. Ze worden geminacht door de vrijgevochten babyboomers voor hen en de eerste pilgeneratie na hen. Te jong voor pensionering en te oud voor een compleet nieuwe carrière. Betalend voor de VUT en andere regelingen , maar als de MUP er van kan gaan profiteren zijn de regelingen afgeschaft. Een generatie die wel een nieuwe stap wil zetten, maar niet durft.

Je zou bijna medelijden krijgen, gelukkig verderop in de krant lees ik dat voor de vrouwelijke Muppen het er minder triest uit ziet. Althans, volgens Joyce Roodnat in haar stijlgids voor vrouwen van boven de veertig . Voor vrouwen op leeftijd wordt het leven elk jaar leuker. Vrouwen worden dan meestal sterker en interessanter. En, als ze daar zin in hebben, mooier. Vrouwen verwachtten het niet toen ze 40 werden, maar ook op hun 50ste is het nog zo: ze blijven begeerlijk. Ze merken het aan de manier waarop mannen naar ze kijken, aan hun grapjes, aan hun hartelijkheid. Hij moet niks en zij ook niet. Er is weinig beter voor een goed humeur dan flirten. Noem je vetrollen love handles en heb vrede met je gewicht en neem het uiterlijk voor lief.

Ouder worden heeft een negatieve lading. Ouderdom komt met gebreken, luidt het spreekwoord.Of zoals Mark Twain zegt: "Het zou oneindig veel leuker zijn als je op je tachtigste geboren werd en langzaam achttien zou worden". Zou iedereen dan oud willen zijn? Acceptatie van je leeftijd lijkt het beste. “There’s nothing tragic about being fifty. Not unless you’re trying to be twenty-five.”

LERARENTEKORT

2007-09-13T18:41:00.000+02:00

Een leuke jonge knappe meid met wat Indisch bloed tussen voor het merendeel saaie grijze mannen. Andrée van Es zette de gevestigde politiek wel op de kop met haar entree in de tweede kamer begin 80-er jaren als fractielid van de PSP , het latere GroenLinks.

De PSP trok mede door haar uitstraling veel leraren en onderwijzers. Helemaal toen de campagne ondersteund werd door een poster die een doorbraak werd in de grafische vormgeving. Een blote vrouw met koe in Hollands landschap . De link met Andrée was natuurlijk snel gelegd.

Het verjaardagsfeestje van een vriend afgelopen zondag op het strandje van de zandafgraving leek wel op een PSP reünie. Minimale voorzieningen, geen luxe, geen entreegelden, geen geluidsdragers, geen stoelen , gewoon wat zand, water wat kleden en een tent. Een gitaarspeler, wat oosterse kleding, Arabisch eten, een Woodstocksfeertje anno 2007. De naturisten en de bezoekers van het "herenstrandje" keken wel op van deze verstoring van hun illegale avondplezier. Van de alternatieve oude jongeren hadden ze echter niets te vrezen.

Misschien wel van Andrée want die wordt binnenkort een hoge ambtenaar, directeur-generaal op het ministerie van Binnenlandse Zaken. Of zou de inmiddels flink grijze Andrée in plaats van orde handhaving, ontwapenend poserend via levensgrote billboards "werken bij het rijk" aan moeten gaan prijzen? Toch slim om zo het lerarentekort te lijf te gaan. Bejaarde leraren verleiden weer te gaan werken met het meisje uit hun jeugddromen. Let maar op, straks stromen ze talrijk de klassen binnen, een zaal vol leuke jonge meiden met zo'n opa voor de klas tot gevolg. Toch knap van Andrée om de wereld steeds weer op z'n kop te zetten. Jammer alleen voor de jeugd van nu.

ROOD HAAR

2007-09-06T18:43:00.000+02:00

Eind van de zomer, nog even genieten van een zomeravond, een ideaal moment om iets speciaals te organiseren. Jammer dat iedereen er zo overdenkt. Zo heb je niets te doen en op zo'n moment weer veel te veel.

Succesvolle ideeën uit andere steden, worden klakkeloos gekopieerd, zoals de Uit-markt van Amsterdam en het Preuvenement van Maastricht . Zo krijg je een weekend vol met lekkere hapjes van diverse restaurants en veel plaatselijke kunst. Kunstenaars die op zoek zijn naar vernieuwing. Niet makkelijk in deze wereld. Zoeken naar taboedoorbreking, kom daar eens om in deze tijd, hebben we nog wel taboes? Waar zijn ze toch. Pornografie, altijd al hot, is in de hedendaagse kunstscene een hot item. Niet altijd komt daar de schoonheid van de vrouw naar voren in de moderne versies van Jeroen Bosch ’s Tuin der Lusten.

Dan was de roodharigendag beter geslaagd. Met slechts 2%, zijn deze meisjes een minderheidsgroep. Vaak gepest, geïsoleerd en letterdijk weggedoken in de schaduw. Zondag stonden ze met z'n allen in hun porseleinen huidjes onder krullende lange rode volle haarlokken en groene ogen in de volle zon van fotografen en tv-camera's. Samen oersterk wierpen ze hun schuchtere imago van zich af.

De dag voor roodharigen was een succes en zal wel spoedig gekopieerd worden door andere steden. Ben benieuwd welke lichaamseigenschappen hun eigen dag krijgen, daar zullen zeker vulgaire tussen zitten waar we vast rode koontjes van krijgen. Verdomd, wie start de rode koontjesdag?

koesteren

2007-08-30T10:42:00.000+02:00

Emotionele herinneringen sla je op en koester je in je geheugen, ruimte genoeg daar.

Verhuizing van ouders naar een kleinere flat levert altijd overtollige huisraad op met soms emotionele en soms economische waarde. Spullen waar jaren en jaren niet naar omgekeken is, gooi je toch niet makkelijk weg.

In ons huis hebben we geen kelder, geen garage, veel schuine muren, dus weinig kasten. Weinig opbergruimte is vervelend, zeker met een stel kids.

Een nadeel is bij zo'n ontruiming een voordeel, het kan er bij ons gewoon niet in.
Met een gevoel van opluchting dumpen we de spullen bij de 2e handshandel. De rest verdwijnt in de containers op het grofvuilpark. Het is aanschuiven bij deze kathedraal van onze wegwerpmaatschappij. Hoe meer we hebben des te vluchtiger maken we er gebruik van.

Op de kabel zitten inmiddels ruim 40 tv zenders. Ook hier geldt hoe meer, hoe vluchtiger, hoe minder ik kijk. Het kan gelukkig ook anders, dat laat het tv-programma Zomergasten zien. In plaats van één enkele kreet of act zien we de gast de hele avond in beeld. We leren zowaar iemand kennen en steken er wat van op. Zomergast Rinnooy Kan, trakteerde ons o.a. op de wetenschapper Steiner. Hij wilde weten waarom de barbaarse oorlogen WO I en II zich voor konden doen in het zo beschaafde Europa. Rationaliteit en intelligentie zijn geen garantie ter voorkoming van barbarisme. Dictators handelen soms irrationeel, de intelligentsia accepteert soms gelaten.

Beschaving is slechts een dun laagje, zonder opbergruimte. Iets om te koesteren in het huidige wegwerp tijdperk.

Platteland

2007-08-23T00:36:00.000+02:00

De zomer vakantie is een prettige verstoring van de dagelijkse opstartroutine. Normaal is het iedere morgen persen tussen de wassende reizigersstroom die door de tunnel van CS het centrum van Rotterdam instroomt. Met de vakantiespreiding verdwijnt het 'uitgeknepen darm gevoel' een beetje.

Nog nooit groeide de wereldbevolking in steden zo hard. Het platteland ontvolkt. Tijdens de vakantie trekken we nog wel eens op naar een stil uitgestorven plekje, de doorsnee wereldburger zit toch het liefst tussen heel veel soortgenoten, op Lowlands, Zomercarnaval of de Bavaria cityrace.

Door de zomerevenementen zitten een half miljoen mensen bijna iedere weekend te verpozen in de stad. Wat extra rust elders geeft. De grens tussen kabaal en stil, tussen propvol en ruimte, tussen alles of niets, tussen have's en have not's wordt steeds scherper. De markt stuurt ons in de richting van extremiteiten.

Door EU subsidies is de melkprijs altijd kunstmatig bepaald, de subsidies verdwenen en daarmee verdwenen ook de koeien van het veld. Sinds deze zomer doet de markt weer zijn werk, de melkprijs stijgt. Nog even en de rust op het platteland is verdwenen. Weldra stromen de weien vol met koeien en vult de lucht zich met koeienstront uit een uitgeknepen koeiendarm. Dan is de treintunnel misschien zo gek nog niet, daar zit af en toe een heel lekker geurtje tussen.

fietsen

2007-08-16T00:38:00.000+02:00

Op een oude fiets moet je het leren, Nederlandse fietsontwerpers nemen die uitspraak wel heel letterlijk bij het vormgeven van elektrische fietsen. Gemaakt voor oudjes die niet meer zo makkelijk kunnen trappen.

DAF was de eerste met de automatische versnellingbak, een technische innovatie. Deze variomatic zat in een duf vormgegeven karretje, bedoeld voor mensen die niet konden schakelen. Het model, de DAF 55, flopte.

Philips, ook uit Eindhoven, heeft daar lering uit getrokken, industrial design bepaalt falen of succes van een product. Bij Apple hebben ze het ook goed begrepen. Hun i-pod is pronken met de ranke vorm, i-pod dat ben ik, straalt de trotse bezitter uit.

De Italianen hebben mooie vormgeving in hun genen zitten. Daar ziet je elektrische fietsen met een flitsend design. Een genot om naar te kijken. Schoonheid trekt schoonheid aan. Het hele terras vergaapt zich aan de jonge diva die haar hippe elektrische fiets achteloos langs de stoeprand stalt. Misschien moet je 't leren op een oude fiets, de meesten van ons smullen toch meer van een jong ding.

Goud of zilver

2007-08-09T09:34:00.000+02:00

Ondanks alle fotootjes en filmpjes op internet is het telkens weer spannend of de nieuwe gouden vakantiestek goed of fout is gekozen.
Al is de camping nog zo mooi gelegen, je kunt altijd dat lelijke plekje geboekt hebben dat nooit in de folder te zien is. Nog te zwijgen over de familie die rondom je heen vakantie aan het vieren is, die heb je al helemaal niet voor het uitkiezen.
We hadden dit jaar geluk met onze keuzes. Met alle kinderen inclusief aanhang was het tijdens het tafelen in het Toscaanse land net alsof je midden in een Bertolli reclame zat. Aanvullend op de gouden momenten met het hele gezin tezamen, toch nog saampjes met z'n tweetjes een paar dagen een hotelletje in Twente gedaan. Een relatie vereist immers constant investeren, voor je het weet ben je gedwongen een camping voor alleenstaande ouders te boeken.
Alleen de bruidssuite was nog beschikbaar, grote kamer, groot bed, ligbad voor twee, zelfs een duifjeskrans met gouden ringen boven het bed. Een unieke ervaring, want we hebben geen trouwringen, nooit een 'echte' huwelijksnacht gehad en thuis pas ik net zelf in bad. Bij het verlaten van de bruidssuite sloeg het 'terug in de tijd' gevoel om in een blik in mijn toekomst. Vakantie in Twente betekent paden, bossen en lanen vol met de fietsende, goed in de slappe was zittende grijze golf, de verzilvering van de baby boom generatie. De golf zal ons overspoelen zodat we over een jaar of tien in een zwaar verzilverd land leven, gouden tijden voor de oogheelkunde, dat wel..